Supreme Court dismisses appeal for retrial as Constitutional Court ruling does not justify reopening proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal for a retrial, ruling that the Constitutional Court's finding of unconstitutionality did not support reopening the case. The plaintiff argued that the Supreme Court's failure to provide written reasoning for dismissing a cassation appeal violated the Constitution, citing a specific Constitutional Court decision. However, the Court determined that the unconstitutionality finding concerned only the procedural requirement for written reasoning, not the substantive grounds for dismissing the cassation appeal itself. Consequently, the lack of written reasoning did not invalidate the original decision's basis, leading to the dismissal of the retrial request.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 2 k.p.c.; Art. 4011 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.; A finding of unconstitutionality regarding a procedural requirement for written reasoning does not justify reopening proceedings if the substantive grounds for the original decision remain valid and unrelated to the unconstitutionality finding.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CO 14/07 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa W.N. przeciwko P. S.A., o zwaloryzowanie kwoty ubezpieczenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 października 2007 r., na skutek skargi powódki o wznowienie postępowania, zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2007 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 23 lutego 2007 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powódki W.N. od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie przeciwko P. S.A. o waloryzację kwoty ubezpieczenia.
Do postanowienia tego – zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. - nie zostało sporządzone pisemne uzasadnienie. W skardze o wznowienie postępowania powódka domagała się wznowienia postępowania przed Sądem Najwyższym, zmiany powołanego postanowienia Sądu Najwyższego poprzez przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenia kosztów procesu w postępowaniu wznowieniowym. W uzasadnieniu skargi powołała się na podstawę wznowienia przewidzianą w art. 4011 k.p.c. wskazując na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 maja 2007 r. w sprawie SK 68/06 opublikowany w Dzienniku Ustaw z dnia 15 czerwca 2007 r.
Nr 106, poz. 731, stwierdzający niezgodność art. 3989 § 2 k.p.c. zdanie drugie z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 maja 2007 r. stwierdza niezgodność z Konstytucją tego jedynie elementu instytucji przesądu, który zwalniając Sąd Najwyższy z obowiązku uzasadnienia postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania - w ocenie Trybunału - wyłącza obowiązek informacyjny Sądu Najwyższego i ogranicza przejrzystość postępowania toczącego się w sprawie przedsądu. Negatywna z punktu widzenia zgodności z Konstytucją ocena poddanego kontroli Trybunału przepisu art. 3989 § 2 zd. drugie k.p.c. nie odnosi się natomiast do przesądu jako takiego jak i jego przesłanek.
Skarżąca nie domaga się jednak wznowienia postępowania i sporządzenia uzasadnienia lecz wznowienia postępowania i zmiany zaskarżonego postanowienia, chociaż uznany za niezgodny z Konstytucją przepis 3 nie pozostawał w związku z treścią zawartego w nim, kwestionowanego w skardze, rozstrzygnięcia. Między wnioskiem skarżącej, a treścią wyroku Trybunału Konstytucyjnego nie zachodzi więc związek uzasadniający przyjęcie, że skarga o wznowienie postępowania oparta została na sformułowanej w niej podstawie odpowiadającej art. 4011 k.p.c., co prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. (tak również Sądu Najwyższy w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2007, III CO 8/07).