Legislator Case Law & Legislation
III CZ 60/05 AI generated

Supreme Court allows cassation appeal dismissed for formal defects due to insufficient party identification requirements.

Case Number III CZ 60/05
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court overturned the District Court's dismissal of a cassation appeal filed against a tax compensation judgment. The lower court rejected the appeal because the appellant failed to correctly identify the state authorities as defendants, citing strict structural requirements for cassation petitions. The Supreme Court ruled that such identification belongs to general procedural document standards rather than unique structural elements, allowing the appeal to be corrected and remanded.

Legislator headnote

AI generated

§ 1 art. 3933 k.p.c.; § 2 art. 3933 k.p.c.; Braki w zakresie oznaczenia stron w kasacji podlegają uzupełnieniu w trybie art. 130 § 1 k.p.c., a nie są brakiem istotnym powodującym odrzucenie a limine.

Keywords

AI generated
cassation appeal formal defects party identification requirements procedural document standards supreme court cassation civil procedure code remand for correction structural elements of appeal

Cited Legislation

AI generated
§ 1 art. 3933 k.p.c.
Do szczególnych wymagań stawianych kasacji, które określone zostały w § 1 art. 3933 k.p.c., należy oznaczenie zaskarżonego orzeczenia.
§ 2 art. 3933 k.p.c.
Do szczególnych wymagań stawianych kasacji, które określone zostały w § 1 art. 3933 k.p.c., należy oznaczenie zaskarżonego orzeczenia.
art. 126 § 1 pkt 1 k.p.c.
3933 § 2 i art. 126 § 1 pkt 1 k.p.c. – „....imię i nazwisko lub nazwę stron....”).
art. 130 § 1 k.p.c.
126 § 1 pkt 1 k.p.c., w tym dotyczące oznaczenia stron postępowania, powinien wezwać wnoszącego kasację do ich uzupełnienia w trybie art. 130 § 1 k.p.c. Odrzucenie kasacji mogło nastąpić dopiero wówczas, gdyby braki te nie zostały w wyznaczonym terminie uzupełnione (art.
art. 3935 k.p.c.
Mogły być natomiast uzupełniane braki kasacji jako pisma procesowego, o których była mowa w § 2, a konsekwencją ich nieuzupełnienia było odrzucenie kasacji (art. 3935 k.p.c.).
art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy w uwzględnieniu zażalenia, na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze w związku z art.
art. 3941 § 3 k.p.c.
39815 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., uchylił zaskarżone postanowienie.
art. 3933 k.p.c
Do szczególnych wymagań stawianych kasacji, które określone zostały w § 1 art. 3933 k.p.c., należy oznaczenie zaskarżonego orzeczenia.
art. 130 § 1 k.p.c
Z tej przyczyny Sąd Okręgowy odrzucił kasację bez wzywania powoda do uzupełnienia jej braków w trybie art. 130 § 1 k.p.c.
art. 126 k.p.c
Wymaganie oznaczenia stron należy – jak podkreślił żalący – do wymagań przewidzianych w art. 126 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00
w szczególności postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC 2001, nr 3, poz.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2000 r., I CZ 67/00
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 2002 r., IV CKN 1889/00

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 60/05 POSTANOWIENIE Dnia 14 lipca 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Barbara Myszka (sprawozdawca) SSN Marek Sychowicz w sprawie z powództwa F. K. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Ministra Skarbu Państwa, Wojewodę X. i Starostę Powiatu w B. oraz Gminę J. o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lipca 2005 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Z. z dnia 19 stycznia 2005 r., sygn. akt I Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie Sąd Rejonowy w B. – po rozpoznaniu sprawy z powództwa F. K. i S. K. przeciwko Skarbowi Państwa, reprezentowanemu przez Ministra Skarbu Państwa, Wojewodę X. i Starostę Powiatu B., oraz Gminie J. o odszkodowanie – wyrokiem z dnia 18 marca 2004 r. zasądził od pozwanego Skarbu Państwa, reprezentowanego przez Ministra Skarbu Państwa, na rzecz powoda F. K. kwotę 7 435,50 zł i na rzecz powódki S. K. kwotę 7 435,50 zł – w obu wypadkach z ustawowymi odsetkami od dnia 3 czerwca 2002 r. do dnia zapłaty, natomiast w pozostałej części powództwo w stosunku do tego pozwanego oraz w całości w stosunku do pozwanej Gminy oddalił.

Apelacje wniesione przez powoda F. K. i przez Skarb Państwa, reprezentowany przez Ministra Skarbu Państwa, zostały przez Sąd Okręgowy w Z. oddalone wyrokiem z dnia 18 listopada 2004 r. 2 Powód F. K. złożył od wyroku Sądu Okręgowego kasację, w której jako stronę pozwaną oznaczył „Skarb Państwa reprezentowany przez Ministra Skarbu Państwa, ul. K.”. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2005 r. Sąd Okręgowy odrzucił wniesioną kasację, stwierdzając, że w sposób niedokładny wskazano w niej stronę pozwaną, którą jest Skarb Państwa reprezentowany – poza Ministrem Skarbu Państwa – przez Wojewodę X. i Starostę Powiatu B., a także Gmina J..

