Legislator Case Law & Legislation
III Cz 1668/14 AI generated

Appeal dismissed because plaintiff failed to substantiate her claim for security measure in civil proceedings.

Case Number III Cz 1668/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Gliwice dismissed the plaintiff's request for a security measure, ruling that she failed to substantiate her claim. The plaintiff argued she paid debts on behalf of her ex-husband and demanded their return, but the Regional Court found no evidence linking these payments to the defendant. The Court of Appeal upheld this decision, stating that the plaintiff did not sufficiently establish the likelihood of her claim or the necessity of the security measure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 243 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 730 § 1 i 2 k.p.c.: In proceedings for security measures, the plaintiff must merely substantiate the claim by showing a reasonable chance of its existence, not prove it definitively.

Keywords

AI generated
security measure proceedings substantiation of claim civil appeal dismissal likelihood of claim security measure necessity

Cited Legislation

AI generated
Art. 243 k.p.c.
art. 243 kpc w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
243 kpc w związku z art. 13 § 2 kpc).
Art. 730 § 1 i 2 k.p.c.
art. 730 1 § 1 i 2 kpc).
Art. 385 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 385 kpc w związku z art.
Art. 397 § 1 i 2 k.p.c.
385 kpc w związku z art. 397 § 1 i 2 kpc i art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 1668/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Tomasz Tatarczyk Sędziowie SO Anna Hajda SR (del.) Roman Troll (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa H. M. przeciwko J. M. o zapłatę na skutek zażalenia powódki od postanowienia Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I C 1025/14 postanawia: oddalić zażalenie. SSR (del.) Roman Troll SSO Tomasz Tatarczyk SSO Anna Hajda Sygn. akt III Cz 1668/14

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy w Gliwicach oddalił wniosek powódki o zabezpieczenie roszczenia, albowiem nie uprawdopodobniła ona swego roszczenia ani interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Zażalenie na to postanowienie złożyła powódka wnosząc o jego uchylenie i ponowne rozpoznanie sprawy po jej przesłuchaniu. Powódka zarzuciła, że Sąd Rejonowy nie dopuścił dowodów z urzędu, wniosła o przesłuchanie siebie i świadka wskazując, że jest rencistką, sama opłaciła długi swojego byłego męża i dlatego domaga się ich zwrotu.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy ocenił złożony przez powódkę wniosek o zabezpieczenie, albowiem poza jej oświadczeniem, iż spłacała długi byłego męża, a on zgodził się jej zwrócić ponad 70 000 zł nie uprawdopodobniła roszczenia w zakresie stosunku wewnętrznego istniejącego pomiędzy nimi, który obligowałby pozwanego do zwrotu uiszczonych przez powódkę kwot. W postępowaniu o zabezpieczenie nie wymaga się udowodnienia okoliczności faktycznych, ale wystarczające jest ich uprawdopodobnienie. Uprawdopodobnienie roszczenia oznacza, że powód przedstawi i należycie uzasadni twierdzenia, które stanowią podstawę dochodzonego roszczenia.

Roszczenie jest więc uprawdopodobnione, jeżeli jest szansa na jego istnienie, gdyż istotą postępowania zabezpieczającego jest to, że sąd dokonuje jedynie pobieżnej analizy dostarczonego przez powoda materiału dowodowego niekoniecznie odpowiadającego wymogom stawianym dowodom przeprowadzanym w toku procesu (por. art. 243 kpc w związku z art. 13 § 2 kpc). Uprawdopodobnienia nie można bowiem utożsamiać z udowodnieniem roszczenia, stanowi ono bowiem niejako surogat dowodu nie dający pewności, lecz jedynie wiarygodność określonego faktu (por.

K. Flaga – Gieruszyńska: [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, pod red. A. Zielińskiego, Warszawa 2008, s. 424). Z przedłożonych przez powódkę dokumentów wynika, że na podstawie wystawionych przeciwko niej tytułów wykonawczych prowadzone były postępowania egzekucyjne w ramach, których wyegzekwowano oznaczone tam kwoty, ale nie wszystkie postępowania zostały już zakończone /k. 17 – 21/, a żaden z tytułów nie opiewał przeciwko pozwanemu. Także należności uiszczone na rzecz spółdzielni /k. 13 – 16/ nie uprawdopodabniają roszczenia powódki wobec pozwanego.

Nie uprawdopodobniła ona także, że opłacała rachunek telefoniczny pozwanego. Powódka twierdzi, że wywodzi te roszczenia z uwagi na związanie stron umową, która następnie przerodziła się w delikt, a wiąże ją ze spłatami długów wynikającymi z braku zainteresowania pozwanego rodziną i jego zobowiązaniem do zwrotu na jej rzecz żądanej obecnie kwoty. Tych okoliczności jednak nie uprawdopodobniła w żaden sposób. Należy także wskazać, że powódka nie podniosła żadnych okoliczności faktycznych mogących uprawdopodobnić jej interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia nie mówiąc już o ich uprawdopodobnieniu.

Interes ten zaś istnieje wówczas, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia (por. art. 730 1 § 1 i 2 kpc). Z powyższych względów zarzuty zażalenia są bezzasadne. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 385 kpc w związku z art. 397 § 1 i 2 kpc i art. 13 § 2 kpc oraz art. 730 1 § 1 i 2 kpc, zażalenie jako bezzasadne należało oddalić. SSR (del.) Roman Troll SSO Tomasz Tatarczyk SSO Anna Hajda