Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II CZ 75/05 AI generated

Plaintiff's appeal dismissed because defendants failed to pay court fees after filing a partial fee waiver request.

Case Number II CZ 75/05
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defendants' appeal against the appellate court's decision to reject their cassation and suspend proceedings regarding a fee waiver request. The defendants had filed a request for a partial fee waiver exceeding 2,000 PLN but failed to pay the remaining portion within the deadline. The court ruled that a fee waiver request interrupts the payment deadline only for the specific amount covered by that request, leaving the rest payable immediately.

Legislator headnote

AI generated

Art. 113 k.p.c.; Art. 16 ust. 1 i 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; A request for partial fee waiver interrupts the payment deadline only for the amount covered by the request, requiring payment of the remainder within the original deadline.

Keywords

AI generated
fee waiver request court fees payment cassation appeal procedural deadline partial waiver

Cited Legislation

AI generated
Art. 113 k.p.c.
Art. 16 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
113 k.p.c.) przerywa bieg terminu do uiszczenia opłaty sądowej, jednakże - gdy strona wnosi jedynie o częściowe zwolnienie od tych kosztów - to przerwanie biegu terminu dotyczy tylko część opłaty objętej wnioskiem (art. 16 ust.
Art. 355 § 1 k.p.c.
Skoro tego nie uczynili, to kasację należało odrzucić i umorzyć postępowanie dotyczące wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż wydanie orzeczenia w tym przedmiocie stało się zbędne (art. 355 § 1 k.p.c.).
Art. 385 k.p.c.
Sąd Najwyższy, mając powyższe na uwadze, oddalił zażalenie (art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 39318 § 3 k.p.c.
z art. 39318 § 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 6 lutego 2005 r.) i o kosztach postępowania zażaleniowego orzekł na podstawie art.
Art. 102 k.p.c.
w brzmieniu obowiązującym przed dniem 6 lutego 2005 r.) i o kosztach postępowania zażaleniowego orzekł na podstawie art. 102 i 108 § 1 k.p.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39319 k.p.c.
391 § 1 i art. 39319 k.p.c. w poprzednim brzmieniu).
art. 113 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 75/05 POSTANOWIENIE Dnia 24 sierpnia 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (przewodniczący) SSN Bronisław Czech (sprawozdawca) SSN Marek Sychowicz w sprawie z powództwa A. K. przeciwko D. K. i B. U. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 sierpnia 2005 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 kwietnia 2005 r., sygn. akt I WCK (…) [I ACa (…)], 1. oddala zażalenie;

2. nie obciąża pozwanych na rzecz powoda kosztami postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Pozwani wnieśli kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 grudnia 2004 r., a po wezwaniu ich pełnomocnika do złożenia opłaty sądowej w wysokości 6 139,20 zł, złożyli wniosek o zwolnienie ich od niej powyżej 2.000 zł, przy czym nie uiścili w terminie zakreślonym w wezwaniu wymienionej kwoty 2 000 zł. 2 Sąd Apelacyjny, postanowieniem zaskarżonym zażaleniem, odrzucił kasację oraz umorzył postępowanie w części dotyczącej wniosku pozwanych o zwolnienie od wpisu od kasacji powyżej kwoty 2 000 zł.

W zażaleniu na to postanowienie pozwani wnieśli o jego uchylenie i twierdzą, że powinni byli zostać ponownie wezwani przez sąd do uiszczenia opłaty w kwocie 2 000 zł. Podnieśli, że wnosząc apelację również złożyli wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych nie uiszczając przy tym opłaty i wówczas sąd wezwał ich do uzupełnienia tego braku w postaci wniesienia części opłaty, której wniosek o zwolnienie nie dotyczył. Powód wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie na swoją rzecz od pozwanych kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Apelacyjny odrzucając kasację przyjął trafnie, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych (art. 113 k.p.c.) przerywa bieg terminu do uiszczenia opłaty sądowej, jednakże - gdy strona wnosi jedynie o częściowe zwolnienie od tych kosztów - to przerwanie biegu terminu dotyczy tylko część opłaty objętej wnioskiem (art. 16 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 ze zm.). Pozwani wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych w części dotyczącej kwoty przewyższającej 2 000 zł., dlatego opłatę nie objętą wnioskiem powinni byli uiścić w terminie zakreślonym w pierwotnym wezwaniu, dotyczącym całej opłaty sądowej.

Skoro tego nie uczynili, to kasację należało odrzucić i umorzyć postępowanie dotyczące wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż wydanie orzeczenia w tym przedmiocie stało się zbędne (art. 355 § 1 k.p.c.). Okoliczność, że w analogicznej sytuacji dotyczącej apelacji, ten sam Sąd Apelacyjny zajął odmienne stanowisko, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia zażalenia. Sąd Najwyższy, mając powyższe na uwadze, oddalił zażalenie (art. 385 k.p.c. w zw. z art. 39318 § 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 6 lutego 2005 r.) i o kosztach postępowania zażaleniowego orzekł na podstawie art. 102 i 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39319 k.p.c. w poprzednim brzmieniu).