Plaintiff's appeal dismissed because fee payment obligation existed despite prior full cost exemption.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a lower court's decision due to non-payment of the basic filing fee. Although the plaintiff argued that a prior exemption from court costs under the Civil Procedure Code rendered them exempt from fees, the court held that such exemptions do not cover the mandatory basic fee required for appeals. The court determined that the obligation to pay arose at the time the appeal was filed, regardless of when the exemption was officially granted.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1302 § 3 k.p.c.; Art. 100 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych: A party exempted from court costs remains obligated to pay the basic fee for appeals, and the timing of the exemption does not negate this procedural requirement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CZ 65/07 POSTANOWIENIE Dnia 11 października 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Maria Grzelka w sprawie z powództwa D.W. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "K." o uchylenie uchwały, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 października 2007 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 28 lutego 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie powódki na postanowienie tego Sądu z dnia 11 stycznia 2007 r. (k. 261 akt) z tej przyczyny, że zażalenie to nie zostało opłacone opłatą podstawową w kwocie 30 zł (art. 1302 § 3 k.p.c.).
W zażaleniu na to postanowienie powódka podnosiła to, że narusza ono art. 112 k.p.c. i art. 100 ust. 2 w zw. z art. 14 i art. 95 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. nr 167) i wnosiła o jego uchylenie. W ocenie skarżącej, jako strona zwolniona od kosztów sądowych w całości na podstawie art. 113 § 1 k.p.c. nie była w ogóle zobowiązana do ponoszenia jakichkolwiek opłat sądowych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Powódka była zwolniona od kosztów sądowych na podstawie postanowienia z dnia 22 sierpnia 2005 r. (k. 16 akt). Zwolnienie od kosztów udzielone przed wejściem w życie ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. nr 167, poz. 1398 ze zm.) wywiera skutki także po wejściu w życie tej ustawy (por. też np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2006 r., I CSK 440/06, nieopubl., i z dnia 26 lipca 2006 r., IV CZ 59/06, nieopubl.). Oznacza to, że zbędne byłoby rozpatrywanie wniosku strony w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych.
Ustawa z 2005 r. weszła w życie po uzyskaniu przez powódkę zwolnienia od kosztów sądowych (art. 151 ustawy). Strona zwolniona od kosztów sądowych ma obowiązek uiścić opłatę podstawową, przewidzianą w art. 14 ustawy, od wszystkich pism podlegających opłacie – w tym też od zażalenia na postanowienie odrzucające zażalenie (art. 100 ust. 2 ustawy). Nie ma znaczenia to, kiedy zwolnienie takie zostało ostatecznie uzyskane. Obowiązek wniesienia opłaty od zażalenia powstał w związku z wniesieniem tego środka na postanowienie z dnia 11 stycznia 2007 r., tj. jeszcze w okresie obowiązywania art. 100 ust. 2 ustawy z 2005 r. w brzmieniu przed jego zmianą ustawą z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych 3 w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2007 r. nr 21, poz. 123).
Istniały zatem podstawy do zastosowania art. 1302 § 3 k.p.c., tj. do odrzucenia zażalenia powódki bez wezwania jej pełnomocnika do uiszczenia opłaty podstawowej od zażalenia w wysokości 30 zł. Z przedstawionych względów należało zatem oddalić zażalenie powódki jako nieuzasadnione (art. 39814 k.p.c. w zw. z art.3941 § 3 k.p.c.).