Supreme Court dismisses appeal as inadmissible; property correction case value under 50k PLN threshold.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding a request to correct a land registry entry. The lower court rejected the appeal as inadmissible because the disputed property value of 5,166 PLN fell below the statutory threshold for cassation in property disputes. The Court upheld this decision, ruling that correcting land registry entries constitutes a property rights matter regardless of whether it involves a claim for performance or a determination of rights.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 17 pkt 4 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible in property rights cases where the disputed value is below the statutory threshold, as correcting land registry entries constitutes a property rights dispute.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 94/06 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Barbara Myszka (sprawozdawca) SSN Tadeusz Żyznowski w sprawie z powództwa M. T. przeciwko Miastu P. - Prezydentowi Miasta P. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 grudnia 2006 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 10 maja 2006 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 10 maja 2006 r.
Sąd Okręgowy w P. odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 15 listopada 2005 r. oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 23 czerwca 2005 r., którym oddalone zostało powództwo o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym, stwierdzając, że ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia wyrażającą się kwotą 5 166 zł oraz regulację zawartą w art. 3982 § 1 k.p.c. wniesiona skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 3986 § 2 k.p.c.).
W zażaleniu powód podniósł zarzut naruszenia art. 3982 § 1 k.p.c. przez przyjęcie, że sprawa o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym ma charakter majątkowy, gdy w rzeczywistości jest to sprawa o ustalenie, zmierzająca do sprostowania treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, która nie ma przełożenia na sferę majątkową podmiotu dochodzącego tego roszczenia. W konkluzji żalący wniósł o uchylenie postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, w sprawach gospodarczych – niższa niż siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych, w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych – niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Żądanie, a tym samym sprawa, w której żądanie to jest rozpoznawane, ma charakter majątkowy, jeżeli zmierza do realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ na stosunki majątkowe stron.
Dla ograniczeń przewidzianych w art. 3982 § 1 k.p.c. bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność czy rozpoznawana sprawa jest sprawą o świadczenie, czy o ustalenie bądź 3 ukształtowanie stosunku prawnego lub prawa. Istotne jest tylko to, czy należy do kategorii spraw o prawa majątkowe. Nie ulega wątpliwości, że sprawa o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym jest sprawą o prawa majątkowe. O takim jej charakterze przesądził zresztą sam ustawodawca w art. 17 pkt 4 k.p.c., stwierdzając, że do właściwości sądów okręgowych należą „sprawy o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu sporu przewyższa siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych, oprócz spraw o alimenty, o naruszenie posiadania i o zniesienie wspólności majątkowej między małżonkami oraz spraw o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym”.
Skoro niniejsza sprawa ma – wbrew odmiennym zapatrywaniom żalącego – charakter majątkowy, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw. db