Supreme Court dismisses legal question due to existing precedent on appeal rights against bankruptcy commissioner rulings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the legal question regarding whether an appeal is available against a bankruptcy commissioner's decision to reject an appeal. The Regional Court had presented this issue as unresolved, but the Supreme Court noted that the matter was already settled by prior Supreme Court rulings. Consequently, the court determined the question lacked the necessary novelty and relevance to warrant further examination.
Legislator headnote
AI generatedArt. 390 k.p.c.; The legal question submitted to the Supreme Court must raise serious doubts and be causally linked to the case resolution; if the issue is already resolved by existing precedent, the court must refuse to accept the question.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CZP 36/05 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Jan Górowski (sprawozdawca) w sprawie postępowania upadłościowego z możliwością zawarcia układu Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego i Ogólnego "R.(…)" S.A. w R. na skutek zażalenia z dnia 20 września 2004 r. wierzyciela "D.(…)" sp. z o.o. i "C.(…)" sp. j. - na postanowienie Sędziego Komisarza w przedmiocie odrzucenia zażalenia wierzyciela "D.(…)" sp. z o.o. i "C.(…)" sp. j. - z dnia 28 października 2004 r. po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 22 czerwca 2005 r., zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Rejonowy w R. postanowieniem z dnia 28 stycznia 2005 r., sygn. akt V GUk (…): "Czy na postanowienie Sędziego - Komisarza o odrzuceniu zażalenia przysługuje zażalenie?" odmawia podjęcia uchwały.
Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2005 r. Sąd Rejonowy w R. Wydział V Gospodarczy przedstawił do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu następujące zagadnienie: „czy na postanowienie Sędziego - Komisarza o odrzuceniu zażalenia przysługuje zażalenie”. 2 Orzeczeniem, od którego zażalenie jako niedopuszczalne zostało w sprawie odrzucone, było postanowienie Sędziego Komisarza z dnia 25 sierpnia 2004 r. odmawiające wierzycielowi zwolnienia od kosztów sądowych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zagadnienie prawne stanowiące przedmiot pytania prawnego musi budzić poważne wątpliwości i pozostawać w związku przyczynowym z rozstrzygnięciem sprawy (por. np. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia z dnia 26 lutego 1975 r., I PR 31/75, OSNCP 1975, nr 12, poz. 176). Wprawdzie z treści art. 390 k.p.c. wprost nie wynika, czy chodzi tu o problem całkowicie nowy nie rozwiązany w piśmiennictwie, bądź w judykaturze, czy też tylko o to, że sąd drugiej instancji ma rzeczywiście wątpliwości co do sposobu rozstrzygnięcia (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 1998 r.
III CZP 24/98 niepubl.), niemniej już na podstawie uzasadnienia postanowienia nie można przyjąć, aby zachodziła ta przesłanka zarówno w ścisłym jak i szerszym znaczeniu. Sam bowiem Sąd Rejonowy, działając w sprawie jako odwoławczy, przedstawił jak jednolicie w literaturze rozwiązane jest przedstawione zagadnienie. Dodać się godzi, że pytanie prawne zostało ujęte zbyt szeroko, albowiem dla rozstrzygnięcia sprawy ma tylko znaczenie odpowiedź na pytanie: czy na postanowienie sędziego komisarza o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych przysługuje zażalenie.
Sądowi Rejonowemu nie były jeszcze znane, co jest zresztą zrozumiałe jeśli wziąć pod uwagę datę przedstawienia zagadnienia następujące uchwały Sądu Najwyższego: z dnia 5 lutego 2004 r., III CZP 111/03 OSNC 2005, nr 4, poz. 62 i z dnia 2 marca 2005 r. III CZP 9/04 (dotychczas niepublikowana). W tej ostatniej wyjaśnione zostało, że na postanowienie sędziego – komisarza o odrzuceniu zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest odmowa zwolnienia od kosztów sądowych, przysługuje zażalenie. Z tych względów należało odmówić podjęcia uchwały.