Supreme Court dismisses late complaint on delay as it must be filed during ongoing proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's complaint alleging procedural delay in a social security case. The applicant argued that the proceedings were excessively long, but the court noted the complaint was filed after the cassation appeal had already been rejected. The court ruled that such complaints must be lodged while the proceedings are still active to urge the court to act, making a post-judgment filing inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Skarga na przewlekłość postępowania musi być wniesiona w toku trwającego postępowania, a wniesienie jej po jego zakończeniu jest niedopuszczalne.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSP 1/06 POSTANOWIENIE Dnia 7 czerwca 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Jan Górowski SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) w sprawie z wniosku B. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, o rentę z tytułu niezdolności do pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 czerwca 2006 r., skargi B. S. na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie I UK 303/05 odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Pełnomocnik B. S. w skardze z dnia 21 kwietnia 2006 r. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, nadanej w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 25 kwietnia 2006 r. (data stempla pocztowego na kopercie), domagał się stwierdzenia, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, doszło do przewlekłości postępowania sądowego, wydania zalecenia rozpoznania sprawy w oznaczonym terminie oraz zasądzenia od Skarbu Państwa na rzecz skarżącej kwoty 10 000 zł.
W uzasadnieniu skargi podał, że B. S. wiosła odwołanie do Sądu Okręgowego w K. od wydanej w 2002 r. decyzji ZUS odmawiającej przyznania jej renty. Po kilku latach postępowania sądowego, prowadzonego z kilkumiesięcznymi przerwami między rozprawami, wyrok oddalający odwołanie zapadł dnia 16 stycznia 2004 r., a orzeczenie oddalające apelację – dnia 26 kwietnia 2005 r. W sprawie pozostaje – zdaniem pełnomocnika skarżącej – nierozpoznana skarga kasacyjna, wniesiona dnia 15 lipca 2005 r. Wymieniona skarga kasacyjna została zarejestrowania w Sądzie Najwyższym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych pod sygnaturą I UK 303/05.
Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2006 r. – jak wynika z przytoczonych akt sprawy – odrzucił tę skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., ponieważ nie spełniała ona wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu reguluje ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843, dalej: ustawa). Z art. 2 ustawy wynika, że strona może wnieść skargę o stwierdzenie, iż w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa 3 do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, przy czym dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty sprawy.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy skargę o stwierdzenie przewlekłości postępowania wnosi się w toku postępowania w sprawie. Sądem właściwym do jej rozpoznania jest sąd przełożony nad sądem, przed którym toczy się postępowanie; jeżeli skarga dotyczy przewlekłości przed sądem apelacyjnym albo Sądem Najwyższym – właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Najwyższy (art. 4 ust. 1 i 2 ustawy). Z przytoczonych przepisów wynika jednoznacznie, że skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki wnosi się w czasie trwającego postępowania sądowego, a nie po jego ostatecznym zakończeniu.
Inaczej mówiąc, celem skargi nie jest stwierdzenie przewlekłości, jaka wystąpiła w zakończonym już postępowaniu sądowym, lecz spowodowanie podjęcia przez sąd, przed którym postępowanie w sprawie jeszcze się toczy i jest dotknięte przewlekłością, działań zapobiegających dalszej przewlekłości postępowania. Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki ma bowiem w istocie służyć do wydania sądowi rozpoznającemu sprawę zaleceń sprzyjających sprawności toczącego się postępowania.
To oznacza, że może ona być wniesiona jedynie w czasie toczącego się postępowania sądowego. Skarga złożona po ostatecznym zakończeniu postępowania w sprawie jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2006 r., III SPP 9/06 niepubl.) W świetle powyższego rozpoznawaną skargę – w zakresie dotyczącym postępowania przed Sądem Najwyższym – należało odrzucić, ponieważ została ona wniesiona po zakończeniu postępowania kasacyjnego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2006r. (art. 370 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 2 ustawy).
Sąd Najwyższy Izba Cywilna nie jest natomiast – 4 zgodnie § 28 ust. 2 regulaminu Sądu Najwyższego (M.P. z 2003 r. Nr 57, poz. 898 ze zm.) – właściwy do rozpoznania skargi w pozostałym zakresie. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak sentencji postanowienia. jz