Appeal dismissed because defendant failed to pay court fees within the statutory time limit despite warnings.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the first-instance court's decision due to non-payment of the required court fee. Although the appellant argued that a partial payment of 200 zł covered the appeal fee, the court found this insufficient given the full scope of the contested order. The court ruled that the appeal was inadmissible because the appellant did not pay the correct amount within the one-week deadline set by the lower court.
Legislator headnote
AI generatedart. 370 k.p.c.; art. 397 § 2 k.p.c.; art. 385 k.p.c.: An appeal is inadmissible and must be dismissed if the appellant fails to pay the required court fee within the prescribed time limit, even if a partial payment is made or the scope of the appeal is disputed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V ACz 638/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący SSA Jadwiga Galas Sędziowie SA Barbara Kurzeja (spr.) SA Janusz Kiercz po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej w B. przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt XIV GNc 871/12 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. Sygn. akt V ACz 638/13
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Katowicach odrzucił zażalenie pozwanej na postanowienie tegoż Sądu z dnia 22 lutego 2013 r., wobec nieuiszczenia przez nią - mimo wezwania – opłaty od tegoż zażalenia. W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwana domagała się jego uchylenia podnosząc w uzasadnieniu, iż w treści sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 7 stycznia 2013 r. przedstawiono zakres przedmiotowy oraz okoliczności uzasadniające jego złożenie. Nadto, w piśmie z dnia 28 marca 2013 r. jednoznacznie określono zakres zaskarżenia przedmiotowego nakazu zapłaty.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, zaś rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. W szczególności słusznie przyjął ten Sąd, że skoro pozwana - mimo wezwania – nie uiściła wymaganej opłaty od zażalenia, należało zażalenie to odrzucić, jako nieopłacone, w myśl art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Z akt sprawy wynika, iż zarządzeniem z dnia 15 marca 2013 r. (akta sprawy k. 177) wezwano skarżącą do uiszczenia opłaty od zażalenia na postanowienie z dnia 22 lutego 2013 r. w kwocie 758 zł – w terminie tygodniowym, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru skarżąca otrzymała powyższe wezwanie w dniu 25 marca 2013 r. (k. 182). Termin do uiszczenia opłaty sądowej upływał zatem w dniu 2 kwietnia 2013 r. (wtorek). Natomiast w dniu 28 marca 2013 r. skarżąca nadesłała do Sądu Okręgowego pismo, w którym wskazała, iż nakaz zapłaty została przez nią zaskarżony jedynie powyżej kwoty 55 749,19 zł, a zatem opłata od zażalenia stanowi kwotę 200 zł, obliczoną według wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. od kwoty 20 000 zł. Jednocześnie w dniu 29 marca 2013 r. dokonała przelewu kwoty 200 zł na konto Sądu Okręgowego tytułem opłaty od zażalenia (k. 184).
W tych okolicznościach stwierdzić należało, iż prawidłowo Sąd I instancji odrzucił zażalenie pozwanej na skutek nieopłacenia go w tygodniowym terminie. Jak zasadnie przyjął ten Sąd, w piśmie procesowym z dnia 18 lutego 2013 r. pozwana jednoznacznie wskazała, iż nakaz zapłaty został przez nią zaskarżony (sprzeciwem) w całości, tj. w stosunku do należności głównej, odsetek i kosztów postępowania. Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła zatem 75 749,29 zł, zaś opłata stosunkowa od pozwu stanowiła kwotę 3 788 zł.
Tym samym, opłata od zażalenia na postanowienie z dnia 22 lutego 2013 r. wynosiła 758 zł, jako piąta część opłaty od pozwu (art. 19 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych). Skoro więc pozwana uiściła – mimo prawidłowego wezwania Sądu I instancji – kwotę 200 zł tytułem opłaty od zażalenia, należało uznać, iż nie opłaciła ona zażalenia w wyznaczonym terminie. Okoliczności niniejszej sprawy powodują, iż nie sposób przyjąć argumenty zażalenia za zasadne, bowiem pozostają one w sprzeczności z twierdzeniami skarżącej zawartymi w piśmie z dnia 18 lutego 2013 r.
Nadto, nie cofnęła ona sprzeciwu w zakresie objętym nakazem zapłaty, tj. co do kwoty 55 749,19 zł. Z uwagi na powyższe, zażalenie okazało się bezzasadne i podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. (...) (...) (...) - (...)), - (...); (...) (...) (...)