Appeal court orders reasoning for default judgment where partial grant of social housing right conflicts with plaintiff's full eviction claim.

Sygn. akt IV Cz 408/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 lipca 2013 r. Sąd Okręgowy w Słupsku IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Mariola Watemborska (spr.) Sędziowie SO: Jolanta Deniziuk, Andrzej Jastrzębski po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2013 roku w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa D. K. przeciwko S. B., R. B. z udziałem interwenienta ubocznego Gminy S. o eksmisję na skutek zażalenia powódki od postanowienia Sądu Rejonowego w Lęborku z dnia 6 maja 2013 r., sygn. akt VI C 106/13 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Sygn. akt IV Cz 408/13

UZASADNIENIE

Powódka D. K. w pozwie wniesionym przeciwko R. i S. B. wniosła o: ⚫ nakazanie pozwanym, aby opróżnili, opuścili i wydali jej lokal mieszkalny położony w S. przy ul. (...) wraz z przynależnościami, ⚫ zasądzenie od pozwanych na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów dojazdu do sądu; ⚫ rozpoznanie sprawy i wydanie wyroku pod nieobecność powódki; ⚫ wydanie wyroku zaocznego w przypadku niestawiennictwa pozwanych. Wyrokiem zaocznym z dnia 10 kwietnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Lęborku nakazał pozwanym S. B. i R. B. opróżnienie z rzeczy, opuszczenie i wydanie powódce D.

K. lokalu mieszkalnego oznaczonego nr (...), położonego w S. przy ul. (...) (punkt 1 sentencji), przyznał pozwanemu S. B. prawo do lokalu socjalnego i wstrzymał wykonanie orzeczenia z punktu 1 sentencji, wobec S. B. do czasu złożenia mu przez Gminę S. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego (punkt 2 sentencji) oraz nie przyznał pozwanej R. B. uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego (punkt 3 sentencji). Nadto zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powódki kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (punkt 4 sentencji) i nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności (punkt 5 sentencji).

W dniu 15 kwietnia 2013 roku powódka D. K. wniosła o doręczenie jej odpisu wyroku zaocznego wraz z jego pisemnym uzasadnieniem w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 2 sentencji. Postanowieniem z dnia 6 maja 2013 roku Sąd Rejonowy w Lęborku VI Zamiejscowy Wydział Cywilny w Bytowie odmówił sporządzenia uzasadnienia opisanego wyżej wyroku zaocznego. Powołując się na treść art. 342 k.p.c. wskazał, że wydany w niniejszej sprawie wyrok uwzględnia całość żądania powódki, a zatem nie podlega uzasadnieniu. Powódka zaskarżyła powyższe postanowienie zażaleniem domagając się jego uchylenia i uwzględnienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.

Skarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 342 k.p.c., poprzez błędne uznanie, że powództwo zostało uwzględnione w całości, w sytuacji, gdy pozwanemu przyznano prawo do lokalu socjalnego i uzależniono wykonanie orzeczonego obowiązku od dostarczenia mu przez Gminę S. lokalu socjalnego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 342 k.p.c., wyrok zaoczny sąd uzasadnia, gdy powództwo zostało oddalone w całości lub w części, a powód zażądał uzasadnienia w ciągu tygodnia od doręczenia mu wyroku, albo gdy powód, który żądania takiego nie zgłosił, wniósł apelację w przepisanym terminie. Wyrok zaoczny uwzględniający w całości żądania pozwu nie podlega uzasadnieniu. Sporządzenie uzasadnienia następuje tylko wtedy, gdy w wyroku zaocznym doszło do całkowitego lub częściowego oddalenia powództwa, a powód:

1) złożył wniosek o uzasadnienie w terminie tygodniowym od doręczenia mu wyroku (wyrok zaoczny jest doręczany z urzędu obu stronom - art. 343) albo 2) nie żądając uzasadnienia wniósł apelację w przepisanym terminie (Komentarz do art. 342 Kodeksu postępowania cywilnego. A Jakubecki – Za pośrednictwem Systemu Informacji Prawnej Lex). Innymi słowy uzasadnienie wyroku zaocznego sporządza się w przypadku, gdy wola strony powodowej wyrażona w pozwie nie zostało w pełni uwzględniona i dodatkowo powód złożył wniosek o uzasadnienie w terminie tygodniowym od doręczenia mu wyroku lub bezpośrednio wniósł apelację w ustawowym terminie.

Odnosząc powyższe rozważania do realiów rozpoznawanej sprawy, Sąd II instancji uznał, iż wydany w niniejszej sprawie przez Sąd I instancji wyrok, choć uwzględniający żądanie pozwu w zakresie dotyczącym orzeczenia eksmisji może nie w pełni satysfakcjonować powódkę z uwagi na zawarte w punkcie 2 wyroku rozstrzygnięcie o przyznaniu pozwanemu prawa do lokalu socjalnego ( o czym sąd orzekł z urzędu), tak więc całościowy wymiar wyroku nie do końca uwzględnia żądanie zawarte w pozwie. Dopiero bowiem złożenie S. B. przez Gminę S. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego umożliwi powódce skuteczną egzekucję dochodzonego w niniejszej sprawie roszczenia.

Zdaniem Sądu Okręgowego powyższe zastrzeżenie zatem w zasadniczy sposób przeciwstawia się woli powódki wyrażonej w treści pozwu i koliduje z interesem prawnym, który przyświecał jej w chwili wytaczania powództwa. W rezultacie wydane przez Sąd I instancji orzeczenie nie w pełni uwzględnia jej żądanie, a zatem powódka może w tym zakresie się od niego odwołać wnosząc apelację, a wcześniej wniosek o uzasadnienie wyroku. Takie stanowisko Sądu Okręgowego powoduje, iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia złożony przez powódkę winien zostać uwzględniony.

Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., uchylił zaskarżone postanowienie.