Legislator Case Law & Legislation
II CZ 74/07 AI generated

Supreme Court allows appeal dismissed for unpaid fees because personal filing exempts the party from the fixed court fee.

Case Number II CZ 74/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland overturned the appellate court's dismissal of an appeal due to non-payment of a fixed court fee. The appellant had successfully filed the appeal personally on July 5, 2006, which exempted them from the fee requirement under the relevant civil procedure code. The subsequent fee payment by the lawyer's office was deemed a mere supplement to the initial personal filing, rendering the dismissal legally unfounded. Consequently, the appellate decision was annulled to restore the appellant's right to proceed with the appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 367 k.p.c.; Art. 1302 § 3 k.p.c.; Art. 100 ust. 2 u.k.s.c.: A party who personally files an appeal is exempt from the fixed court fee, and a later filing by their lawyer constitutes only a supplement to that initial appeal and does not require separate payment.

Keywords

AI generated
personal appeal filing fixed court fee exemption supplementing appeal civil procedure code annulment of decision legal representation fees procedural rights protection

Cited Legislation

AI generated
Art. 367 k.p.c.
Zgodnie z art. 367 k.p.c. od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje stronie jeden środek odwoławczy, którym jest apelacja, niezależnie od tego w ilu pismach procesowych została wniesiona oraz czy pisma te składa sama strona, czy jej pełnomocnik.
Art. 1302 § 3 k.p.c.
Powód zatem skutecznie wniósł apelację w dniu 5 lipca 2006 r., a ponieważ nie była to apelacja wniesiona przez zawodowego pełnomocnika, nie miał do niej zastosowania art. 1302 § 3 k.p.c., zatem prawidłowo Sąd Okręgowy działając na podstawie art.
Art. 130 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Apelacyjny powołując się na art. 1302 § 3 i art.
Art. 133 § 3 k.p.c.
130 § 1 i art. 133 § 3 k.p.c. wezwał pełnomocnika powoda do uiszczenia opłaty podstawowej należnej od apelacji, zgodnie z art.
Art. 100 ust. 2 u.k.s.c.
Powód, jako strona zwolniona w całości od opłat sądowych i reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, miał na podstawie art. 100 ust. 2 u.k.s.c. obowiązek uiszczenia opłaty stałej w kwocie 30 zł.
Art. 14 ust. 2 u.k.s.c.
Art. 3 ust. 2 pkt 2 u.k.s.c.
2 i art. 3 ust. 2 pkt 2 u.k.s.c.
Art. 39816 k.p.c.
Z tych względów odrzucenie przez Sąd Apelacyjny apelacji powoda było pozbawione podstaw prawnych, co słusznie zarzucił skarżący i co skutkowało uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 39816 w zw.
Art. 394 § 3 k.p.c.
art. 373 k.p.c
1302 § 3 i art. 373 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
IV CZ 4/88 (nie publ.)
IV CZ 4/88 (nie publ.) – jeżeli strona wniosła rewizję osobiście, to późniejsza rewizja wniesiona przez pełnomocnika strony będącego adwokatem jest w istocie uzupełnieniem rewizji i dlatego nie można jej odrzucić, jako podlegającej opłacie w wysokości stałej, która nie została uiszczona.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 74/07 POSTANOWIENIE Dnia 2 października 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Helena Ciepła (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca) SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa W.Ż. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Zdrowia o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 października 2007 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt [...], uchyla zaskarżone postanowienie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 stycznia 2007 r.

Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 24 maja 2006 r., jako nie opłaconą w terminie. Sąd wskazał, że powód wniósł osobiście apelację w dniu 5 lipca 2006 r., a jego pełnomocnik z urzędu wniósł apelację w dniu 7 lipca 2006 r. Powód, jako strona zwolniona w całości od opłat sądowych i reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, miał na podstawie art. 100 ust. 2 u.k.s.c. obowiązek uiszczenia opłaty stałej w kwocie 30 zł. wraz z wniesieniem apelacji, czego nie uczynił i opłata została uiszczona dopiero na wezwanie Sądu Okręgowego, które nie powinno być wystosowane i nie sanowało braku opłaty.

