Legislator Case Law & Legislation
V CZ 113/05 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on civil procedure article 3941 due to insufficient appeal subject value under new law.

Case Number V CZ 113/05
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the appellate court's decision rejecting the plaintiff's appeal. The underlying civil dispute involved a claim of 54,000 zloty, which fell below the new 75,000 zloty threshold for admissibility of cassation appeals introduced in February 2005. Consequently, the court held that no cassation appeal could be lodged against the final appellate ruling, rendering the subsequent appeal to the Supreme Court inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3941 § 2 k.p.c.; Art. 3982 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court against a final appellate decision is inadmissible in commercial cases where the subject matter value is below the statutory threshold of 75,000 zloty.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility subject matter value threshold commercial civil procedure appeal subject matter value Supreme Court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
Art. 3941 § 2 k.p.c.
39821 , oraz art. 3941 § 3 k.p.c.).
Art. 3982 k.p.c.
397 § 2 i art. 39821 , oraz art.
Art. 373 k.p.c.
3 Z przedstawionych względów zażalenie pozwanego podlegało odrzuceniu (art. 373 w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 108 § 2 k.p.c.
Art. 108 § 2 k.p.c.
art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację jako niespełniającą wymogów z art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3941 § 2 k.p.c
39821 , oraz art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c
39821 , oraz art. 3941 § 3 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 113/05 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Maria Grzelka (sprawozdawca) SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa G. M. przeciwko Miejskiemu Przedsiębiorstwu Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. w Ś. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2005 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 maja 2005 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca zażalenie i zasądza od pozwanej Spółki na rzecz powódki kwotę 1.800,- ( jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie W dniu 23 marca 2005 r. pozwany wniósł apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 28 stycznia 2005 r. utrzymującego w mocy nakaz zapłaty z dnia 27 września 2004 r. w sprawie XIII GNC (…), mocą którego zasądzono kwotę 54.000,– złotych z odsetkami. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację jako niespełniającą wymogów z art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c. W związku z zażaleniem pozwanego

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje – z pewnymi wyjątkami – także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie (art. 3941 § 2 k.p.c.) Oceny dopuszczalności 2 zażalenia na postanowienie kończące postępowanie w sprawie należy dokonać po uprzednim rozstrzygnięciu kwestii dopuszczalności skargi kasacyjnej. Począwszy od dnia 6 lutego 2005 r. tj. od wejścia w życie ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego... (-) (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz.

98) kwestia ta uregulowana została w art. 3981 i 3982 k.p.c. Wcześniej obowiązywały przepisy art. 392 i 3921 k.p.c. w brzmieniu sprzed zmiany wprowadzonej wyżej wymienioną ustawą. W zakresie w jakim ustawodawca posłuży się wartością przedmiotu zaskarżenia jako kryterium dopuszczalności skargi kasacyjnej, obowiązujący stan prawny wykazuje istotne różnice w porównaniu do stanu poprzedniego. W sprawach gospodarczych kwota, poniżej której skarga kasacyjna nie jest dopuszczalna, wynosi obecnie 75.000,– złotych, natomiast pod rządami art. 392 i 3921 k.p.c. w poprzednim brzmieniu wynosiła 20.000,- złotych.

Uwzględniając, że w rozpoznawanej sprawie gospodarczej wartością przedmiotu zaskarżenia w apelacji była kwota 54.000,- złotych, a Sąd Apelacyjny orzekał w dniu 19 maja 2005 r. należało uznać, iż zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie o odrzuceniu apelacji nie przysługiwało. Sąd Apelacyjny wydał to postanowienie w sprawie, w której ewentualny wyrok nie podlegałby zaskarżeniu skargą kasacyjną z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia, która nie mogłaby przekroczyć kwoty 54.000,- złotych, podczas gdy do zaskarżenia wymagana byłaby w tym zakresie kwota co najmniej 75.000,- złotych.

Z uwagi na datę orzekania przez Sąd Apelacyjny w sprawie tej nie znajdował zastosowania art. 3 in fine ustawy zmieniającej z dnia 22 grudnia 2004 r., wyrażający zasadę stosowania przepisów dotychczasowych. Można dodać, że wymieniony przepis nie miałby zastosowania w niniejszej sprawie bez względu na datę orzekania przez Sąd Apelacyjny ponieważ sama apelacja została wniesiona także po dniu 6 lutego 2005 r. Ta data zaś – w świetle art. 3 w zw. z art. 6 powołanej wyżej ustawy zmieniającej miała przesądzające znaczenie dla oceny dopuszczalności kasacji według kryterium wartości przedmiotu zaskarżenia 20.000,- złotych lub 75.000,- złotych.

W konsekwencji, skoro niedopuszczalna byłaby kasacja od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie, w której zapadło zaskarżone postanowienie, to nie przysługuje także zażalenie na to postanowienie. W czasie orzekania przez Sąd Apelacyjny sprawa pomiędzy stronami nie była już „kasacyjna”. Reasumując – na postanowienie sądu odwoławczego o odrzucenie apelacji, wydane po dniu 5 lutego 2005 r. w sprawie gospodarczej, w której wartość przedmiotu zaskarżenia była niższa niż 75.000,- zł, zażalenie nie przysługuje. 3 Z przedstawionych względów zażalenie pozwanego podlegało odrzuceniu (art. 373 w zw. z art. 397 § 2 i art. 39821 , oraz art. 3941 § 3 k.p.c.).

O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 108 § 2 k.p.c.