Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CZ 85/08 AI generated

Appeal dismissed due to insufficient court fee payment; party cannot self-deem appeal obviously justified.

Case Number V CZ 85/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a ruling rejecting an appeal, citing a failure to pay the required court fee. The appellant argued the appeal was obviously justified and thus exempt from fees, but the court clarified that determining obvious justification is solely the judge's prerogative. Consequently, the court ruled that the appellant remained obligated to pay the fee and could only seek a refund later if the appeal was deemed obviously justified.

Legislator headnote

AI generated

Art. 99 u.k.s.c.; Art. 1302 § 3 k.p.c.: The court alone determines whether an appeal is obviously justified; a party cannot unilaterally claim exemption from court fees based on their own assessment, and failure to pay the correct amount results in the dismissal of the appeal.

Keywords

AI generated
court fee payment obviously justified appeal procedural dismissal appeal procedure court costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 99 u.k.s.c.
W zażaleniu wnioskodawczyni domagała się uchylenia tego postanowienia, powołując się na naruszenie art. 99 u.k.s.c., twierdziła bowiem, iż nie miała obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od zażalenia, które uważała za „oczywiście uzasadnione”.
Art. 1302 § 3 k.p.c.
Wnioskodawczyni złożyła zażalenie, które zostało odrzucone postanowieniem tego Sądu z dnia 13 października 2008 r., z racji niewłaściwego opłacenia tego środka odwoławczego (art. 1302 § 3 k.p.c.).
Art. 19 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 20 ust. 1 uk.s.c.
Należna opłata wynosiła bowiem 30 zł (art. 19 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 20 ust. 1 uk.s.c.), a uiszczono jedynie kwotę 8 zł.
Art. 39814 k.p.c.
Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 1302 § 3 k.p.c
Wnioskodawczyni złożyła zażalenie, które zostało odrzucone postanowieniem tego Sądu z dnia 13 października 2008 r., z racji niewłaściwego opłacenia tego środka odwoławczego (art. 1302 § 3 k.p.c.).
art. 39814 k.p.c
Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
V CZ 70/06
Supreme Court overturns lower court dismissal of appeal due to insufficient evidence of unpaid fees.
II CZ 114/06
Supreme Court dismisses appeal for non-payment of court fees despite claim of obvious merit.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 85/08 POSTANOWIENIE Dnia 3 grudnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Jan Górowski w sprawie z wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej w C. o wpis do rejestru, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 grudnia 2008 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego w C. z dnia 13 października 2008 r., sygn. akt V Ga (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w C. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni, jako niedopuszczalną.

Wnioskodawczyni złożyła zażalenie, które zostało odrzucone postanowieniem tego Sądu z dnia 13 października 2008 r., z racji niewłaściwego opłacenia tego środka odwoławczego (art. 1302 § 3 k.p.c.). Należna opłata wynosiła bowiem 30 zł (art. 19 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 20 ust. 1 uk.s.c.), a uiszczono jedynie kwotę 8 zł. W zażaleniu wnioskodawczyni domagała się uchylenia tego postanowienia, powołując się na naruszenie art. 99 u.k.s.c., twierdziła bowiem, iż nie miała obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od zażalenia, które uważała za „oczywiście uzasadnione”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Art. 99 u.k.s.c. stanowi, że nie pobiera się opłaty, a uiszczoną opłatę zwraca się jeżeli zażalenie na postanowienie sądu o odrzuceniu środka odwoławczego sąd uzna za 2 oczywiście uzasadnione. Decyzja w tym przedmiocie należy jednak wyłącznie do sądu, co oznacza, że strona nigdy nie nabywa uprawnienia do „samozwolnienia” od należnej opłaty, lecz zawsze obowiązana jest ją uiścić i może tylko liczyć na późniejszy jej zwrot (zob. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2006 r., V CZ 70/06, niepubl. oraz z dnia 11 stycznia 2007 r., II CZ 114/06, niepubl.). Przedstawione przez skarżącą stanowisko jest zatem błędne. Skoro opłata od zwolnienia nie została uiszczona przez profesjonalnego pełnomocnika we wskazanej ustawą wysokości (30 zł), Sąd Okręgowy zasadnie zastosował rygor przewidziany w art. 1302 § 3 k.p.c. Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).