Supreme Court dismisses appeal regarding civil procedure statute of limitations effective date for final judgments.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's request to declare a final payment order unlawful. The appellant argued that the two-year limitation period for filing such a complaint should not apply retroactively to judgments becoming final before the new Civil Procedure Code took effect on September 1, 2004. The Court relied on a binding precedent ruling that the new statute's limitation period applies only to judgments finalized after the specified date, thereby denying the appellant relief.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 k.p.c.; Art. 4246 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; Art. 62 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym: The two-year limitation period for complaints against final judgments established by the amended Civil Procedure Code applies only to judgments that became final on or after the date the amendment entered into force, excluding retroactive application to earlier judgments.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 28/05 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Strus w sprawie ze skargi pozwanej A. F. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu Sądu Rejonowego w B. z dnia 18 września 2003 r., w sprawie z powództwa" B." Spółki z o.o. w B. przeciwko A. F. i R. D. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 stycznia 2006 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie A. F. pozwana w sprawie zakończonej prawomocnym nakazem zapłaty wydanym przez Sąd Rejonowy w B. w dniu 18 września 2003 r. domagała się stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
Skarga została sporządzona przez pełnomocnika – radcę prawnego ustanowionego przez sąd, która nie żądała przyznania zwrotu kosztów od Skarbu Państwa. Odrzucając skargę Sąd Najwyższy uwzględnił treść uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, stanowiącej zasadę prawną, z dnia 26 października 2005 r., sygn. III BZP 1/05 (Biuletyn SN nr 10 z 2005 r.). W punkcie 1 tej uchwały stwierdzono, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od 1 września 2004 r.
Uchwała - podjęta już po sporządzeniu skargi - rozstrzyga intertemporalne skutki nowelizacji kodeksu postępowania cywilnego dokonanej ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 13, poz.
98) wywołującą wątpliwości ze względu na treść art. 4246 § 1 k.p.c. zakreślającego dwuletni termin do wniesienia skargi, liczony od daty uprawomocnienia się orzeczenia. Zasadniczą trudność interpretacyjną budziło zwłaszcza znaczenie daty wejścia w życie (1 września 2004 r.) nowelizacji kodeksu cywilnego regulującej odpowiedzialność państwa z tytułu wydania orzeczeń niezgodnych z prawem (art. 4171 § 2 k.c.). Uchwała mająca moc zasady prawnej wiąże również składy orzekające Sądu Najwyższego (art. 62 ustawy o Sądzie Najwyższym), dlatego skarga w rozpoznawanej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. jc