Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV Cz 363/13 AI generated

Appeal against a court order dismissing an objection to pension garnishment is inadmissible under civil procedure law.

Case Number IV Cz 363/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The District Court in Słupsk dismissed the debtor's appeal against a lower court order rejecting her objection to the garnishment of her pension. The debtor argued that the first-instance ruling was appealable, but the appellate court found no statutory basis for such a right. Consequently, the appeal was rejected because the law does not permit challenging a decision dismissing an objection to pension garnishment.

Legislator headnote

AI generated

Art. 767 § 4 pkt 1 k.p.c.; Art. 394 § 1 k.p.c.: The legislature did not provide for the possibility of appealing a district court decision dismissing an objection to the garnishment of pension benefits; therefore, such an appeal is inadmissible.

Keywords

AI generated
civil procedure code garnishment of pension objection dismissal appeal inadmissibility enforcement proceedings statutory exhaustion ZUS pension

Cited Legislation

AI generated
Art. 767 § 4 pkt 1 k.p.c.
Zgodnie bowiem z treścią art. 767 4 § 1 kpc zażalenie na postanowienie sądu przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie.
Art. 394 § 1 k.p.c.
W ocenie Sądu I instancji zaskarżone postanowienie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie egzekucyjne, ani też orzeczeniem, którego przedmiot został wymieniony w punktach od 1-12 – art. 394 § 1 kpc wobec czego nie przysługuje od niego zażalenie.
Art. 394 § 2 k.p.c.
W ocenie Sądu I instancji zaskarżone postanowienie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie egzekucyjne, ani też orzeczeniem, którego przedmiot został wymieniony w punktach od 1-12 – art. 394 § 1 kpc wobec czego nie przysługuje od niego zażalenie.
Art. 373 k.p.c.
W tym stanie rzeczy odrzucenie zażalenia dłużniczki było konieczne oraz uzasadnione przepisem art. 373 kpc w zw.
Art. 370 k.p.c.
z art. 370 kpc, jak i art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
370 kpc, jak i art. 397 § 2 zd.
Art. 13 § 2 k.p.c.
394 § 1 in principio stosowanego odpowiednio przez art. 13 § 2 kpc, ani również z treści art.
Art. 385 k.p.c.
W tym stanie rzeczy, wobec tego, że w działaniu Sądu I instancji nie sposób dopatrzyć się nieprawidłowości, Sąd Okręgowy, na mocy art. 385 kpc w zw.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Cz 363/13 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2013r. Sąd Okręgowy w Słupsku, IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Dorota Curzydło Sędziowie SO Jolanta Deniziuk SO Mariola Watemborska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013r. w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi dłużniczki i A. J.na czynność Komornika Sądowego przy SR w Słupsku Jadwigi Żuralskiej z 23.04.2013r. polegającą na zajęciu świadczenia emerytalno-rentowego dłużniczki w ZUS w sprawie Km 992/13 prowadzonej na wniosek wierzyciela Gminy M. S. na skutek zażalenia dłużniczki na postanowienie Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 21 maja 2013r., sygn. akt IX Co 1786/13 postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 maja 2013r. Sąd Rejonowy w Słupsku odrzucił zażalenie dłużniczki na postanowienie tego sądu z dnia 10 maja 2013r., którym to postanowieniem Sąd Rejonowy oddalił skargę dłużniczki na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Słupsku Jadwigi Żuralskiej z dnia 23 kwietnia 2013 roku, polegającą na zajęciu świadczenia emerytalno-rentowego dłużniczki w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. W ocenie Sądu I instancji zaskarżone postanowienie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie egzekucyjne, ani też orzeczeniem, którego przedmiot został wymieniony w punktach od 1-12 – art. 394 § 1 kpc wobec czego nie przysługuje od niego zażalenie. Z orzeczeniem Sądu Rejonowego nie zgodziła się dłużniczka. Wywiodła ona zażalenie na w/w postanowienie z treści którego zdaje się wynikać, że skarżąca domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia i nadania biegu jej zażaleniu. Rozpoznając złożone zażalenie

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie dłużniczki jako bezzasadne podlega oddaleniu. Zgodnie bowiem z treścią art. 767 4 § 1 kpc zażalenie na postanowienie sądu przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie. W tym miejscu stwierdzić trzeba, że ustawodawca nie przewidział możności zaskarżenia postanowienia Sądu Rejonowego oddalającego skargę na czynność komornika polegającą na zajęciu świadczenia emerytalno-rentowego. Takiej konstrukcji prawnej nie przewidują przepisy części trzeciej kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu egzekucyjnym, nie da się jej również wyprowadzić z treści przepisu art. 394 § 1 in principio stosowanego odpowiednio przez art. 13 § 2 kpc, ani również z treści art. 394 § 2 kpc wymieniającej enumeratywnie przypadki orzeczeń zaskarżalnych.

W tym stanie rzeczy odrzucenie zażalenia dłużniczki było konieczne oraz uzasadnione przepisem art. 373 kpc w zw. z art. 370 kpc, jak i art. 397 § 2 zd. 1 kpc i art. 13 § 2 kpc. W tym stanie rzeczy, wobec tego, że w działaniu Sądu I instancji nie sposób dopatrzyć się nieprawidłowości, Sąd Okręgowy, na mocy art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc, orzekł jak w sentencji.