Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to missed two-year filing deadline.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the debtors' appeal challenging the finality of a lower court's property ownership ruling. The debtors filed the appeal two years after the order became legally effective, exceeding the statutory limitation period. The court ruled that the appeal was time-barred because the law does not require service of the judgment for it to become final.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4246 § 1 k.p.c.; Art. 363 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal against a final judgment must be filed within two years of the judgment's legal effect, which occurs upon issuance regardless of service.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 109/08 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 grudnia 2008 r. skargi E. C. i B. C. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 17 marca 2006 r., sygn. akt VI Cz (…) wydanym w sprawie z wniosku wierzycieli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Z., P.(…) I Oddział w Z., Banku P.(..) Spółki Akcyjnej Centrum Windykacji Detalicznej w P., Terenowej Stacji S. w Z., Pierwszego Urzędu Skarbowego w Z., "T.(…)" Autoryzowany Dealer J.
B. w L., H. N., Urzędu Miejskiego Wydziału Finansowego w Z., "W.(…)" Spółki Akcyjnej Oddział w Z., "A.(…)" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P., "T.(…)" M.(…) w W., "T.(…)" D. M., K. M. Spółki Jawnej w W. przy uczestnictwie dłużników E. C. i B. C. przy udziale nabywcy Z. M. o egzekucję z nieruchomości, odrzuca skargę. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 17 marca 2006 r. Sąd Okręgowy w Z. oddalił zażalenie dłużnika B. C. na postanowienie Sądu Rejonowego w Z. z dnia 5 lipca 2005 r., którym przysądzono własność nieruchomości.
Dłużnicy E. i B. C. zakwestionowali postanowienie Sądu Okręgowego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
2 Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Pełnomocnik skarżących wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w dniu 7 kwietnia 2008 r. [akta VI WSC (…)]. Postanowienie zaskarżone skargą stało się prawomocne z chwilą jego wydania, tj. w dniu 17 marca 2006 r. Dla jego prawomocności bez znaczenia jest dzień doręczenia odpisu tego postanowienia z uzasadnieniem dłużnikom (10 kwietnia 2006 r.).
Nie ma tu znaczenia okoliczność, że postanowienie to zostało wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie bowiem z art. 363 § 1 k.p.c., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia, żaden zaś przepis ustawy nie wiąże prawomocności orzeczenia z jego doręczeniem. Z tych względów Sąd Najwyższy przyjął, że skarga została wniesiona po upływie terminu, o którym mowa w art. 4246 § 1 k.p.c. i orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 4248 § 1 k.p.c.).