Legislator Case Law & Legislation
II CK 600/04 AI generated

Supreme Court reverses lower court ruling, holding founders liable for hospital debt due to delay in financial restructuring.

Case Number II CK 600/04
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland revoked the lower court's dismissal of the plaintiff's appeal against the county hospital's debt. The plaintiff argued the hospital founders were liable for the deficit, while the lower court claimed no legal duty existed without a specific statute. The Supreme Court ruled that founders must act without unnecessary delay to restructure the hospital's finances, establishing liability for such negligence.

Legislator headnote

AI generated

Art. 60 ust. 3 ustawy o zakładach opieki zdrowotny; Art. 4201 k.c.: The founders of a public health facility bear tort liability if they fail to take necessary financial restructuring measures without unnecessary delay, as their public function requires prompt action to prevent harm.

Keywords

AI generated
founders liability public health facility tort liability financial restructuring negligence delay in action hospital debt

Cited Legislation

AI generated
Art. 60 ust. 3 ustawy o zakładach opieki zdrowotny
Na gruncie tych ustaleń wyraził pogląd, że pozwany nie ponosi odpowiedzialności deliktowej za te zadłużenia, w tym dochodzone pozwem, pomimo, iż wiedząc o nich nie podjął stosownych działań przewidzianych w art. 60 ust.
Art. 4201 k.c.
Stwierdził, że przepis ten nie zawiera terminu do ich podjęcia, a tym samym nie sposób zakwalifikować zarzucanego pozwanemu zaniechania jako zachowania bezprawnego w rozumieniu art. 4201 k.c. Kasacja powódki - oparta na obu podstawach z art.
Art. 361 k.c.
408 ze zm.), art. 361 k.c., a także art.
Art. 230 k.p.c.
361 k.c., a także art. 230k.p.c.
Art. 233 § 1 k.p.c.
z art. 233 § 1 i 391 k.p.c., i zmierza do uchylenia zaskarżonego wyroku oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Art. 391 k.p.c.
art. 4201 k.c
Stwierdził, że przepis ten nie zawiera terminu do ich podjęcia, a tym samym nie sposób zakwalifikować zarzucanego pozwanemu zaniechania jako zachowania bezprawnego w rozumieniu art. 4201 k.c.
art. 3931 k.p.c
Kasacja powódki - oparta na obu podstawach z art. 3931 k.p.c.
art. 361 k.c
408 ze zm.), art. 361 k.c., a także art.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CK 600/04

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 kwietnia 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Antoni Górski SSA Andrzej Struzik w sprawie z powództwa "M.(...)" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. przeciwko Powiatowi P. o zapłatę, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2005 r., kasacji strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 3 czerwca 2004 r., sygn. akt III Ca (...), uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Ł. do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie Sąd Okręgowy w Ł. wyrokiem z dnia 3 czerwca 2004 r. oddalił apelację powódki – „M.(...)” spółki z o. o. od wyroku Sądu Rejonowego w Ł., którym ten Sąd oddalił żądanie powódki zasądzenia na jej rzecz od Powiatu P. 29895,84 zł tytułem odpowiedzialności deliktowej za zobowiązania Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w P. Sąd ustalił, że pozwany jest organem założycielskim tego Zakładu, który w okresie od l stycznia 2001 r. do 31 grudnia 2001 r. wykazał stratę netto 6.436.437,75 zł, 2 a w pierwszym kwartale 2002 r., według wariantu kalkulacyjnego zysków i strat, 958.335,55 zł.

Na gruncie tych ustaleń wyraził pogląd, że pozwany nie ponosi odpowiedzialności deliktowej za te zadłużenia, w tym dochodzone pozwem, pomimo, iż wiedząc o nich nie podjął stosownych działań przewidzianych w art. 60 ust. 3 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408 ze zm.). Stwierdził, że przepis ten nie zawiera terminu do ich podjęcia, a tym samym nie sposób zakwalifikować zarzucanego pozwanemu zaniechania jako zachowania bezprawnego w rozumieniu art. 4201 k.c. Kasacja powódki - oparta na obu podstawach z art. 3931 k.p.c. - zawiera zarzut naruszenia art. 4201 k.c. w zw. z art. 60 ust. 3 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.

