Supreme Court dismisses cassation appeal when cross-claim value falls below statutory threshold for cross-claim proceedings.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal regarding the cross-claim portion of a mutual lawsuit. The lower court rejected the appeal because the value of the cross-claim did not exceed the statutory threshold required for cassation under Article 3982 § 1 of the Code of Civil Procedure. The Court held that in mutual lawsuits, the value of the cross-claim for cassation purposes cannot exceed the value of the dispute defined in the cross-claim itself, preventing the sum of both claims from being used.
Legislator headnote
AI generatedArt. 204 k.p.c.; Art. 3982 § 1 k.p.c.: In mutual lawsuits, the value of the subject matter of a cassation appeal regarding the cross-claim cannot exceed the value of the dispute defined in the cross-claim, as the cross-claim is not an independent subject matter.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 1/06 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa wzajemnego Spółdzielni Mieszkaniowej "K." w W. przeciwko E.B. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 lutego 2006 r., zażalenia pozwanej wzajemnej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 listopada 2005 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 4 listopada 2005 r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanej wzajemnej od wyroku tego Sądu z dnia 25 lutego 2005 r. w części rozstrzygającej o powództwie wzajemnym, a to z tej przyczyny, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekracza kwotowego progu dopuszczalności tej skargi (art. 3982 §1 k.p.c.). W zażaleniu na to postanowienie pozwana wzajemna wniosła o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W wypadku wytoczenia skutecznie powództwa wzajemnego (art. 204 k.p.c.) w istocie rzeczy ma miejsce połączenie dwóch samodzielnych, odrębnych procesów, które łączy pewna więź materialno - prawna wyrażająca się w tym, że "roszczenie wzajemne jest w związku z roszczeniem powoda, lub nadaje się do potrącenia". W tej sytuacji rzeczą Sądu pierwszej instancji jest rozstrzygnięcie o zasadności każdego powództwa - głównego i wzajemnego - i w przypadku stwierdzenia, że są one w całości bądź w części zasadne, zasądzenie na rzecz każdego z powodów - głównego i wzajemnego - od strony przeciwnej stosownych kwot (jeżeli powództwo jest w części zasadne - oddalenie go w pozostałej części).
Rzeczą zaś Sądu drugiej instancji jest rozpoznanie apelacji od każdego z tych rozstrzygnięć (odnośnie powództwa głównego i wzajemnego). W konsekwencji, wbrew odmiennemu zapatrywaniu skarżącej, przy oznaczaniu wartości przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną nie sumuje się należności dochodzonych pozwem głównym i wzajemnym. Wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną nie może przekraczać wartości przedmiotu sporu z pozwu wzajemnego ani wartości przedmiotu zaskarżenia rozstrzygnięcia o tym przedmiocie w postępowaniu apelacyjnym.
Przedmiot zaskarżenia nie jest bowiem samodzielny i nie może być większy od przedmiotu sporu oznaczonego w pozwie wzajemnym, chyba że nastąpiło rozszerzenie powództwa z pozwu wzajemnego albo zasądzenie ponad jego żądanie. Sąd Apelacyjny zasadnie zatem odrzucił skargę kasacyjną pozwanej wzajemnej w części rozstrzygającej o powództwie wzajemnym, gdyż w owej części 3 wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekracza kwotowego progu dopuszczalności tej skargi (art. 3982 § 1 k.p.c.). Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu. jc