Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
Ts 235/13 AI generated

Constitutional complaint dismissed for challenging court rulings instead of the underlying legal provisions.

Case Number Ts 235/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court dismissed the applicant's appeal against its earlier refusal to accept a constitutional complaint. The applicant argued that administrative court judgments violated the principle of res judicata and detailed factual circumstances, but the Court held that the complaint's subject matter was improper. The Court ruled that under Article 79(1) of the Constitution, a constitutional complaint must target the legal provision used to issue the final judgment, not the judgment itself.

Legislator headnote

AI generated

Art. 79 ust. 1 Konstytucji; A constitutional complaint must target the legal provision underlying the final judgment, not the judgment itself.

Keywords

AI generated
constitutional complaint subject matter legal provision requirement res judicata violation administrative court rulings Constitutional Court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
Art. 79 ust. 1 Konstytucji
Tak określony przedmiot nie mieści się jednak w zakresie skargi konstytucyjnej wynikającym z art. 79 ust. 1 Konstytucji.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
– zakwestionowała zgodność z art. 45 ust. 1 Konstytucji orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2013 r.
art. 79 ust. 1 Konstytucji
Tak określony przedmiot nie mieści się jednak w zakresie skargi konstytucyjnej wynikającym z art. 79 ust. 1 Konstytucji.

Cited Case Law

AI generated
I OSK 384/12
akt I OSK 384/12 oraz I OSK 395/12).
I OSK 395/12
akt I OSK 384/12 oraz I OSK 395/12).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

338/4/B/2014 POSTANOWIENIE z dnia 18 lipca 2014 r. Sygn. akt Ts 235/13 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Biernat – przewodniczący Wojciech Hermeliński – sprawozdawca Piotr Tuleja, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 maja 2014 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej M.Ć., p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia.

UZASADNIENIE

W skardze konstytucyjnej skarżąca – M.Ć. – zakwestionowała zgodność z art. 45 ust. 1 Konstytucji orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2013 r. (sygn. akt I OSK 384/12 oraz I OSK 395/12). Postanowieniem z 28 maja 2014 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Trybunał stwierdził, że skarżąca uczyniła przedmiotem skargi wyłącznie orzeczenia sądowe wydane w jej sprawie. Tak określony przedmiot nie mieści się jednak w zakresie skargi konstytucyjnej wynikającym z art. 79 ust. 1 Konstytucji.

W zażaleniu na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego skarżąca ponownie poddała krytyce wydane w jej sprawie wyroki sądowe. Zarzuciła im złamanie zasady res iudicata. Skarżący odniosła się także do szczegółowych okoliczności faktycznych sprawy, w związku z którą wniosła skargę konstytucyjną. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącej nie dostarczyło argumentów, które podważyłyby prawidłowość postanowienia o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał Konstytucyjny ponownie wyjaśnia, że – zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji – jedynym dopuszczalnym przedmiotem skargi konstytucyjnej może być przepis (ustawy lub innego aktu normatywnego), na podstawie którego wydane zostało ostateczne orzeczenie w sprawie skarżącego.

Choć więc podjęcie jednostkowego rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie jest warunkiem koniecznym skorzystania ze skargi konstytucyjnej, to jednak jej przedmiotem nie może być to właśnie orzeczenie, lecz wyłącznie przepis prawa, na podstawie którego zostało ono wydane. W przypadku analizowanej skargi Trybunał Konstytucyjny w pełni zasadnie uznał w zaskarżonym postanowieniu, że jej przedmiot nie spełnia wymogu wynikającego z art. 79 ust. 1 Konstytucji.