Legislator Case Law & Legislation
VIII Cz 435/13 AI generated

Appeal court dismissed late request to amend judgment on costs and awarded appellant legal fees.

Case Number VIII Cz 435/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appeal court dismissed the appellant's request to amend the lower court's decision regarding litigation costs because it was filed after the statutory deadline. Although the appellant argued the original judgment was incomplete, the court held that partial cost awards implicitly reject the remainder, making the correct remedy a timely appeal rather than an amendment. Consequently, the request was rejected, and the appellant was ordered to pay the opposing party's legal fees.

Legislator headnote

AI generated

Art. 350 § 1 k.p.c.; Art. 351 § 1 k.p.c.: A request to amend a judgment for costs is inadmissible if filed after the two-week deadline, as partial cost awards implicitly reject the remainder and must be challenged via appeal.

Keywords

AI generated
civil procedure law amendment of judgment litigation costs statutory deadline implicit rejection legal fees award appeal procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 350 § 1 k.p.c.
nie mógł zostać rozpoznany w trybie sprostowania, ponieważ nie dotyczył niedokładności, błędu pisarskiego czy rachunkowego ani innej oczywistej omyłki w rozumieniu art. 350 § 1 k.p.c. Nie mógł tez zostać uwzględniony jako wniosek o uzupełnienie wyroku (art.
Art. 351 § 1 k.p.c.
Pozwany złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie art. 351§ 1 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
a contrario (art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.).
Art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Zgodnie z wnioskiem skarżącego Sąd, po myśli art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw.
Art. 99 k.p.c.
z art. 99 k.p.c., zasądził na jego rzecz koszty postępowania zażaleniowego obejmujące: - zastępstwo radcy prawnego (§ 6 pkt 2 w zw.
§ 6 pkt 2 w zw. z § 12 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
Art. 14 ust 1 w zw. z zw. z art. 19 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
490), oraz - opłatę od zażalenia, ograniczoną jednak do kwoty 30 zł, gdyż zważywszy że wniosek o uzupełnienie wyroku w ogóle nie podlega opłacie, opłatę od zażalenia w tym przedmiocie należy ustalić na kwotę 30 zł (art. 14 ust 1 w zw.
art. 351§ 1 k.p.c
Pozwany złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie art. 351§ 1 k.p.c.
art. 350 § 1 k.p.c
nie mógł zostać rozpoznany w trybie sprostowania, ponieważ nie dotyczył niedokładności, błędu pisarskiego czy rachunkowego ani innej oczywistej omyłki w rozumieniu art. 350 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Cz 435/13 POSTANOWIENIE Dnia 26 lipca 2013 r. Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodnicząca SSO Hanna Matuszewska (spr.), Sędziowie SO Katarzyna Borowy, SO Małgorzata Maleszka po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2013 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. Z., J. Z. i B. Z. przeciwko (...)spółce akcyjnej w W. o zapłatę w przedmiocie uzupełnienia wyroku na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Brodnicy z dnia 18 marca 2013 r. sygn. akt I C 296/12 postanawia:

1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że oddalić wniosek powodów z dnia 6 lutego 2013 r., 2. zasądzić od powodów solidarnie na rzecz pozwanej kwotę 330 (trzysta trzydzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowanie zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 marca 2013 r. Sąd Rejonowy w Brodnicy uzupełnił postanowienie z dnia 16 listopada 2012 r. zawarte w pkt 2 sentencji wyroku w ten sposób, że zasądził dodatkowo od pozwanego na rzecz powodów kwotę 5.456 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że wniosek powodów, mimo że nazwany wnioskiem o sprostowanie, w istocie dotyczył uzupełnienia postanowienia w przedmiocie przyznana im kosztów procesu w pełnej wysokości. Sąd wniosek uwzględnił, bowiem wyrok z dnia 16 listopada 2012 r. nie zawierał rozstrzygnięcia o całości koszów postępowania, gdyż sąd winien zasądzić na rzecz powodów kwotę 11.801 zł, a zasądził 6.345 zł.

Pozwany złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie art. 351§ 1 k.p.c. przez uzupełnienie postanowienia z dnia 16 listopada 2012 r. zawartego w pkt. 2 sentencji wyroku, pomimo że powodowie złożyli wniosek o uzupełnienie wyroku po upływie ustawowego terminu. Zarzucił też, że postanowienie w pkt 2 sentencji wyroku zawiera orzeczenie o kosztach, lecz w wysokości mniejszej od żądanej przez powodów, zatem winni oni złożyć zażalenie w zakresie kosztów a nie wniosek o sprostowanie czy też uzupełnienie wyroku.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o rozstrzygniecie o kosztach postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Zażalenie było uzasadnione. Nie ulega wątpliwości, że wniosek złożony przez powodów w dniu 6 lutego 2013r. nie mógł zostać rozpoznany w trybie sprostowania, ponieważ nie dotyczył niedokładności, błędu pisarskiego czy rachunkowego ani innej oczywistej omyłki w rozumieniu art. 350 § 1 k.p.c. Nie mógł tez zostać uwzględniony jako wniosek o uzupełnienie wyroku (art. 351 §1 k.p.c.).

W praktyce orzeczniczej dominuje pogląd, że orzeczenie o kosztach procesu uwzględniające tylko część żądanych kosztów i niezawierające rozstrzygnięcia o reszcie żądania oznacza implicite oddalenie tego żądania w pozostałej części, a tym samym może być kwestionowane jedynie w drodze zażalenia; jednak prezentowane jest także odmienne stanowisko, zgodnie z którym także orzeczenie niezawierające rozstrzygnięcia o całości żądania dotyczącego kosztów procesu jest niepełne i wymaga uzupełnienia (por. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2011 r.

III CZP 69/11, OSNC z 2012 r. nr 4 poz.48). Nie przesądzając tej kwestii i zakładając, że w niniejszej sprawie wniosek o uzupełnienie wyroku (zawartego w nim postanowienia o kosztach procesu) był dopuszczalny, należy stwierdzić, ze został on złożony po terminie. Zgodnie bowiem z art. 351 § 1 zd. 1 k.p.c. termin do złożenia wniosku wynosi 2 tygodnie od ogłoszenia wyroku, a więc upłynął z dniem 30 listopada 2012 r. Powodowie złożyli zaś wniosek dopiero w dniu 6 lutego 2013 r. Z tego względu Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że wniosek oddalił z mocy art. 351 §1 k.p.c. a contrario (art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.).

Zgodnie z wnioskiem skarżącego Sąd, po myśli art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c., zasądził na jego rzecz koszty postępowania zażaleniowego obejmujące: - zastępstwo radcy prawnego (§ 6 pkt 2 w zw. z § 12 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu t.j.Dz.U. z 2013 r. poz. 490), oraz - opłatę od zażalenia, ograniczoną jednak do kwoty 30 zł, gdyż zważywszy że wniosek o uzupełnienie wyroku w ogóle nie podlega opłacie, opłatę od zażalenia w tym przedmiocie należy ustalić na kwotę 30 zł (art. 14 ust 1 w zw. z zw. z art. 19 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych t.j.

Dz.U.2010 poz. 90 Nr 594 ze zm.). W części przekraczającej tę kwotę opłata uiszczona przez skarżącego nie była kosztem celowym.