Z tych względów Sąd Apelacyjny powołując się na art. 1302 § 3 i art. 373 k.p.c. odrzucił apelację. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik powoda zarzucił brak podstaw do odrzucenia apelacji wskazując, że wniósł ją osobiście powód, który nie miał obowiązku uiszczania opłaty podstawowej bez wezwania, a apelacja wniesiona przez jego pełnomocnika była tylko uzupełnieniem apelacji powoda i z tych względów także nie podlegała opłacie. Zarzucił ponadto ograniczenie praw procesowych powoda przez odrzucenie apelacji na rozprawie bez uprzedzenia, że taka możliwość istnieje i bez umożliwienia pełnomocnikowi wypowiedzenia się w tym przedmiocie, a także odebranie wyjaśnień co do połączenia obu apelacji bezpośrednio od powoda, z pominięciem jego pełnomocnika z urzędu i bez pouczenia o skutkach decyzji powoda w tym przedmiocie.

Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 367 k.p.c. od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje stronie jeden środek odwoławczy, którym jest apelacja, niezależnie od tego w ilu pismach procesowych została wniesiona oraz czy pisma te składa sama strona, czy jej pełnomocnik. Ustanowienie pełnomocnika procesowego nie pozbawia strony 3 możliwości osobistego wnoszenia pism procesowych, w tym także apelacji, nie istnieje bowiem przymus wniesienia jej przez zawodowego pełnomocnika. Powód zatem skutecznie wniósł apelację w dniu 5 lipca 2006 r., a ponieważ nie była to apelacja wniesiona przez zawodowego pełnomocnika, nie miał do niej zastosowania art. 1302 § 3 k.p.c., zatem prawidłowo Sąd Okręgowy działając na podstawie art. 130 § 1 i art. 133 § 3 k.p.c. wezwał pełnomocnika powoda do uiszczenia opłaty podstawowej należnej od apelacji, zgodnie z art. 100 ust. 2 w zw. z art. 14 ust. 2 i art. 3 ust. 2 pkt 2 u.k.s.c.

Opłata ta została uiszczona w terminie, nie było więc podstaw do odrzucenia apelacji. Wniesiona później - w dniu 7 lipca 2006 r. - apelacja pełnomocnika powoda, stanowiła w takiej sytuacji procesowej jedynie uzupełnienie apelacji wniesionej osobiście przez powoda, nie zaś osobną apelację i nie podlegała żadnej opłacie. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 29 stycznia 1988 r. IV CZ 4/88 (nie publ.) – jeżeli strona wniosła rewizję osobiście, to późniejsza rewizja wniesiona przez pełnomocnika strony będącego adwokatem jest w istocie uzupełnieniem rewizji i dlatego nie można jej odrzucić, jako podlegającej opłacie w wysokości stałej, która nie została uiszczona.

Stanowisko to pozostało aktualne także na gruncie znowelizowanych przepisów k.p.c. oraz przepisów ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.). Z tych względów odrzucenie przez Sąd Apelacyjny apelacji powoda było pozbawione podstaw prawnych, co słusznie zarzucił skarżący i co skutkowało uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 39816 w zw. z art. 394 § 3 k.p.c. Pozostałe zarzuty zażalenia nie mają wpływu na jego skuteczność, jednak zgodzić się należy ze skarżącym, że jeżeli doszło już do wyznaczenia rozprawy apelacyjnej, a sąd odwoławczy widzi podstawy do odrzucenia apelacji, powinien uprzedzić o tym strony w celu umożliwienia im zajęcia stanowiska w tym przedmiocie.

W przeciwnym wypadku może dojść do ograniczenia ich praw procesowych. 4 Nie jest także prawidłowe odbieranie przez sąd istotnych oświadczeń procesowych od samej strony z pominięciem jej pełnomocnika, tym bardziej jeżeli od udzielonej odpowiedzi może zależeć odrzucenie środka odwoławczego, jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie, a strona nie została pouczona o takim możliwym skutku jej odpowiedzi. Zawodowy pełnomocnik z urzędu jest ustanawiany z reguły dla strony nieporadnej i niezorientowanej w kwestiach prawnych po to, by zapewnić ochronę jej praw procesowych.

To on, a nie sama tylko strona, powinien mieć możliwość zajęcia stanowiska w kwestiach istotnych dla strony, w szczególności takich jak zakwalifikowanie wniesionego środka odwoławczego i możliwość jego odrzucenia.