Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with Civil Procedure Code requirements for legal challenge. The appeal lacked specific legal grounds and failed to prove actual damage. The court ruled the appeal inadmissible due to these formal defects.

Sygn. akt III CNP 2/06 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej w W. przeciwko D. W. - Komornikowi Rewiru X przy Sądzie Rejonowym w K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2006 r., na skutek skargi pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 13 października 2005 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 13 października 2005 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił wyrok Sądu Rejonowego z dnia 11 października 2004 r. w ten sposób, że zasądził od pozwanej D. W. na rzecz powódki Spółdzielni Mieszkaniowej w W. kwotę 3 600 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 2 czerwca 2004 r. do dnia zapłaty, a w pozostałej części powództwo oddalił oraz częściowo oddalił apelację powódki. Pozwana zaskarżyła ten wyrok skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 424 5 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ustanowiona ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), powinna zawierać – obok oznaczenia orzeczenia, od którego została wniesiona, uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazania że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe oraz wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem – także przytoczenie podstaw oraz ich uzasadnienie oraz wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.

Wymagania przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., które powinny być spełnione w sposób kumulatywny, mają charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine. W postanowieniu z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05 (niepubl.) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że każde wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c. ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych.

W szczególności, skoro ww. przepis wyraźnie odróżnia podstawy skargi od wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, to nie może budzić wątpliwości, że skarga musi zawierać każdy z tych elementów 3 przedstawiony odrębnie. Tymczasem w skardze pozwanej nie wskazano – wbrew wymaganiu określonemu w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. – przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Skarga pozwanej zawiera także inne usterki. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na złożeniu przez skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia poprzez powołanie i przestawienie dowodów (postanowienia z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, Biul.

SN 2005, nr 10, s. 14 i z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, niepubl.; por. także art. 243 k.p.c.). Skarżąca nie wypełniła tego obowiązku, gdyż ograniczyła się wyłącznie do wskazania możliwości wystąpienia szkody w wysokości 4.724 zł, którą zobowiązana jest uiścić na rzecz powódki na mocy zaskarżonego wyroku. Należy podkreślić, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie służy zapobieganiu szkodzie, mogącej powstać wskutek wydania zaskarżonego orzeczenia, ale jest środkiem prawnym, który – w razie jego uwzględnienia – stanowi postawę wystąpienia przeciwko Skarbowi Państwa z powództwem o naprawienie szkody wyrządzonej orzeczeniem sądowym, która już realnie wystąpiła (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05, niepubl.).

Z tych względów, stwierdziwszy że skarga pozwanej nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 4245 § 1 pkt 3, 4 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.). jc