Legislator Case Law & Legislation
I UZ 4/10 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for missing deadline due to lack of fault despite court employee error.

Case Number I UZ 4/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the insured's appeal against a lower court's refusal to grant an extension for filing a request for the judgment's reasoning. The insured argued that a court clerk misled him into submitting the wrong form, claiming no fault was involved. The court rejected this, ruling that the insured failed to exercise necessary diligence by not reading the form before submission and that his subjective belief in having acted correctly was insufficient to prove lack of fault.

Legislator headnote

AI generated

Art. 168 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: An extension of time may be granted only if the party failed to perform a procedural act without their fault, where fault is assessed based on the objective standard of care required of a party diligently protecting its interests.

Keywords

AI generated
procedural extension lack of fault objective standard of care diligence requirement court clerk error procedural deadline insured appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 168 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c. przywrócenie terminu może nastąpić tylko wtedy, gdy strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swej winy.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na zasadzie art. 39814 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 168 § 1 k.p.c
Na powyższe postanowienie wnioskodawca wniósł zażalenie zarzucając Sądowi Apelacyjnemu obrazę przepisu postępowania - art. 168 § 1 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy na zasadzie art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I UZ 4/10 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Halina Kiryło SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca) w sprawie z odwołania R. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w K. o ubezpieczenie społeczne, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 11 marca 2010 r., zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 16 września 2009 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie Skarżący R.

K. nie złożył w przepisowym terminie wniosku o doręczenie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 kwietnia 2009 r. z uzasadnieniem, złożył natomiast w dniu 23 kwietnia 2009 r. wniosek o doręczenie wyroku. Pismem złożonym osobiście w dniu 15 lipca 2009 r. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, wnosząc jednocześnie o jego doręczenie. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący powołał się na wprowadzenie go w błąd przez pracownika informacji sądowej, który upewniał go, że złożył odpowiedni druk do otrzymania wyroku wraz z uzasadnieniem, a tym samym fakt niedotrzymania terminu nie został przez niego zawiniony.

Postanowieniem z dnia 16 września 2009 r. Sąd Apelacyjny – Sąd 2 Pracy i Ubezpieczen Społecznych oddalił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzsadnienia i odrzucił wniosek o sporządzenie uzasadnienia. Na powyższe postanowienie wnioskodawca wniósł zażalenie zarzucając Sądowi Apelacyjnemu obrazę przepisu postępowania - art. 168 § 1 k.p.c. poprzez przyjęcie, że wnioskodawca zawinił i nie dochował należytej staranności podejmując czynność procesową w postaci złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem w sytuacji, gdy faktycznie dokonał on tej czynności w terminie jednakże z uwagi na wprowadzenie go błąd przez pracownika informacji sądowej dokonał tego na niewłaściwym formularzu.

Ponadto powołał sie na sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, że zebrany w sprawi materiał dowodowy nie daje podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku, w sytuacji gdy wyjaśnienia wnioskodawcy wskazują, że brak było w jego działaniu znamion zawinienia, a po prostu jako człowiek niewykształcony błędnie zrozumiał pouczenie Sądu, a także nie uzyskał prawidłowej informacji w punkcie informacyjnym Sądu - i w konsekwencji nie dostrzegł różnicy pomiędzy wnioskiem o doręczenie wyroku, a wnioskiem o doręczenie wyroku z uzasadnieniem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione. Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c. przywrócenie terminu może nastąpić tylko wtedy, gdy strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swej winy. Brak winy strony w uchybieniu terminowi podlega ocenie na podstawie wszystkich okoliczności danej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przykładowo, o braku winy można mówić w wypadku choroby strony czy jej pełnomocnika, która uniemożliwia podjęcie działania nie tylko osobiście, ale i skorzystanie z pomocy innych osób, w wypadku klęski żywiołowej, katastrofy.

W niniejszej sprawie tego rodzaju okoliczności nie występują. W ocenie Sądu Najwyższego nie ma podstaw do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie omyłka przy składaniu wniosku o doręczenie wyroku mogłaby być uznana za niezawinioną przez stronę, skoro jak trafnie zauważył Sąd drugiej instancji nawet gdyby w chwili, 3 gdy skarżący składał wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem na stole znajdowały się tylko druki wniosku o doręczenie wyroku, to mając świadomość, że konieczne jest złożenie wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem i składając wniosek o doręczenie wyroku (bez uzasadnienia) nie dołożył należytej staranności, gdyż powinien był dokładnie przeczytać jaki wniosek składa i choćby dopisać słowo „uzasadnienie".

Ponadto z wyjasnień samego wnioskodawcy złożonych do protokołu rozprawy apelacyjnej z dnia 16 wrzesnia 2009 r. wynika, że uzyskał on wyczerpujacą informację, gdzie znajdują się druki wniosków o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z wyjaśnien wynikało także, że na stoliku w poczekalni Sądu znajdowała się tylko jedna sterta druków, wnioskodawca wziął pierwszy druk z wierzchu, i jak sam twierdzi nie pamięta czy zapoznał się z jego treścią, był pewien, że jest to druk, który musi złożyć, aby uzyskać odpis wyroku z uzasadnieniem.

Wskazać należy także, że wbrew jego stanowisku reprezentowanego w zażaleniu, nie był osobą nieporadną, potrzebującą pomocy innych, wręcz przeciwnie występował samodzielnie w postepowaniu sądowym i dobrze dawał sobie radę w sprawach urzędowych. Osobiscie napisał i złożył odwołanie od decyzji organu rentowego z dnia 4 lipca 2007 r., samodzielnie występował przed Sądem pierwszej instancji, merytorycznie odnosił się do decyzji organu rentowego, wypełniając polecenie Sądu Okregowego w K. (pismo procesowe z dnia 10 stycznia 2008 r.) Tym samym okoliczności, na które powołuje się wnioskodawca w zażaleniu nie mogą w okolicznościach sprawy być obiektywnie uznane za niezależne od strony.

W ocenie Sądu Najwyższego złożenie wniosku bez uprzedniego dokładnego zapoznania się z jego treścią świadczy o nienależytej dbałości o swoje interesy, a tym samym o braku okoliczności wykluczającej winę w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Subiektywne przekonanie wnioskodawcy o dochowaniu należytej staranności przy dokonywaniu przedmiotowej czynności procesowej nie wystarcza zaś do uznania braku jego winy. Z tych względów Sąd Najwyższy na zasadzie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.