Legislator Case Law & Legislation
II CZ 78/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal by shareholder in bankruptcy proceedings for lack of standing and legal interest.

Case Number II CZ 78/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the shareholder's appeal against a regional court's decision to disqualify it from bankruptcy proceedings. The shareholder argued it had standing as a participant, but the court found it lacked a direct legal interest in the outcome, which concerned only the manager's rights. Consequently, the appeal was rejected because the shareholder could not challenge the judgment on behalf of the manager.

Legislator headnote

AI generated

Art. 376 ust. 1 zd. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego; Art. 510 § 1 k.p.c.: In non-procedural proceedings, a party must demonstrate a direct legal interest in the outcome; participation without such interest is unnecessary and should be terminated.

Keywords

AI generated
bankruptcy proceedings legal standing non-procedural proceedings legal interest disqualification of participant shareholder rights manager's rights

Cited Legislation

AI generated
Art. 376 ust. 1 zd. 2 Prawa upadłościowego i naprawcze
Art. 510 § 1 k.p.c.
Wśród tych przepisów jest art. 510 § 1 k.p.c., zgodnie z którym zainteresowanym w sprawie jest każdy, czyich praw dotyczy wynik postępowania, może on wziąć udział w każdym stanie sprawy, aż do zakończenia postępowania w drugiej instancji.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z powyższych względów na mocy art. 39814 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Z powyższych względów na mocy art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.
art. 373 k.p.c
Z uwagi na brak przymiotu uczestnika po stronie skarżącej oraz brak jej interesu prawnego w zaskarżeniu orzeczenia apelacja podlegała odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c.
art. 370 k.p.c
art. 13 § 2 k.p.c
art. 379 pkt 2 k.p.c
nie był uczestnikiem, przez to został pozbawiony możliwości obrony swoich praw, co skutkowało nieważnością postępowania na podstawie art. 379 pkt 2 k.p.c.
art. 510 § 1 k.p.c
Wśród tych przepisów jest art. 510 § 1 k.p.c., zgodnie z którym zainteresowanym w sprawie jest każdy, czyich praw dotyczy wynik postępowania, może on wziąć udział w każdym stanie sprawy, aż do zakończenia postępowania w drugiej instancji.
art. 39814 k.p.c
Z powyższych względów na mocy art. 39814 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
III CKN 606/99
III CKN 606/99, OSNC z 2000 r., nr 4, poz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 78/07 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Barbara Myszka SSA Michał Kłos w sprawie z wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przy uczestnictwie H.J. i "G." - Spółki Akcyjnej o pozbawienie prawa prowadzenia działalności gospodarczej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2007 r., zażalenia uczestnika postępowania "G." - Spółki Akcyjnej na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 29 czerwca 2007 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Rejonowy w Ł. postanowieniem z dnia 14 marca 2007 r. na podstawie art. 373 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r.

– Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 60, poz. 535) pozbawił H.J. członka zarządu G. Spółki akcyjnej, prawa prowadzenia działalności gospodarczej oraz pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, reprezentanta lub pełnomocnika w spółce handlowej, przedsiębiorstwie państwowym, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszeniu - na okres lat trzech. Powyższe orzeczenia zaskarżyła apelacją G. S.A., podnosząc między innymi brak swojej legitymacji w postępowaniu. Sąd Okręgowy w Ł. postanowieniem z dnia 29 czerwca 2007 r. odrzucił apelację.

W uzasadnieniu Sąd Okręgowy stwierdził, że skarżąca ma rację twierdząc, że nie powinna być dopuszczona przez Sąd Rejonowy do udziału w sprawie. Obowiązkiem sądu w postępowaniu nieprocesowym jest nie tylko pozytywne ustalenie kręgu zainteresowanych, ale również eliminacja z urzędu takich dotychczasowych uczestników, którzy nie wykazują wyraźnego interesu uczestnictwa, a wynik postępowania ich nie dotyczy. Powołując się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 października 1999 r. III CKN 606/99, OSNC z 2000 r., nr 4, poz. 68 Sąd Okręgowy uznał, że zbędne jest pozostawienie aż do uprawomocnienia się postanowienia takich podmiotów, których udział okazał się lub był od początku nieuzasadniony – należy im odmówić dalszego udziału w sprawie.

