Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CNP 16/05 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for invalidity of final judgment when lawyer's power of attorney lacks specific authorization for this extraordinary proceeding.

Case Number V CNP 16/05
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal for invalidity of a final judgment because the submitted power of attorney did not explicitly authorize representation in this specific extraordinary proceeding. Although the attorney was authorized for the original payment case, the court ruled that a new, separate proceeding requires distinct authorization under the Civil Procedure Code. Consequently, the court rejected the appeal as the lawyer lacked the specific mandate necessary to represent the clients in this distinct legal action.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241-42412 k.p.c.; Art. 417 § 1 k.c.: A power of attorney granted for a concluded ordinary proceeding does not automatically authorize representation in a subsequent extraordinary appeal for invalidity of that judgment, which constitutes a separate legal proceeding requiring specific mandate.

Keywords

AI generated
extraordinary appeal invalidity of judgment power of attorney separate proceeding specific authorization civil procedure code representation mandate

Cited Legislation

AI generated
Art. 4241-42412 k.p.c.
Postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 – 42412 k.p.c.) nie jest kontynuacją postępowania zakończonego prawomocnie kwestionowanym orzeczeniem sądu drugiej instancji (wyjątkowo – pierwszej instancji).
Art. 417 § 1 k.c.
Skarga ta jest nowym, nadzwyczajnym środkiem umożliwiającym dochodzenie roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa za niezgodną z prawem działalność orzeczniczą sądu jako organu władzy publicznej (art. 417 § 1 k.c.).
Art. 4245 § 2 k.p.c.
zasadnie zmierzało do uzupełnienia skargi (art. 4245 § 2 k.p.c. w związku z art.
Art. 89 § 1 k.p.c.
w związku z art. 89 § 1 k.p.c. i art.
Art. 126 § 3 k.p.c.
i art. 126 § 3 k.p.c.), ale nie zostało wykonane.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Należało w konsekwencji odrzucić skargę (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 417 § 1 k.c
Skarga ta jest nowym, nadzwyczajnym środkiem umożliwiającym dochodzenie roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa za niezgodną z prawem działalność orzeczniczą sądu jako organu władzy publicznej (art. 417 § 1 k.c.).
art. 4245 § 2 k.p.c
zasadnie zmierzało do uzupełnienia skargi (art. 4245 § 2 k.p.c.
art. 89 § 1 k.p.c
w związku z art. 89 § 1 k.p.c.
art. 126 § 3 k.p.c
i art. 126 § 3 k.p.c.), ale nie zostało wykonane.

Cited Case Law

AI generated
V CZ 61/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with mandatory attorney authorization in legal challenge proceedings.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 16/05 POSTANOWIENIE Dnia 14 lipca 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi J. S. i J. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt II Ca (…) w sprawie J. S. i J. S. przeciwko A. H. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lipca 2005 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Pełnomocnik skarżących – wykonując zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w B. o nadesłanie pełnomocnictwa do złożenia skargi – przedstawił pełnomocnictwo procesowe mocodawców upoważniające „do prowadzenia sprawy z powództwa J. i J. S. przeciwko A. H. we wszystkich instancjach”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 – 42412 k.p.c.) nie jest kontynuacją postępowania zakończonego prawomocnie kwestionowanym orzeczeniem sądu drugiej instancji (wyjątkowo – pierwszej instancji). Skarga ta jest nowym, nadzwyczajnym środkiem umożliwiającym dochodzenie roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa za niezgodną z prawem działalność orzeczniczą sądu jako organu władzy publicznej (art. 417 § 1 k.c.). Skarga nie zmierza do zmiany bądź uchylenia kwestionowanego orzeczenia i inicjuje sprawę odrębną wobec sprawy zakończonej prawomocnie tym orzeczeniem.

Tym samym umocowanie adwokata (radcy prawnego) do reprezentowania strony skarżącej w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie może 2 wynikać z treści pełnomocnictwa udzielonego temu pełnomocnikowi w sprawie zakończonej prawomocnie tym orzeczeniem (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2005 r., V CZ 61/05, nie publ.). Zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w B. zasadnie zmierzało do uzupełnienia skargi (art. 4245 § 2 k.p.c. w związku z art. 89 § 1 k.p.c. i art. 126 § 3 k.p.c.), ale nie zostało wykonane.

Przedłożone pełnomocnictwo nie umocowuje bowiem pełnomocnika do prowadzenia sprawy o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 - 42412 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 k.c.), lecz powtarza umocowanie zamieszczone w prawomocnie zakończonej sprawie o zapłatę. Należało w konsekwencji odrzucić skargę (art. 4248 § 1 k.p.c.).