Court dismissed appeal against enforcement costs, ruling voluntary debt performance does not constitute futile enforcement proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Słupsk dismissed the debtor's appeal against a bailiff's decision to charge her with enforcement costs. The lower court held that the creditor had a valid enforceable title and that the debtor's attempt to challenge the payment order did not suspend the enforcement proceedings. The appellate court agreed, noting that the debtor failed to prove the enforcement was futile or that the creditor acted in bad faith.
Legislator headnote
AI generatedart. 49 ust. 4 u.k.s.e.; art. 770 k.p.c.: 'Futile enforcement' occurs only when the debtor voluntarily fulfilled the obligation or the creditor lacked grounds for the request, not merely because the debtor later challenged the underlying title.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Cz 377/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział IV Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wanda Dumanowska Sędziowie: SO Mariusz Struski (spr.) SO Mariola Watemborska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 roku w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi dłużniczki E. L. (1) na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Lęborku Michała Mertscha podjętą w sprawie Km 42/13 w dniu 25 marca 2013 r., polegającą na obciążeniu dłużniczki kosztami postępowania egzekucyjnego z udziałem wierzyciela U. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. na skutek zażalenia dłużniczki na postanowienie Sądu Rejonowego w Lęborku z dnia 19 kwietnia 2013 r., sygn. akt ICo 634/13 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt IV Cz 377/13
UZASADNIENIE
Dłużniczka E. L. (2)wniosła skargę na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Lęborku Michała Mertscha podjętą w sprawie Km 42/13 w dniu 25 marca 2013 r., polegającą na obciążeniu dłużniczki kosztami postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2013r., wydanym w sprawie I Co 634/13, Sąd Rejonowy w Lęborku oddalił skargę dłużniczki. W uzasadnieniu wskazał, że wbrew twierdzeniom skarżącej komornik sądowy miał prawo obciążyć kosztami dłużniczkę, w tym także kosztami zastępstwa wierzyciela skoro na moment wszczęcia egzekucji oraz stwierdzenia w dalszej kolejności jej bezskuteczności i umorzenia z tego powodu postępowania egzekucyjnego istniał tytuł wykonawczy będący podstawą podjęcia czynności przeciwko skarżącej.
Samo przywrócenie dłużniczce terminu do wniesienia zarzutów od nakazu zapłaty, któremu nadano klauzulę wykonalności nie może stanowić o niecelowości egzekucji wobec braku jej zawieszenia oraz wstrzymania wykonalności tytułu. Dłużniczka E. L. (2) zaskarżyła powyższe postanowienie zażaleniem domagając się jego zmiany i uwzględnienia wniesionej przez nią skargi na czynność komornika. W treści zażalenia podtrzymała dotychczasowe zarzuty , które jej zdaniem świadczą o niecelowości wszczęcia egzekucji przez wierzyciela.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustawodawca nie wyjaśnił w ustawie znaczenia określenia "niecelowe wszczęcie postępowania egzekucyjnego". W literaturze zwraca się uwagę, że art. 49 ust. 4 u.k.s.e. nawiązuje do art. 770 k.p.c., zgodnie z którym niecelowość egzekucji występuje wówczas, gdy dłużnik nie dał powodu do wszczęcia przeciwko niemu egzekucji ze względu na dobrowolną realizację obowiązku świadczenia stwierdzonego tytułem wykonawczym (por. F. Zedler, Postępowanie zabezpieczające i egzekucyjne. Komentarz, t. 2, Toruń 1995, s. 49).
Niecelowość prowadzenia egzekucji zachodzi także wtedy, gdy nie było podstaw do złożenia wniosku o wszczęcie egzekucji, gdyż wierzyciel wykorzystał tytuł wykonawczy już "skonsumowany", pozbawiony wykonalności, albo wszczął egzekucję z majątku dłużnika, chociaż posiadał zastaw zabezpieczający pełne zaspokojenie roszczenia, chyba że egzekucja skierowana była do przedmiotu zastawu lub miał pełną wiedzę uzasadnioną wcześniejszymi ustaleniami o braku jakiekolwiek majątku po stronie dłużnika. Żadna z powyższych sytuacji nie miała miejsce w niniejszej sprawie.
Jednocześnie wywiedzenie zarzutów od nakazu zapłaty, któremu nadano prawomocnie klauzulę wykonalności nie ma bezpośredniego znaczenia dla przyjęcia, że wiedza wierzyciela o powyższym fakcie determinuje bezpośrednio o niecelowości wszczęcia i prowadzenia egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego, którego podstawą jest zaskarżony nakaz zapłaty. Skarżąca nie wykazała aby na moment wszczęcia egzekucji i jej zakończenia istniało orzeczenie o wstrzymaniu wykonalności tytułu lub aby nawet zawieszono postępowanie egzekucyjne jako zabezpieczenie postępowania wywołanego jej zażaleniem na nadanie nakazowi zapłaty klauzuli wykonalności.
Wniosek o wstrzymanie czynności skierowany do komornika został natomiast prawomocnie oddalony. Sąd Okręgowy w pełni podziela więc zaprezentowane stanowisko Sądu pierwszej instancji bez potrzeby jego powtarzania o braku podstaw faktycznych i prawnych do zakwestionowania obciążenia dłużniczki kosztami egzekucyjnymi, w tym zastępstwa wierzyciela, tym samym zażalenie z powyższych racji uznaje wyłącznie za polemikę z tym stanowiskiem. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji.