Supreme Court dismisses appeal for restoration of possession due to insufficient legal analysis of appeal options.

Sygn. akt III CNP 37/06 POSTANOWIENIE Dnia 25 lipca 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa Z.H. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej w K. o przywrócenie naruszonego posiadania, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lipca 2006 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w L. z dnia 30 grudnia 2005 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi „w y k a z a n i e, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych n i e b y ł o i n i e j e s t możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).

Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje kasacja (skarga kasacyjna) i dlatego wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe. Wywód prawny we wskazanym zakresie jednak nie wyczerpuje warunku skargi z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Skarżącego obciąża bowiem – zgodnie z treścią tego przepisu – nie tylko obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było możliwe, ale także wykazanie, że nie jest możliwe.

Skarżący powinien zatem wykazać, że wznowienie postępowania w sprawie zakończonej zaskarżonym orzeczeniem – w świetle przepisów art. 399 - 4161 k.p.c. - jest niedopuszczalne ze względu na rodzaj zaskarżonego orzeczenia albo zarzuty przeciwko temu orzeczeniu nie mieszczą się w podstawach skargi o wznowienie postępowania. Tylko w następstwie przeprowadzenia takiego wywodu prawnego skarżący spełni obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie tylko nie było ale nie jest możliwe. Skarga powoda nie spełnia warunku przewidzianego w z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Ogranicza się tylko do stwierdzenia o nieprzysługiwaniu skargi kasacyjnej „w sprawach o pzp”, natomiast przesłanka wykazania, że zaskarżone orzeczenie w drodze innych środków nie może być wzruszone, skwitowana została jednym zdaniem w treści, którego powołane zostały przepisy o skardze o wznowieniu 3 postępowania.

Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).