Do szczególnych wymagań stawianych kasacji, które określone zostały w § 1 art. 3933 k.p.c., należy oznaczenie zaskarżonego orzeczenia. Powinno ono nastąpić przez wskazanie sądu, który wydał orzeczenie, jego sygnatury, daty wydania, oznaczenia stron i przedmiotu sprawy. Braki w zakresie prawidłowego oznaczenia stron zaskarżonego wyroku są – jak stwierdził Sąd Okręgowy – wadą istotną kasacji, która nie podlega uzupełnieniu. Z tej przyczyny Sąd Okręgowy odrzucił kasację bez wzywania powoda do uzupełnienia jej braków w trybie art. 130 § 1 k.p.c. W zażaleniu na postanowienie odrzucające kasację powód zarzucił, że – wbrew odmiennemu stanowisku Sądu Okręgowego – wniesiona kasacja zawiera oznaczenie strony pozwanej, ponieważ wskazano w niej, że stroną tą jest Skarb Państwa reprezentowany przez Ministra Skarbu Państwa.

Wymaganie oznaczenia stron należy – jak podkreślił żalący – do wymagań przewidzianych w art. 126 k.p.c. dla pisma procesowego, nie zaś do szczególnych wymagań kasacji, stąd ewentualne braki w tym zakresie podlegają naprawieniu w trybie określonym w art. 130 k.p.c. Zatem, gdyby nawet zawarte w kasacji oznaczenie strony pozwanej nie było wyczerpujące, Sąd Okręgowy, nie mógłby odrzucić kasacji bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia tego braku. W konkluzji żalący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego przed dniem wejścia w życie ustawy (tj. przed dniem 6 lutego 2005 r.), a także do odmowy przyjęcia jej do rozpoznania stosuje się przepisy dotychczasowe. W niniejszej sprawie kasacja powinna czynić zadość wymaganiom określonym w art. 3933 k.p.c. w brzmieniu ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. 3 U.

Nr 48, poz. 554). Sąd Okręgowy trafnie zauważył, że w § 1 tego artykułu wskazane zostały wymagania konstrukcyjne kasacji, których spełnienie sprawiało, że podejmowana przez stronę czynność procesowa nosiła cechy kasacji, natomiast w § 2 – wymagania stawiane kasacji jako pismu procesowemu. Braki kasacji w zakresie elementów konstrukcyjnych określonych w § 1 powodowały, że kasacja była dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, i w związku z tym podlegała odrzuceniu a limine (zob. w szczególności postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 51, oraz orzecznictwo powołane w uzasadnieniu tego postanowienia).

Mogły być natomiast uzupełniane braki kasacji jako pisma procesowego, o których była mowa w § 2, a konsekwencją ich nieuzupełnienia było odrzucenie kasacji (art. 3935 k.p.c.). Do elementów konstrukcyjnych kasacji – jak trafnie zauważył Sąd Okręgowy – należało m.in. oznaczenie orzeczenia, od którego wniesiono kasację, ze wskazaniem, czy zostało ono zaskarżone w całości czy w części (art. 3933 § 1 pkt 1 k.p.c.). Do wymagań przewidzianych dla pisma procesowego, którym powinna czynić zadość kasacja, należało natomiast m.in. wskazanie bliższych danych dotyczących stron lub uczestników postępowania (zob. art. 3933 § 2 i art. 126 § 1 pkt 1 k.p.c. – „....imię i nazwisko lub nazwę stron....”).

Ustawodawca nie sprecyzował, w jaki sposób powinno nastąpić oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, należy zatem uznać, że chodziło o dane, które umożliwią jego identyfikację oraz określenie granic rozpoznania kasacyjnego, w części nie zaskarżonej kasacją orzeczenie stawało się bowiem prawomocne. Skoro kasacja – ze względu na treść art. 3933 § 2 w związku z art. 126 § 1 pkt 1 k.p.c. – musiała zawierać wskazanie stron postępowania, nie można było przyjmować, że do jej elementów konstrukcyjnych należało oznaczenie zaskarżonego orzeczenia m.in. przez ponowne wymienienie stron wskazanych w jego komparycji.

Wymaganie oznaczenia stron postępowania było bowiem wymaganiem, któremu czynić powinno zadość każde pismo procesowe. Jeżeli zaś sąd drugiej instancji stwierdził braki w zakresie elementów wymaganych treścią art. 3933 § 2 w związku z art. 126 § 1 pkt 1 k.p.c., w tym dotyczące oznaczenia stron postępowania, powinien wezwać wnoszącego kasację do ich uzupełnienia w trybie art. 130 § 1 k.p.c. Odrzucenie kasacji mogło nastąpić dopiero wówczas, gdyby braki te nie zostały w wyznaczonym terminie uzupełnione (art. 3935 k.p.c., zob. też postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 4 marca 2000 r., I CZ 67/00, niepubl., z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52, czy z dnia 13 maja 2002 r., IV CKN 1889/00, niepubl.).

Z powyższych względów Sąd Najwyższy w uwzględnieniu zażalenia, na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., uchylił zaskarżone postanowienie. Skoro kasacja – ze względu na treść art. 3933 § 2 w związku z art. 126 § 1 pkt 1 k.p.c. – musiała zawierać wskazanie stron postępowania, nie można było przyjmować, że do jej elementów konstrukcyjnych należało oznaczenie zaskarżonego orzeczenia m.in. przez ponowne wymienienie stron wskazanych w jego komparycji.