Supreme Court dismisses appeal for retrial due to lack of legal grounds under Civil Procedure Code Art. 401.2. The plaintiff failed to prove deprivation of action rights. The court rejects the claim that the hearing did not occur. The plaintiff could have used an ordinary appeal instead. The court finds no legal basis for retrial. The appeal is dismissed as unfounded. The decision upholds the lower court's ruling. The plaintiff's arguments are rejected. The court emphasizes procedural rules. The outcome is a dismissal of the appeal.

Sygn. akt I CZ 78/05 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Stanisław Dąbrowski SSA Aleksandra Marszałek w sprawie ze skargi J. R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 18 marca 2004 r., sygn. akt I ACa (…), w sprawie z powództwa J. R. przeciwko Spółdzielni Pracy "T.(…)" z siedzibą w W. o uchylenie uchwały, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 października 2005 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 29 grudnia 2004 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie.

Uzasadnienie Powód T. R. wnosił o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 18 marca 2004 r. na podstawie art. 401 pkt 1 k.p.c. Jako przyczynę wznowienia postępowania wskazał fakt nieodbycia się rozprawy apelacyjnej wyznaczonej na dzień 18 marca 2004 r. na godz. 11.30, a powód oczekiwał na rozprawę przed wskazaną salą rozpraw w godz. 10.30 – 13.10. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powoda z tej racji, że nie dopatrzył się w niej m.in. właściwych podstaw wznowienia postępowania określonych w art. 401 pkt 1 k.p.c. Stwierdził, że powód był powiadomiony o rozprawie, sprawa była wykazana na wokandzie, mógł też podjąć on stosowne działania w celu uzyskania informacji o rozprawie (w celu podjęcia decyzji, czy będzie oczekiwał na rozprawę, czy złoży 2 odpowiedni wniosek o jej odroczenie).

Ponadto powód mógł złożyć zwykły środek odwoławczy i wskazywać w nim ewentualne proceduralne uchybienia Sądu. Powód nie podejmował czynności służącej uzyskaniu wspomnianej informacji, a także nie złożył środka odwoławczego. Z wnioskiem o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem wystąpił dopiero w dniu 11 maja 2004 r., tj. kilka miesięcy od ogłoszenia wyroku. W uzasadnieniu Sądu Apelacyjnego przyjął, że nie zaistniały podstawy wznowienia postępowania w rozumieniu art. 401 pkt 1 i 2 k.p.c. Powód mógł kwestionować prawidłowość wyroku zwykłego środka odwoławczego i dlatego nie mógł skutecznie powoływać się na podstawę wznowienia postępowania z art. 401 pkt 2 k.p.c. W zażaleniu pełnomocnik skarżącego (ustanowiony z urzędu) zakwestionował wspomnianą ocenę prawną dokonaną przez Sąd drugiej instancji.

W ocenie skarżącego, Sąd ten nie wyjaśnił w ogóle tego, czy w dniu 18 marca 2004 r. sprawa powoda została faktycznie wywołana. Uznał też za nietrafne stanowisko Sądu Najwyższego, iż powód miał możliwość kwestionowania wyroku Sądu Apelacyjnego w ramach zwykłego środka odwoławczego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W zażaleniu skarżący eksponuje niewyjaśnienie przez Sąd Apelacyjny tego, o której godzinie w dniu 18 marca 2004 r. sprawa powoda faktycznie została wywołana i stwierdza, że niewyjaśnienie tej okoliczności „nie pozwala na dokonanie prawidłowej oceny stanu faktycznego”. Tymczasem dla oceny zasadności zażalenia powoda podstawowe znaczenie ma stwierdzenie tego, czy zachodziła prawna przyczyna wznowienia postępowania przewidziana w art. 401 pkt 2 k.p.c. w postaci pozbawienia powoda możliwości działania. Nie ma podstaw do podzielenia sugestii powoda, że rozprawa apelacyjna z dnia 18 marca 2004 r. nie odbyła się w ogóle, skoro sporządzono protokół tej rozprawy, a następnie wydano wyrok.

Natomiast przy założeniu przeprowadzenia rozprawy w dniu 18 marca 2004 r. z opóźnieniem (rozprawa została wyznaczona na godz. 11.30 a powód oczekiwał na nią do godz. 13.10), trafnie przyjęto w zaskarżonym postanowieniu to, że powód nie został w ogóle pozbawiony możliwości działania, tj. możliwości wyjaśnienia przyczyny opóźnienia w przeprowadzeniu rozprawy i odpowiedniego ustosunkowania się do tego stanu rzeczy. Trafnie bowiem zaznaczono, że powód - znajdując się przed salą rozpraw – miał możliwości uzyskania stosownej informacji o przyczynie opóźnienia, przypuszczalnej godzinie rozpoczęcia rozprawy z jego uczestnictwem oraz złożenia wniosku o odroczenie rozprawy z uwagi na znaczne opóźnienie.

Odmiennych twierdzeń 3 nie zawarto w uzasadnieniu wniesionego zażalenia. W tej sytuacji Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że nie zachodziła prawna postawa domagania się wznowienia postępowania i dlatego Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39418 k.p.c.).