Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CZ 44/06 AI generated

Supreme Court allows appeal dismissed as inadmissible due to incorrect terminology of civil appeal.

Case Number V CZ 44/06
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland overturned the appellate court's dismissal of the appellant's appeal, which had been rejected for being inadmissible due to the use of the wrong legal term. Although the appellant incorrectly labeled the civil appeal as 'cassation' instead of 'appeal' under the new procedural code, the court found the error minor and did not reflect a genuine intent to file an invalid remedy. Consequently, the court applied a remedial principle to validate the filing, allowing the appeal to proceed.

Legislator headnote

AI generated

Art. 370 k.p.c.; Art. 398 k.p.c.: A minor terminological error in naming a civil appeal as 'cassation' rather than 'appeal' does not render the remedy inadmissible if the party's intent to file a valid appeal is clear and no complications arise.

Keywords

AI generated
civil appeal terminology inadmissibility of cassation remedial interpretation procedural error sanction intent of the party appellate procedure supreme court review

Cited Legislation

AI generated
Art. 370 k.p.c.
nie znają takiego środka odwoławczego (art. 370 k.p.c. w związku z art.
Art. 398 k.p.c.
w związku z art. 39821 k.p.c.).
Art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c.
W sytuacji ponowelizacyjnej mogło więc dojść do oczywistej niekładności, którą można rozwiązać po myśli art. 130 § 1 zd.
Art. 39816 k.p.c.
Należało w konsekwencji uwzględnić zażalenie (art. 39816 k.p.c. w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 370 k.p.c
nie znają takiego środka odwoławczego (art. 370 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
w związku z art. 39821 k.p.c.).
art. 39816 k.p.c
Należało w konsekwencji uwzględnić zażalenie (art. 39816 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
V CZ 28/00
Powołane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2000 r., V CZ 28/00 (nie publ.) – podobnie jak inne orzeczenia (m.in.
I CZ 19/04
z dnia 6 kwietnia 2004 r., I CZ 19/04, nie publ., z dnia 15 kwietnia 2004 r., IV CZ 36/04, nie publ.
IV CZ 36/04
z dnia 6 kwietnia 2004 r., I CZ 19/04, nie publ., z dnia 15 kwietnia 2004 r., IV CZ 36/04, nie publ.
V CZ 121/04
oraz z dnia 24 listopada 2004 r., V CZ 121/04, nie publ.) – dotyczą odmiennej sytuacji, w której profesjonalny pełnomocnik dokonywał innej rodzajowo czynności procesowej (zażalenia zamiast kasacji lub odwrotnie).
V CZ 25/06
Supreme Court allows appeal dismissed for formal defect due to clear clerical error regarding scope of appeal.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 44/06 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Maria Grzelka SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa "P." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przeciwko "K." Spółce Akcyjnej o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2006 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 stycznia 2006 r., sygn. akt [...], uchyla zaskarżone postanowienie. 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny odrzucił – jako niedopuszczalną – kasację powoda, wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 14 października 2 005 r., ponieważ przepisy procesowe od dnia 6 lutego 2005 r. nie znają takiego środka odwoławczego (art. 370 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.). Rozpoznając zażalenie powoda

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nie istnieje kontrowersja co do tego, iż środek odwoławczy powoda wywiedziony od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 października 2005 r., powinien być – po nowelizacji kodeksu postępowania cywilnego – nazwany „skargą kasacyjną”, a nie „kasacją”. Sąd Apelacyjny trafnie dostrzegł to uchybienie skarżącego, ale zastosował rygor procesowy nieadekwatny do stopnia tej wadliwości. Powołane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2000 r., V CZ 28/00 (nie publ.) – podobnie jak inne orzeczenia (m.in. z dnia 6 kwietnia 2004 r., I CZ 19/04, nie publ., z dnia 15 kwietnia 2004 r., IV CZ 36/04, nie publ. oraz z dnia 24 listopada 2004 r., V CZ 121/04, nie publ.) – dotyczą odmiennej sytuacji, w której profesjonalny pełnomocnik dokonywał innej rodzajowo czynności procesowej (zażalenia zamiast kasacji lub odwrotnie).

W rozpoznawanej sprawie mamy natomiast do czynienia z zamiennym nazwaniem jednorodzajowej w istocie czynności procesowej, a należy zauważyć, iż w stanie prawnym przed nowelizacją sądy dość powszechnie posługiwały się (głównie w uzasadnieniach orzeczeń) zamiennie nazwami „kasacja” i „skarga kasacyjna”. Nie ma jednak wątpliwości, że zamiarem powoda było złożenie właściwego (właściwie nazwanego) środka odwoławczego. W sytuacji ponowelizacyjnej mogło więc dojść do oczywistej niekładności, którą można rozwiązać po myśli art. 130 § 1 zd. drugie k.p.c., czyli nadać bieg „kasacji” jako skardze kasacyjnej.

Tego rodzaju sanacja nie stanowi dużego złagodzenia rygorów związanych z wnoszeniem środków odwoławczych, bo uchybienie powoda było niewielkie i nie stwarzało żadnych komplikacji przy odtwarzaniu zamiaru 3 skarżącego. Podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2006 r., V CZ 25/06 (nie publ.). Należało w konsekwencji uwzględnić zażalenie (art. 39816 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).