Legislator Case Law & Legislation
II CSK 157/06 AI generated

Cassation appeal dismissed; lawyer's representation of State without General Prosecutor is inadmissible under new law.

Case Number II CSK 157/06
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the State's cassation appeal, ruling the appeal inadmissible due to improper representation. Although the lower courts found the State liable for Hepatitis C infection and dismissed the statute of limitations argument, the State's lawyer lacked the authority to file the appeal. The court held that under the new General Prosecutor Law, only the General Prosecutor may represent the State in Supreme Court proceedings, rendering the lawyer's filing void.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa; Art. 871 § 3 k.p.c.: The General Prosecutor exclusively represents the State in Supreme Court proceedings; appeals filed by other counsel are inadmissible.

Keywords

AI generated
General Prosecutor Law State representation Supreme Court procedure inadmissible appeal legal standing

Cited Legislation

AI generated
Art. 4 ust. 1 pkt 1 of the General Prosecutor of the State of the Treasury Act
Sąd Okręgowy przyjął art. 417 k.c.
Art. 871 § 3 of the Code of Civil Procedure
Art. 3986 § 3 of the Code of Civil Procedure
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w związku z § 2 k.p.c.
art. 417 k.c
Sąd Okręgowy przyjął art. 417 k.c.
art. 442 § 1 k.c
Powódka była leczona w podległym Wojewodzie Szpitalu […] w 1984 r., czyli wcześniej niż przed dziesięciu laty, zatem gramatyczna wykładnia przepisu art. 442 § 1 k.c.
art. 120 § 1 k.c
Tymczasem art. 120 § 1 k.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 157/06 POSTANOWIENIE Dnia 16 listopada 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa H. Z. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Zdrowia oraz Wojewodzie Ł. o zadośćuczynienie, odszkodowanie i rentę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 listopada 2006 r., skargi kasacyjnej strony pozwanej Skarbu Państwa - Wojewody Ł. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19 grudnia 2005 r., odrzuca skargę kasacyjną. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2005 r.

Sąd Okręgowy w Ł. zasądził na rzecz H. Z. od Skarbu Państwa reprezentowanego przez Wojewodę Ł. kwotę 30.000 zł tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną powódce krzywdę - zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C, kwotę 20.000 zł tytułem odszkodowania obejmującego zwrot kosztów leczenia do dnia 30 listopada 2002 r. - obie kwoty z ustawowymi odsetkami od dnia 13 stycznia 2003 r., oraz kwotę po 170 zł miesięcznie począwszy od dnia 1 grudnia 2002 r. tytułem renty na zwiększone potrzeby, oddalił powództwo w pozostałej części i orzekł o kosztach procesu.

Sąd Okręgowy przyjął art. 417 k.c. jako podstawę odpowiedzialności Skarbu Państwa - Wojewody Ł. stwierdzając, że zostały spełnione wszystkie przesłanki przewidziane w tym przepisie. Sąd Okręgowy uznał, że nieuzasadniony jest zgłoszony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczenia. Powódka dowiedziała się o swojej chorobie w 1994 r., a o istocie choroby i jej konsekwencjach - dopiero jesienią 1997 r. Pozew złożony został w dniu 28 listopada 2002 r., a więc przed upływem 10- letniego terminu przedawnienia wskazanego w art. 442 § 1 zd. 2 k.c. Sąd Okręgowy podkreślił ponadto, że powódka nie znała źródła zakażenia ani sprawcy szkody, którego ustalono, i to tylko z dużą dozą prawdopodobieństwa, dopiero w toku procesu.

Skarb Państwa – Wojewoda Ł. wniósł apelację od wyroku Sądu Okręgowego. Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2005 r., Sąd Apelacyjny oddalił apelację i zasądził od Skarbu Państwa – Wojewody Ł. na rzecz powódki kwotę 3.294 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu apelacyjnym. W uzasadnieniu podkreślił w szczególności, że należało uznać za nieuzasadniony zarzut przedawnienia podnoszony przez pozwanego. Powódka była leczona w podległym Wojewodzie Szpitalu […] w 1984 r., czyli wcześniej niż przed dziesięciu laty, zatem gramatyczna wykładnia przepisu art. 442 § 1 k.c. wskazywałaby na przedawnienie jej roszczenia.

Nie można jednak pominąć tego, że dopóki szkoda nie powstanie, dopóty roszczenie o jej naprawienie 3 w ogóle nie istnieje, a w związku z tym nie sposób mówić o jego wymagalności i rozpoczęciu biegu terminu przedawnienia. Tymczasem art. 120 § 1 k.c. wyraża zasadę, że bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Wynika stąd, że art. 442 § 1 zd. drugie k.c. w dosłownym jego brzmieniu ma zastosowanie jedynie w sytuacjach typowych, w których chwila zdarzenia zbiega się z dniem powstania szkody i wymagalności roszczenia.

Jeżeli zaś szkoda powstaje później niż zdarzenie, które ją wywołało, przepis ten należy stosować przyjmując jako początek dziesięcioletniego terminu przedawnienia dzień powstania szkody (wyrok SN z dnia 23 lutego 2005 r., III CK 295/04, niepubl.). Pozwany Skarb Państwa – Wojewoda Ł. w skardze kasacyjnej z dnia 23 marca 2006 r. zarzucił naruszenie art. 442 § 1 k.c. przez dokonanie niewłaściwej interpretacji tego przepisu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna została wniesiona dnia 23 marca 2006 r. przez radcę prawnego działającego w imieniu pozwanego Skarbu Państwa – Wojewodę Ł. Dnia 15 marca 2006 r. weszła w życie ustawa z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz.U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.). Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, do zadań Prokuratorii Generalnej należy m. in. wyłączne zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym, z wyjątkiem spraw rozpoznawanych w postępowaniu wieczystoksięgowym, w postępowaniu upadłościowym lub naprawczym oraz w postępowaniu egzekucyjnym, a także spraw w przedmiocie wpisu do właściwego rejestru (art. 4 ust. 4).

Niniejsza sprawa nie należy do żadnej z wymienionych kategorii spraw. W tej sytuacji, zgodnie z art. 871 § 3 w związku z § 1 k.p.c., zastępstwo Skarbu Państwa w postępowaniu przed Sądem Najwyższym jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa, zatem skarga kasacyjna, wniesiona przez radcę prawnego niebędącego radcą Prokuratorii Generalnej, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w związku z § 2 k.p.c. postanowił jak w sentencji. jz