Supreme Court dismisses appeal on appeal costs for separate claims joined for trial under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the allocation of appeal costs in a case where two separate water supply claims were joined for trial. The appellant argued that the combined judgment value should be calculated as the sum of both claims, but the court held that joining proceedings is merely technical and does not merge the independent legal nature of the disputes. Consequently, the court ruled that the appeal cost threshold applies to the value of the specific claim being appealed, not the aggregate of joined cases.
Legislator headnote
AI generatedArt. 219 k.p.c.; Art. 3982 § 1 k.p.c.: Joining separate proceedings for trial purposes does not merge their independent legal nature, meaning appeal cost thresholds apply to the value of the specific claim under review rather than the sum of all joined claims.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 82/07 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący) SSN Barbara Myszka SSA Michał Kłos (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Gminy L. przeciwko B.H. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2007 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Z. z dnia 15 czerwca 2007 r., sygn. akt [...], 1) oddala zażalenie, 2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych) z tytułu zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 czerwca 2007 r., Sąd Okręgowy w Z. odrzucił skargę kasacyjną w zakresie powództwa o zapłatę kwoty 29.592,97 zł jako niedopuszczalną.
Sąd Okręgowy uznał, że połączenie spraw do łącznego rozpoznania na podstawie przepisu art. 219 k.p.c. nie zmienia tego, że są to w istocie dwie odrębne sprawy i byt każdej z nich jest niezależny od drugiej w takim znaczeniu, że można je rozdzielić. Odwołując się do treści przepisu art. 368 § 2 k.p.c. Sąd ten uznał, że wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie wynosi odpowiednio 29.592,97 zł i 56.415,10 zł ponieważ stosuje się przepisy art. 19 - 25 § 1 k.p.c. W tej sytuacji w sprawie o zapłatę kwoty 29.592,97 zł skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z uwagi na treść przepisu art. 3982 § 1 k.p.c. Powyższe postanowienie zaskarżył pozwany w całości.
Pozwany podniósł, że wyrok zapadły w sprawie nie zawiera osobnego rozstrzygnięcia o roszczeniach z każdej z połączonych spraw, również w apelacji rozpoznanej przez Sąd drugiej instancji jako wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana została suma wartości przedmiotu sporu z każdej z połączonych spraw. W oparciu o powyższe zarzuty pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na jego rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu w postępowaniu zażaleniowym Powód wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie na jego rzecz od pozwanego zwrotu kosztów procesu w postępowaniu zażaleniowym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione. Powód w niniejszej sprawie dochodził wierzytelności z tytułu braku zapłaty za dostarczoną do gospodarstwa pozwanego wodę. Roszczenia z tego tytułu objęte zostały dwoma odrębnymi pozwami i sprawy wszczęte tymi pozwami zostały 3 połączone do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Z momentem połączenia do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia na podstawie przepisu art. 219 k.p.c. sprawy nie tracą jednak swojej odrębności. Połączenie to ma charakter techniczny i ma na celu tylko usprawnienie postępowania.
W każdej chwili sprawy te mogą zresztą zostać rozłączone. Zamieszczenie rozstrzygnięcia w jednym wyroku, który - wbrew brzmieniu komparycji - w istocie ma charakter wyroku łącznego odrębności tej nie zniweczyło. Prawidłowo zatem Sąd drugiej instancji odrzucił skargę kasacyjną w zakresie powództwa o zapłatę kwoty 29.592,97 zł. Analogiczne stanowisko w przedmiocie wartości przedmiotu sporu w odniesieniu do spraw połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia prezentował Sąd Najwyższy wielokrotnie m. in. w postanowieniu z dnia 13 czerwca 2000 r., V CZ 46 / 00, niepubl. oraz z dnia 31 maja 2006 r., IV CZ 41 / 06, niepubl.
Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy zastosował zatem przepisy art. 3982 § 1 oraz art. 3986 2 k.p.c. Mając powyższe względy na uwadze, jak również treść przepisu art. 39814 w zw. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. należało zażalenie oddalić. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie przepisu art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c., zaś o ich wysokości na podstawie przepisu § 13 ust. 2 pkt. 2 w zw. z § 6 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).