Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the President's order is not a final ruling subject to appeal.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the President's order to return a request for the judgment copy with reasoning. The court held that such an order is a procedural act, not a final ruling, and does not fall under the statutory exceptions allowing appeals to the Supreme Court. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible, leaving the matter for review during the cassation appeal on the main judgment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3941 k.p.c.; Art. 398 k.p.c.; Art. 362 k.p.c.; The President's order to return a request for the judgment copy with reasoning is a procedural act, not a final ruling, and therefore does not constitute a ground for filing an appeal to the Supreme Court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 117/05 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Strus SSN Maria Grzelka w sprawie z powództwa "H.(…)" Spółki z o.o. w W. przeciwko "S.(…)" Spółce z o.o. w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2005 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 czerwca 2005 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca zażalenie i zasądza od pozwanej na rzecz powódki 1800 zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie Sąd Apelacyjny zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie pozwanej na wydane w tym Sądzie zarządzenie przewodniczącego o zwrocie wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem jako – zgodnie z art. 3941 k.p.c. – niedopuszczalne. Sąd drugiej instancji uznał, że strona do wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, stanowiącego pismo procesowe w rozumieniu art. 125 § 1 k.p.c., powinna dołączyć – w myśl art. 128 k.p.c. – jego odpisy dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom. Wniosek stanowi dla nich istotna informację, zapowiada bowiem kontynuację postępowania w drugiej bądź trzeciej instancji.
Za złożeniem wniosku z odpisami przemawiają zatem nie tylko względy formalne, ale także zasada jawności wewnętrznej procesu. Niedopełnienie tego wymagania stanowi brak formalny wniosku, który podlega usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c. Jednakże w sprawach gospodarczych 2 wniosek dotknięty taka wadą – ze względu na szczególną regulację zawartą w art. 4799 § 1 k.p.c. – podlega zwrotowi bez wzywania do jej usunięcia. W zażaleniu pełnomocnik pozwanej zarzucił, powołując się na art. 3941 § 2 i art. 362 k.p.c., że zarządzenie przewodniczącego o zwrocie wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, jako orzeczenie kończące postępowanie w sprawie i wydane w spawie kasacyjnej, podlega zaskarżeniu zażaleniem.
W konkluzji zażalenia wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zarządzenie przewodniczącego jest czynnością procesową o charakterze decyzyjnym inną niż orzeczenie. Kodeks jedynie niektóre zarządzenia przewodniczącego zrównuje z postanowieniami sądu w zakresie możliwości wniesienia na nie zażalenia i nakazuje stosować do nich odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 398 k.p.c.) i o postanowieniach sądu (art. 362 k.p.c.). Do nielicznych zarządzeń przewodniczącego zrównanych pod względem dopuszczalności zażalenia należą zarządzenie o zwrotu pozwu (art. 394 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz zarządzenie w przedmiocie obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, zwrotu pisma nieopłaconego należycie oraz zwrotu opłaty lub zaliczki na pokrycie wydatków (art. 22 ust. 1 ustawy z 13 czerwca 1987 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Dz.
U. Nr 24, poz. 110 ze zm.). Do wymienionych zarządzeń nie należy więc zarządzenie przewodniczącego o zwrocie wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Trafne jest zatem stanowisko Sądu Apelacyjnego, że wniesione w sprawie zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Kwestię dopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego reguluje art. 3941 k.p.c., który stanowi, że przysługuje ono – poza wypadkiem postanowienia sądu drugiej instancji odrzucającego skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia – w sprawach kasacyjnych również na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.
Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z kategorii orzeczeń wymienionych w art. 3941 k.p.c. Nie jest ono zwłaszcza postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu tego przepisu. Do tego rodzaju postanowień należy natomiast wydane w sprawie postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, które – jak wynika z akt sprawy – zostało także zaskarżone zażaleniem. To oznacza, że zażalenie wniesione do Sądu Najwyższego na postanowienie o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie 3 przewodniczącego o zwrocie wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
W tej sytuacji kwestie związane z zarządzeniem o zwrocie wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem są poza kontrolą zażaleniową w tym postępowaniu. Ocena ich będzie natomiast możliwa przy okazji rozpoznawania zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej. Sąd kasacyjny na wniosek strony rozpoznaje bowiem wówczas również te postanowienia, które nie podlegały zaskarżeniu, a miały wpływ na rozstrzygniecie sprawy (art. 380 k.p.c.). Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 370 i art. 98 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.).