Supreme Court dismisses appeal on court costs ruling as inadmissible due to procedural limits and lack of legal qualification.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal against a district court order denying exemption from litigation costs. The plaintiff argued the lower court's decision was unlawful, but the Supreme Court found the ruling inadmissible because cost exemption orders do not terminate civil proceedings and thus fall outside the scope of appeals under Article 4241 of the Civil Procedure Code. Furthermore, the court noted the plaintiff lacked the required legal qualifications to file such an appeal without representation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 871 § 1, 2 k.p.c.: Appeals against rulings on court cost exemptions are inadmissible as they do not terminate proceedings, and appeals require the appellant to possess specific legal qualifications or be represented by counsel.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 75/05 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Strus w sprawie ze skargi Z. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 3 sierpnia 2005 r., w sprawie z powództwa Z. K. przeciwko Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w J. i Urzędowi Gminy w J. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2006 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z 3 sierpnia 2005 r. oddalił zażalenie powoda na postanowienie odmawiające zwolnienia od kosztów sądowych. Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tego postanowienia. Sąd Najwyższy odrzucił tę skargę, uznając ją za niedopuszczalną z następujących przyczyn:
1. W art. 4241 § 1 k.p.c. ograniczono zakres orzeczeń sądu drugiej instancji podlegających zaskarżeniu z powodu niezgodności z prawem do kończących postępowanie w sprawie. Pojęcie to funkcjonujące w kodeksie postępowania cywilnego m.in. przy kasacji (art. 392 k.p.c.) było przedmiotem licznych orzeczeń Sądu Najwyższego (np. postanowienie z 3 kwietnia 1997 r., I CZ 27/97, OSNC 1997 r., nr 9, poz. 130), w których wyjaśniono, że postanowienie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych nie kończy postępowania w sprawie. Ogólniejsze rozważania dotyczące tej problematyki zawarte są w uzasadnieniu uchwały z 6 października 2000 r., III CZP 31/00 (OSNC 2001, nr 2, poz.
22) i przede wszystkim w uzasadnieniu uchwały składu siedmiu sędziów z 24 listopada 1998 r. III CZP 44/98 (OSNC 1999 nr 5, poz.
87) wyjaśniającym doniosłość kryterium przedmiotowego, tj. rozstrzygnięcia istoty sprawy, jako całości poddanej osądowi. Identyczność sformułowania przyjętego w powołanym wyżej przepisie określającym przedmiot skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia ze sformułowaniami zawartymi w nieobowiązującym już art. 392 k.p.c. i art. 394 § 1 k.p.c. pozwala uznać aktualność wskazanych wyżej orzeczeń, co prowadzi do wniosku, że postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych nie może być zaskarżone skargą przewidzianą w art. 4241 § 1 k.p.c. 3 Drugą negatywną przesłanką dopuszczalności skargi przedstawionej do rozpoznania stanowi brak po stronie powoda specjalnych kwalifikacji prawniczych wymaganych według art. 871 § 1 i 2 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
Przepis ten wymaga zastępstwa przez adwokatów lub radców prawnych. Powód nie twierdził, że posiada wyższe wykształcenie prawnicze i pełni jedną z funkcji wymienionych w art. 87 § 2 k.p.c. Dlatego należało skargę odrzucić zgodnie z wymaganiem art. 4248 § 1 k.p.c. db