Supreme Court dismisses appeal on cassation inadmissibility due to low value and commercial case classification.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject the cassation complaint. The appellant argued the ruling was formally invalid due to missing signatures and claimed the case was not commercial, lowering the admissibility threshold. The court confirmed the document was properly signed, the case involved civil relations between entrepreneurs regarding business activities, and the disputed value fell below the required limit for commercial cases.
Legislator headnote
AI generatedArt. 324 § 3, 330, 3982 § 1 k.p.c.; Art. 2 of the Commercial Proceedings Act; Art. 4791 k.p.c.: A cassation complaint is inadmissible in commercial cases where the subject value is below 75,000 PLN, and a case is commercial if it involves civil relations between entrepreneurs within their business activities.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 2/06 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Helena Ciepła (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marek Sychowicz SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa Banku […] przeciwko E.S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2006 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 15 września 2005 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie,- 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 15 września 2005 r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanego E.S. od wyroku tegoż Sądu z dnia 31 maja 2005 r. z tej przyczyny, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych, a sprawa ma charakter sprawy gospodarczej.
Pozwany w zażaleniu na to postanowienie zarzucił, że jest ono obarczone brakiem formalnym w postaci niepodpisania sentencji przez sędziów, co sprawia, że orzeczenie w sensie prawnoprocesowym nie istnieje. Ponadto zarzucił, iż przedmiotowa sprawa nie ma charakteru sprawy gospodarczej, zatem kwotowy próg dopuszczalności skargi kasacyjnej wynosi pięćdziesiąt tysięcy złotych. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od powoda kosztów procesu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisami art. 324 § 3 i 330 k.p.c. sentencję wyroku oraz jego uzasadnienie podpisuje cały skład sądu tj. sędziowie, którzy brali udział w jego wydaniu (por. postanowienie SN z dnia 07 lutego 2003, III CZP 94/02). W zaskarżonym postanowieniu oryginał sentencji oraz uzasadnienia podpisali wszyscy sędziowie, biorący udział w jego wydaniu. Stosownie do treści art. 140 k.p.c. orzeczenia doręcza sąd w odpisach. Wydawanie tych odpisów zgodnie z § 9 ust. 1 pkt. 3 oraz ust. 2 i 3 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2003 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej (Dz.Urz.
MS Nr 5, poz. 22 ze zm.), należy do zadań kierownika sekretariatu sądu, który potwierdza ich zgodność z oryginałem. W taki też sposób potwierdzono zgodność z oryginałem zaskarżonego orzeczenia. Stosownie do art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach gospodarczych – niższa niż 3 siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych. Definicję sprawy gospodarczej zawiera przepis art. 2 ustawy z dnia 24 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych (Dz.U.
Nr 33, poz. 175 ze zm.) oraz art. 4791 k.p.c. Według pierwszego z nich, sprawami gospodarczymi są sprawy ze stosunków cywilnych między przedsiębiorcami prowadzącymi działalność gospodarczą na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w zakresie prowadzonej przez nie działalności gospodarczej (ust. 1), a ponadto sprawy enumeratywnie wymienione w ust. 2 tego przepisu. Stosownie zaś do art. 4791 k.p.c. przepisy o postępowaniu w sprawach gospodarczych stosuje się w sprawach ze stosunków cywilnych między przedsiębiorcami, w zakresie prowadzonej przez nie działalności gospodarczej.
Jak trafnie wskazał Sąd Apelacyjny dla przyjęcia, że sprawa ma charakter gospodarczy, wystarczające jest kumulatywne spełnienie trzech przesłanek. Sprawa musi:
1) dotyczyć stosunków cywilnych 2) pomiędzy przedsiębiorcami 3) a nadto pozostawać w zakresie prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. Dał temu wyraz również Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 06 lipca 2000 r. (V CKN 1266/00). Przedmiotowa sprawa dotyczy stosunków cywilnych między Bankiem i pozwanym jako przedsiębiorcami (art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 02 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, Dz.U. Nr 173, poz. 1807 ze zm.), a kredyt został udzielony na sfinansowanie remontu pomieszczeń oraz zakup urządzeń do produkcji związanej z prowadzoną działalnością gospodarczą przez spółkę cywilną, której wspólnikiem jest pozwany.
Zatem ma ona charakter sprawy gospodarczej, w której dopuszczalność skargi kasacyjnej uwarunkowana jest wartością przedmiotu zaskarżenia wynoszącą siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych. Tymczasem wynosi ona 71.060,66 zł. W tym stanie należy stwierdzić, że Sąd Apelacyjny słusznie odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną, co przesądza o bezzasadności zażalenia. Z tych przyczyn zażalenie oddalono (art. 3941 oraz art. 39814 w zw. z art. 39821 ).