U. Nr 91, poz. 408 ze zm.), art. 361 k.c., a także art. 230k.p.c. w zw. z art. 233 § 1 i 391 k.p.c., i zmierza do uchylenia zaskarżonego wyroku oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Błędny jest pogląd Sądu Okręgowego, przesądzający o oddaleniu apelacji, że z uwagi na brak określenia w ustawie o zakładach opieki zdrowotnej terminu do podjęcia działań przewidzianych w art. 60 ust. 3 tej ustawy nie można przypisać pozwanemu organowi założycielskiemu bezprawności postępowania (zaniechania). Organ założycielski owe działania powinien podjąć „bez zbędnej zwłoki”. Wykonuje bowiem funkcje publiczne, a w ich katalogu mieści się także podejmowanie, bez zbędnej zwłoki, czynności zmierzających do usunięcia zagrożeń w zakresie funkcjonowania zakładów leczniczych.

Zaniedbanie tego obowiązku ze strony organu założycielskiego może być ocenione jako bezprawne, a tym samym uzasadniać odpowiedzialność tego organu za wynikłe stąd szkody /tak też SN w uzasadnieniu wyroku z dnia 29 października 2003 r., III CK 134/02, OSN 2004, poz. 200/. Skoro w zaskarżonym wyroku Sąd Okręgowy wyszedł z odmiennego założenia, to z tej przyczyny konieczne stało się uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Trzeba tu jednak zauważyć, że nie można organowi założycielskiemu skutecznie przypisać bezprawności postępowania tylko z tej przyczyny, że pomimo ujemnego wyniku finansowego samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej nie podjął działań przewidzianych w art. 60 ust. 3 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. 3 Przewidziane w art. 60 ust. 3 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej działania to wydanie w trybie administracyjnym rozporządzenia lub uchwały o zmianie formy gospodarki finansowej zakładu lub o jego likwidacji.

Zgodnie zaś z art. 60 ust. 2 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej ujemny wynik finansowy samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej nie może być podstawą do zaprzestania działalności, jeżeli dalsze istnienie tego zakładu uzasadnione jest celami i zadaniami, do których realizacji został utworzony, a których nie może przejąć inny zakład w sposób zapewniający nieprzerwane sprawowanie opieki zdrowotnej nad ludnością. Z kolei w myśl art. 35b i art. 35c tej ustawy publiczny zakład opieki zdrowotnej może być prowadzony w formie zakładu samodzielnego lub jako jednostka albo zakład budżetowy.

Zakład samodzielny pokrywa koszty swej działalności i zobowiązań z posiadanych środków i uzyskiwanych przychodów, mając osobowość prawną; zakład będący jednostką budżetową prowadzi gospodarkę finansową na zasadach określonych w prawie budżetowym /z zastrzeżeniem art. 50/. Z zestawienia tych przepisów wynika, że zakłady opieki zdrowotnej świadczą usługi bardzo szczególnego rodzaju, polegające przede wszystkim na ratowaniu życia i zdrowia ludzkiego. Z tego względu samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej może zaprzestać działalności tylko w warunkach przewidzianych w art. 60 ust. 2 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej.

Zmiana natomiast formy gospodarki finansowej, o której mowa w art. 60 ust. 3 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, w gruncie rzeczy sprowadza się do powrotu do systemu budżetowego, jaki istniał do 1999 r., i w konsekwencji do zniweczenia reformy systemu opieki zdrowotnej. Inaczej mówiąc, działania przewidziane w art. 60 ust. 3 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej polegają na przekształceniu samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej z powrotem w jednostkę budżetową lub jego likwidacji w warunkach określonych w art. 60 ust. 2 tej ustawy.

Reasumując, w realiach gospodarczych /zadłużenie samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej na miliardy złotych/ i prawnych /posiadanie przez samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej osobowości prawnej, choć ograniczonej/ zmiana formy działalności samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej lub jego likwidacja powinna mieć charakter wyjątkowy. W konsekwencji oznacza to, że w nader wyjątkowych wypadkach zaniechaniu przez organ założycielski działań przewidzianych w art. 60 ust. 3 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej można przypisać cechę bezprawności. 4 Z tych przyczyn orzeczono, jak w wyroku.