Supreme Court dismisses appeal against order denying service of judgment due to missed deadline.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal against an appellate court's order refusing to serve the judgment and its reasoning. The plaintiff argued that lack of legal representation justified the missed deadline, but the court held that such an order does not conclude proceedings and thus cannot be appealed. Consequently, the appeal was inadmissible under the Civil Procedure Code, and the plaintiff was not awarded costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3941 § 2 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c. in conjunction with Art. 39821 k.p.c. and Art. 373 k.p.c.: An order denying a request to restore a deadline for serving a judgment does not conclude proceedings and is therefore not subject to appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 101/07 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Gerard Bieniek (przewodniczący) SSN Jan Górowski SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) w sprawie z powództwa B.K. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Prezesa Rady Ministrów, Ministra Pracy i Polityki Społecznej i Ministra Skarbu Państwa o odszkodowanie i zadośćuczynienie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 grudnia 2007 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 23 maja 2007 r., sygn. akt [...], odrzuca zażalenie; nie obciąża powoda kosztami postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 23 maja 2007 r.
Sąd Apelacyjny odmówił powodowi B.K. doręczenia odpisów wyroku tego Sądu z dnia 13 lipca 2006 r. wraz z uzasadnieniem. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika to, że powód spóźnił się z wnioskiem o doręczenie (art. 387 § 3 k.p.c.). Wcześniej, postanowieniem z dnia 8 maja 2007 r. (sprostowanym postanowieniem z dnia 17 maja 2007 r.) oddalono wniosek powoda o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 lipca 2006 r. wraz z uzasadnieniem (k. 368 akt sprawy). W zażaleniu na postanowienie z dnia 23 maja 2007 r. pełnomocnik powoda wnosił o jego uchylenie i wniosek ten motywował tym, że powód nie korzystał z pomocy profesjonalnego pełnomocnika (bezpośrednio po ogłoszeniu wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 maja 2007 r.), co – według pełnomocnika - „usprawiedliwia nieprawidłowe złożenie przez niego (powoda) wniosku o doręczenie uzasadnienia i wystarczy do przyjęcia, że do uchybienia terminu doszło nie z jego winy.”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje m.in. od postanowień sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie. Zaskarżone postanowienie z dnia 23 maja 2007 r. nie może, być zaliczone do tej kategorii postanowień. Stanowisko orzecznictwa Sądu Najwyższego w tej materii jest ukształtowane i jednoznaczne. Postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia żądania wyroku sądu drugiej instancji wraz z uzasadnieniem nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 3941 § 2 k.p.c. (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2006 r., II CZ 63/06, nieopubl.).
W tej sytuacji niedopuszczalność zażalenia powoduje odrzucenie tego środka odwoławczego na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i w zw. z art. 373 k.p.c. 3 Ustanowiony dla powoda pełnomocnik z urzędu wnosił w zażaleniu o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie”. Zgodnie z § 20 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać także oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Brak takiego oświadczenia pełnomocnika powoduje niemożność przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ustanowionej z urzędu stosownie do postanowień wspomnianego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. O kosztach postępowania zażaleniowego przysługujących pozwanemu orzeczono przy uwzględnieniu postanowień art. 102 k.p.c.