Legislator Case Law & Legislation
V CZ 101/04 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against order rejecting request to amend judgment due to procedural form errors.

Case Number V CZ 101/04
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's order rejecting a request to amend a judgment. The appellant argued that the amendment request was not properly addressed, but the court found the lower court correctly applied the Civil Procedure Code regarding the form of decisions. The court ruled that negative rulings on amendment requests are procedural and must be issued as orders, not judgments, making the appeal inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 351 § 3 k.p.c.; Art. 316 § 1 k.p.c.; Art. 354 k.p.c.; Art. 392 k.p.c.; Art. 393 § 5 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 393 § 19 k.p.c.: A negative ruling on a request to amend a judgment must be issued as an order, not a judgment, and appeals against such orders are inadmissible under specific statutory exceptions.

Keywords

AI generated
amendment of judgment procedural form inadmissible appeal order vs judgment Civil Procedure Code two-instance system procedural prerequisites

Cited Legislation

AI generated
Art. 351 § 3 k.p.c.
Orzeczenie uzupełniające wyrok – za wyjątkiem rozstrzygnięcia o kosztach lub natychmiastowej wykonalności – zapada w formie wyroku (art. 351 § 3 k.p.c.), natomiast forma orzeczenia oddalającego taki wniosek nie jest określona w sposób wyraźny.
Art. 316 § 1 k.p.c.
Dla takiego rozstrzygnięcia nie jest właściwa forma wyroku (art. 316 § 1 k.p.c.), lecz postanowienia (art.
Art. 354 k.p.c.
316 § 1 k.p.c.), lecz postanowienia (art. 354 k.p.c.).
Art. 392 k.p.c.
Sąd Okręgowy zasadnie powołał się na treść art. 392 k.p.c., ograniczającą dopuszczalność kasacji od postanowień kończących postępowanie w sprawie do dwóch wyraźnie wskazanych przypadków.
Art. 393 § 5 k.p.c.
W konsekwencji kasacja pozwanego była oczywiście niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3935 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 385 k.p.c. w związku z art.
Art. 393 § 19 k.p.c.
W konsekwencji kasacja pozwanego była oczywiście niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3935 k.p.c.
art. 351 § 3 k.p.c
Orzeczenie uzupełniające wyrok – za wyjątkiem rozstrzygnięcia o kosztach lub natychmiastowej wykonalności – zapada w formie wyroku (art. 351 § 3 k.p.c.), natomiast forma orzeczenia oddalającego taki wniosek nie jest określona w sposób wyraźny.
art. 316 § 1 k.p.c
Dla takiego rozstrzygnięcia nie jest właściwa forma wyroku (art. 316 § 1 k.p.c.), lecz postanowienia (art.
art. 354 k.p.c
316 § 1 k.p.c.), lecz postanowienia (art. 354 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 101/04 POSTANOWIENIE Dnia 4 listopada 2004 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa Spółdzielni "S." przeciwko J.P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 listopada 2004 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w J. z dnia 12 maja 2004 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 25 marca 2004 r. Sąd Okręgowy w J. oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w J. oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku.

Sąd II instancji podzielił pogląd Sądu Rejonowego, że rozpoznaniem sądowym objęte było tylko jedno roszczenie powoda, a zmiana podstawy prawnej roszczenia opartego na niezmienionych okolicznościach nie jest dla sądu wiążąca i nie kreuje nowego roszczenia. Pozwany zaskarżył postanowienie odwoławcze kasacją, która została odrzucona przez Sąd Okręgowy jako niedopuszczalna. W zażaleniu pozwany powołał się na naruszenie art. 392 i 3935 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Orzeczenie uzupełniające wyrok – za wyjątkiem rozstrzygnięcia o kosztach lub natychmiastowej wykonalności – zapada w formie wyroku (art. 351 § 3 k.p.c.), natomiast forma orzeczenia oddalającego taki wniosek nie jest określona w sposób wyraźny. Negatywne rozstrzygnięcie o żądaniu uzupełnienia wyroku nie rozstrzyga kwestii merytorycznych co do istoty sporu, a tylko procesowe przesłanki tego żądania. Dla takiego rozstrzygnięcia nie jest właściwa forma wyroku (art. 316 § 1 k.p.c.), lecz postanowienia (art. 354 k.p.c.). Sąd Okręgowy zasadnie powołał się na treść art. 392 k.p.c., ograniczającą dopuszczalność kasacji od postanowień kończących postępowanie w sprawie do dwóch wyraźnie wskazanych przypadków.

W konsekwencji kasacja pozwanego była oczywiście niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3935 k.p.c. Odmienne stanowisko skarżącego nie znajduje uzasadnienia prawnego. Należy zaznaczyć, że z woli ustawodawcy zasada trójinstancyjności postępowania sądowego doznaje znacznych ograniczeń. Standardy krajowe i 3 międzynarodowe gwarantują jedynie dwuinstancyjność postępowania sądowego (zob. art. 176 ust. 1 Konst.). Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 385 k.p.c. w związku z art. 39319 k.p.c.).