Constitutional complaint dismissed for late filing; appeal against final second-instance ruling was inadmissible. The three-month deadline started from the final second-instance decision. The court rejected the argument that a prior appeal was required to exhaust legal remedies. The deadline expired before the constitutional complaint was filed. The appeal against the rejection of the retrial request was inadmissible. The court confirmed the finality of the second-instance ruling. The filing was untimely and thus inadmissible.

111/2/B/2014 POSTANOWIENIE z dnia 25 marca 2014 r. Sygn. akt Ts 107/12 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Wróbel – przewodniczący Maria Gintowt-Jankowicz – sprawozdawca Wojciech Hermeliński, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2013 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej J.M., p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia.

UZASADNIENIE

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 25 kwietnia 2012 r. J.M. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność art. 405 i art. 406 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 2, art. 45 art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Podstawą odmowy było niedochowanie przez skarżącą trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej, przewidzianego w art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.

U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). W zażaleniu na to postanowienie skarżąca stwierdziła, że trzymiesięczny termin do wniesienia skargi konstytucyjnej rozpoczął w jej sprawie bieg 26 stycznia 2012 r., tj. w dniu, w którym skarżącej zostało doręczone postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie – VII Wydział Cywilny Odwoławczy z dnia 3 stycznia 2012 r. (sygn.. akt VII Ca 703/11). W jej przekonaniu, skoro skarga konstytucyjna została złożona 25 kwietnia 2012r., to termin do jej wniesienia został dochowany. Jak zauważyła dalej skarżąca, skargę konstytucyjną można wnieść dopiero po wyczerpaniu drogi prawnej.

W jej ocenie postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie – VII Wydział Cywilny Odwoławczy z dnia 16 grudnia 2011 r. (sygn. akt VII Ca 703/11), którym sąd odrzucił apelację od postanowienia o odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, było zaskarżalne na podstawie art. 394 § 1 k.p.c. Wniesiony przez skarżącą środek zaskarżenia nie był zatem, jej zdaniem, niedopuszczalny, a co więcej, jego złożenie było konieczne do spełnienia wymogu wyczerpania drogi prawnej przewidzianego w art. 46 ust. 1 ustawy o TK. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 36 ust. 4 w zw. z art. 49 ustawy o TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 25 ust. 1 pkt 3 lit. b in fine w zw. z art. 36 ust. 6 i 7 ustawy o TK). Na etapie rozpoznania zażalenia Trybunał Konstytucyjny bada – w zakresie zarzutów sformułowanych w zażaleniu – czy w wydanym postanowieniu, prawidłowo ustalił przesłanki odmowy nadania skardze dalszego biegu.

W niniejszej sprawie Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że kwestionowane postanowienie jest prawidłowe, a argumenty przytoczone w zażaleniu nie podważają ustaleń przedstawionych w tym orzeczeniu i dlatego nie zasługują na uwzględnienie. W zakwestionowanym postanowieniu Trybunał słusznie stwierdził, że postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie – VII Wydział Cywilny Odwoławczy z dnia 16 grudnia 2011 r. o odrzuceniu apelacji było pierwszym rozstrzygnięciem wydanym w sprawie skarżącej na podstawie zaskarżonych przepisów i jednocześnie ostatecznym w rozumieniu art. 46 ust. 1 ustawy o TK.

Trybunał przypomina, że zgodnie z utrwaloną w orzecznictwie wykładnią, postanowienie sądu okręgowego o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania zakończonego w drugiej instancji orzeczeniem sądu okręgowego jest postanowieniem sądu drugiej instancji. Od takiego postanowienia – stosowanie do art. 3941 § 2 w zw. z art. 5191 § 2 k.p.c. – przysługuje nie apelacja, lecz zażalenie do Sądu Najwyższego, ale tylko, jeśli w sprawie przysługuje skarga kasacyjna. Sprawa skarżącej nie była sprawą kasacyjną. Z tego względu apelacja skarżącej od postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania została uznana za zażalenie i odrzucona jako niedopuszczalna.

Postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie – VII Wydział Cywilny Odwoławczy z dnia 16 grudnia 2011 r. o odrzuceniu niedopuszczalnego środka zaskarżenia było postanowieniem sądu drugiej instancji. Skarżącej nie przysługiwał od tego postanowienia żaden środek zaskarżenia, a z pewnością nie miał do niego zastosowania art. 394 § 1 k.p.c., który dotyczy tylko postanowień wydanych przez sąd pierwszej instancji. Wniesione przez skarżącą do Sądu Apelacyjnego w Szczecinie zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 16 grudnia 2011 r. było niedopuszczalne, dlatego ten środek zaskarżenia został przez sąd kolejny raz odrzucony.

W związku z powyższym złożenie przez skarżącą zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 16 grudnia 2011 r. o odrzuceniu wniesionego przez nią środka zaskarżenia było zbędne. Termin do zakwestionowania art. 405 i art. 406 k.p.c. w trybie skargi konstytucyjnej rozpoczął bieg w dniu, w którym skarżącej zostało doręczone postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 16 grudnia 2011 r., wydane na podstawie zaskarżonych przepisów – tj. 21 grudnia 2011 r. Termin do wniesienia skargi konstytucyjnej upłynął zatem – jak prawidłowo ustalił Trybunał w zakwestionowanym postanowieniu – 21 marca 2012 r., a więc wniesienie rozpatrywanej skargi 25 kwietnia 2012 r. nastąpiło po terminie.

W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny orzekł jak na wstępie.