Supreme Court dismisses appeal for late filing and unpaid court fees despite appointed counsel.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the Court of Appeal's decision, ruling it was untimely and unpaid. Although the appellants argued that the court-appointed lawyer opened a new filing deadline, the court held that such an appointment does not retroactively extend the statutory period for cassation appeals. Furthermore, the appeal was rejected because the mandatory court fee was not paid, as the fee applies to appeals filed after the specific date in question.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3955 § 1 k.p.c.; art. 14 ust. 2 i 3 ustawy o zwolnieniu od kosztów sądowych: The appointment of a lawyer ex officio does not extend the statutory deadline for filing a cassation appeal, and such an appeal remains subject to the standard court fee if filed after the relevant date.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 89/06 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa A.O. i K.O. przeciwko Gminie N. o statusie miejskim o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 listopada 2006 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 13 czerwca 2006 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powodów, ponieważ została ona wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 3955 § 1 k.p.c., a nadto nie została ona opłacona opłatą podstawową o wysokości stałej, przewidzianą w art. 14 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zwolnieniu od kosztów sądowych (Dz.U. nr 167, poz. 1398 ze zm.).
W skardze kasacyjnej powodów podnoszono naruszenie art. 1302 § 3 k.p.c. i art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. Skarżący wyrażali ponadto stanowisko, że skoro ustanowienie dla nich pełnomocnika z urzędu miało na celu ewentualne podjęcie przez tegoż pełnomocnika czynności przed Sądem Najwyższym w postępowaniu kasacyjnym, to otwarty został tym samym termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 15 listopada 2005 r. doręczony został powodom w dniu 28 stycznia 2006 r. (k. 157 akt). Postanowieniem z dnia 12 maja 2006 r. ustanowiono dla powodów adwokata z urzędu (k. 195, k. 204 akt). Pełnomocnik powodów złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 listopada 2005 r. w dniu 12 czerwca 2006 r., a więc po terminie do wniesienia skargi przewidzianym w art. 3985 § 1 k.p.c. Skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez powodów została ostatecznie odrzucona (k. 195 akt). Istotnie adwokat z urzędu został ustanowiony – na wniosek powodów (k. 186) – już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Nie oznacza to jednak – wbrew twierdzeniu pełnomocnika powodów - spowodowania skutku procesowego w postaci „otwarcia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.” Postanowienie sądu w ustanowieniu dla strony adwokata z urzędu na podstawie art. 117 § 1 k.p.c. nie niweczy procesowych skutków upływu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przewidzianego w art. 3985 § 1 k.p.c. 3 W orzecznictwie Sądu Najwyższego rozstrzygnięto już kwestię, czy opłatą w wysokości stałej w rozumieniu art. 1302 § 3 k.p.c. jest również opłata podstawowa określona w art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. nr 167, poz. 1398 ze zm.).
Pozytywna odpowiedź w tej materii zawarta została np. ostatnio w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2006 r., III CZP 109/06. Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że wniesiona przez pełnomocnika powodów skarga kasacyjna podlega opłacie stałej, przewidzianej w art. 14 ust. 2 i 3 ustawy z 28 lipca 2005 r., ponieważ skarga ta wniesiona została po dniu 2 marca 2005 r. (art. 149 ust. 1 ustawy). W tej sytuacji należało oddalić zażalenie jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 § 1 k.p.c.).