Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CNP 84/06 AI generated

Supreme Court dismissed appeal as interlocutory ruling does not conclude proceedings under Civil Procedure Code.

Case Number V CNP 84/06
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the appellant's complaint against a final appeal court decision dismissing a security proceeding. The appellant argued the ruling was final, but the court determined it was merely incidental to the main bankruptcy payment suit. Consequently, the appeal was inadmissible because the ruling did not conclusively end the proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c. A ruling is appealable only if it conclusively ends proceedings; incidental rulings do not qualify.

Keywords

AI generated
interlocutory ruling final decision security proceeding bankruptcy suit admissibility of appeal Civil Procedure Code conclusive termination

Cited Legislation

AI generated
art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych wypadkach, określonych w art.
art. 4241 § 2 k.p.c.
4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych wypadkach, określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji.
art. 4248 § 1 k.p.c.
W konsekwencji skargę należało odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych wypadkach, określonych w art.
art. 4241 § 2 k.p.c
4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych wypadkach, określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji.
art. 4241 k.p.c
jest niezaskarżalne skargą z art. 4241 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
W konsekwencji skargę należało odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
III CZP 44/98
uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98, OSNC 1999, nr 5, poz.
III ZP 1/00
87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1, poz.
III CZP 31/00
Supreme Court rules a ruling dismissing a late appeal to extend a deadline is not a final judgment allowing cassation.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 84/06 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi „P.”. S.A. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 3 lutego 2006 r., sygn. akt [...] w sprawie z powództwa „P.” S.A. przeciwko Syndykowi masy upadłości "D." Sp. z o.o w upadłości o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2006 r., 1.) odrzuca skargę; 2.) zasądza od skarżącego na rzecz Syndyka masy upadłości "D." - spółki z o.o. w upadłości kwotę 5400 zł (pięć tysięcy czterysta) tytułem kosztów postępowania. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 3 lutego 2006 r. Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego w C. z dnia 5 sierpnia 2005 r. i umorzył postępowanie zabezpieczające wywołane wnioskiem powódki w sprawie o zapłatę. Postanowienie Sądu Apelacyjnego zostało zakwestionowane przez P. S.A. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 i następne k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych wypadkach, określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji. W obu przypadkach przedmiotem zaskarżenia może być prawomocne orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. Dlatego też zasadniczego znaczenia nabiera objaśnienie pojęcia „postanowienie kończące postępowanie w sprawie”.

Można przyjąć, iż chodzi tu o takie postanowienie, które przez uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty w danej instancji (por. np. uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 1 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22). Zaskarżone postanowienie nie jest zatem orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. Ma charakter incydentalny, wpadkowy, czyli pozostaje w związku z postępowaniem zmierzającym do rozpoznania żądania, ale jego byt jest samodzielny w tym znaczeniu, że zamyka określony uboczny wątek sprawy.

Dlatego postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 3 lutego 2006 r. jest niezaskarżalne skargą z art. 4241 k.p.c. W konsekwencji skargę należało odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).