W konsekwencji, zdaniem Sądu Okręgowego, skarżąca nie ma uprawnienia procesowego zaskarżenia zapadłego w niniejszej sprawie orzeczenia. Środek zaskarżenia powinien być bowiem wniesiony przez legitymowany do zaskarżenia danego orzeczenia podmiot prawny. Z uwagi na brak przymiotu uczestnika po stronie skarżącej oraz brak jej interesu prawnego w zaskarżeniu orzeczenia apelacja podlegała odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. Na postanowienie Sądu Okręgowego G. S.A. wniosła zażalenie. W uzasadnieniu zażalenia argumentowała, że w toku postępowania przed Sądem 3 pierwszej instancji była uczestnikiem postępowania, zaś H.

J. nie był uczestnikiem, przez to został pozbawiony możliwości obrony swoich praw, co skutkowało nieważnością postępowania na podstawie art. 379 pkt 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z treści art. 376 ust. 1 zdanie 2 ustawy – prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 60 z 2003 r., poz. 535 ze zm.) wynika, że do postępowań w sprawach o pozbawienie praw prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, reprezentanta lub pełnomocnika w spółce handlowej, przedsiębiorstwie państwowym, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszenia stosuje się przepisy o postępowaniu nieprocesowym. Biorąc pod uwagę konstrukcje przepisów o postępowaniu nieprocesowym, należy przyjąć, że art. 376 pr. up. i n. odsyła do przepisów ogólnych postępowania nieprocesowego, tj. art. 506 - 525 k.p.c. Wśród tych przepisów jest art. 510 § 1 k.p.c., zgodnie z którym zainteresowanym w sprawie jest każdy, czyich praw dotyczy wynik postępowania, może on wziąć udział w każdym stanie sprawy, aż do zakończenia postępowania w drugiej instancji.

Jeżeli weźmie udział staje się uczestnikiem. G. Spółka akcyjna została wprawdzie wskazana przez wnioskodawcę jako uczestnik postępowania, ale nie wykazano, że wynik sprawy dotyczy jej praw, co więcej w apelacji G. Spółka akcyjna zakwestionowała swoją legitymację do uczestnictwa w sprawie a w zażaleniu wystąpiła w obronie interesu H.J., a nie swojego. W powołanym przez Sąd Okręgowy postanowieniu z dnia 1 października 1999 r., Sąd Najwyższy wskazał, że sąd nie może odmówić dalszego udziału w postępowaniu nieprocesowym osobie, która nie jest zainteresowana w sprawie.

W postępowaniu nieprocesowym zbędne byłoby pozostawienie aż do uprawomocnienia się orzeczenia osoby, której udział okazał się lub był od początku nieuzasadniony. Przemawia za tym nie tylko wola sądu w kształtowaniu podmiotowej strony tego postępowania niezależnie od woli wnioskodawcy, ale i wzgląd na ekonomię postępowania jak i nieobciążanie udziałem w postępowaniu 4 sądowym osób, które same deklarują brak zainteresowania w sprawie albo okazuje się on w toku postępowania. W apelacji sama G. S.A. zakwestionowała swoją legitymację.

Sąd Okręgowy trafnie odmówił jej dalszego udziału w postępowaniu czego konsekwencją było odrzucenie apelacji. W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu apelacji podniesiono tylko kwestie dotyczące interesu innej osoby H.J., którego prawa miały zostać naruszone w postępowaniu przez sądem pierwszej instancji. Między G. Spółką Akcyjną a H.J. istnieje więź wynikająca z tego, że H.J. jest Prezesem Zarządu G. S.A. Nie daje to jednak G. S.A. interesu prawnego do występowania w postępowaniu nieprocesowym dotyczącym H. J. i do wnoszenia apelacji od orzeczenia Sądu pierwszej instancji.

Z powyższych względów na mocy art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.