Legislator Case Law & Legislation
III Cz 1463/13 AI generated

Court allows creditor's appeal, ruling they must reimburse debtor's enforcement appeal costs if the officer's delay caused the filing.

Case Number III Cz 1463/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court modified the lower court's decision to order the creditor to reimburse the debtor's enforcement appeal costs. The debtor had argued that the court officer's failure to process a request for a change in supervision necessitated the appeal, yet the lower court incorrectly assigned costs to the creditor. The court held that while enforcement proceedings generally follow a specific cost rule, the creditor is only liable for appeal costs if their own misconduct caused the appeal, which was not the case here due to the officer's error.

Legislator headnote

AI generated

Art. 767 i nast. k.p.c.; Art. 98 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.: In enforcement proceedings regarding objections to enforcement officers, the creditor is liable for the debtor's appeal costs only if those costs were caused by the creditor's own bad faith or improper conduct, not by the officer's negligence.

Keywords

AI generated
enforcement proceedings costs of proceedings enforcement officer creditor liability appeal costs civil procedure code bad faith conduct

Cited Legislation

AI generated
Art. 767 i nast. k.p.c.
Przewidziane w art. 767 i nast. k.p.c. postępowanie ze skargi na czynności komornika stanowi integralną część postępowania egzekucyjnego.
Art. 98 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
a o kosztach postępowania orzekał na mocy regulacji art. 98 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Orzeczenie zaskarżył wierzyciel Skarb Państwa – Naczelnik Urzędu Skarbowego w D.
Art. 770 k.p.c.
niezbędnych do celowego przeprowadzenia egzekucji (art. 770 k.p.c.).
Art. 103 k.p.c.
Art. 355 § 1 k.p.c.
Ferując postanowienie uznał, że wobec uwzględnienia przez Komornika skargi wydanie orzeczenia w sprawie stało się zbędne, wobec czego postępowanie skargowe należało umorzyć w oparciu o regulację art. 355 § 1 k.p.c. w związku z art.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Reasumując zaskarżone rozstrzygnięcie jest wadliwe, co czyni zażalenie uzasadnionym i dlatego orzeczono jak w sentencji przy zastosowaniu regulacji art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art.
Art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art.
art. 355 § 1 k.p.c
Ferując postanowienie uznał, że wobec uwzględnienia przez Komornika skargi wydanie orzeczenia w sprawie stało się zbędne, wobec czego postępowanie skargowe należało umorzyć w oparciu o regulację art. 355 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
art. 98 k.p.c
a o kosztach postępowania orzekał na mocy regulacji art. 98 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
III CZP 17/96
– III CZP 17/96, Lex 24101, Wokanda 1996/4/10).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 1463/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Magdalena Hupa – Dębska Sędziowie: SO Leszek Dąbek (spr.) SR (del.) Barbara Konińska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzycieli Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w D., Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta P., E. G., Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W., (...) Bank Spółki Akcyjnej we W. przeciwko dłużnikom J.

T. (T.), T. M. (M.), (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w M. w przedmiocie skargi dłużnika T. M. na zaniechanie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Tarnowskich Górach M. Z. w postaci niewydania postanowienia na wniosek dłużników o zmianę dozorcy, sygn. akt Km 2982/11, Km 5136/11, Km 5137/11, Km 5138/11, Km 5139/11, Km 5140/11, Km 5141/11, Km 5142/11, Km 5220/11, Km 5339/11, Km 6850/11, Km 10055/11, Km 3881/12 na skutek zażalenia wierzyciela Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 postanowienia Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 18 marca 2013 r., sygn. akt I Co 3886/12 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie w punkcie 2 w ten sposób, że oddalić wniosek dłużnika T.

M. o zasądzenie na jego rzecz od wierzyciela Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. zwrotu kosztów postępowania wywołanych skargą na czynność komornika. SSR (del.) Barbara Konińska SSO Magdalena Hupa – Dębska SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Cz 1463/13

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach w postanowieniu z dnia 18 03 2013r. umorzył postępowanie ze skargi dłużnika T. M. na zaniechanie przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Tarnowskich Górach M. Z. rozpoznania jego wniosku o zmianę dozorcy oraz zasądził solidarnie od wierzycieli: Prezydenta Miasta P., Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego w D., E. G., Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. Oddziału w S. Inspektoratu w D., (...) Banku Spółki Akcyjnej we W. na rzecz skarżącego kwotę 177zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Ferując postanowienie uznał, że wobec uwzględnienia przez Komornika skargi wydanie orzeczenia w sprawie stało się zbędne, wobec czego postępowanie skargowe należało umorzyć w oparciu o regulację art. 355 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. a o kosztach postępowania orzekał na mocy regulacji art. 98 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Orzeczenie zaskarżył wierzyciel Skarb Państwa – Naczelnik Urzędu Skarbowego w D. w części orzekając o kosztach postępowania, który wnosił o jego zmianę przez „odstąpienie od zasądzenia kosztów postępowania od wierzyciela”.

Zarzucał, że przy ferowaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia naruszono regulację art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. poprzez jej niewłaściwe zastosowanie oraz nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy, skutkujące przyjęciem, iż w związku z uznaniem przez Komornika skargi dłużnika wierzyciela obciążają koszty postępowania sądowego wywołanego skargą.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Przewidziane w art. 767 i nast. k.p.c. postępowanie ze skargi na czynności komornika stanowi integralną część postępowania egzekucyjnego. „W postępowaniu egzekucyjnym - w miejsce występującej w procesie reguły rozstrzygania o kosztach w zależności od wyniku sprawy (art. 98 i n. k.p.c.) - obowiązuje zasada zwrotu przez dłużnika wierzycielowi kosztów celowych, tj. niezbędnych do celowego przeprowadzenia egzekucji (art. 770 k.p.c.). Jednakże zachodzi różnica w postępowaniu egzekucyjnym przed komornikiem i przed sądem. Komornik obowiązany jest w postępowaniu egzekucyjnym stosować się do zasady wyrażonej w art. 770 zd. 1 k.p.c. i ocenić, czy określone koszty są niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji.

Sąd natomiast może w postępowaniu egzekucyjnym, w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności, jak również w postępowaniu ze skargi na czynności komornika, stosować odpowiednio przepisy o kosztach procesu zamieszczone w art. 98 i nast. k.p.c.. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Pogląd ten jest przyjęty i ugruntowany zarówno w piśmiennictwie, jak i w judykaturze” (por. w uzasadnieniu uchwały Sądu Najwyższego z dnia 29 02 1996r. – III CZP 17/96, Lex 24101, Wokanda 1996/4/10). W świetle tego poglądu – Sąd odwoławczy go podziela - w sprawach ze skargi na czynności komornika sąd orzeka na podstawie regulacji art. 770 k.p.c., stosując odpowiednio (art. 13 § 2 k.p.c.) w niezbędnym zakresie przepisy o zwrocie kosztów procesu (art. 98-110 k.p.c.).

W praktyce oznacza to, iż wierzyciel jest zobowiązany zwrócić dłużnikowi poniesione przez niego koszty postępowania egzekucyjnego – w tym także postępowania ze skargi na czynności komornika - tylko wówczas, gdy zostały one spowodowane jego niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem (w drodze odpowiedniego stosowania regulacji art. 103 k.p.c., np. gdy oddalono wniesioną przez niego skargę na czynności komornika). W niniejszej sprawie skarga została spowodowana zawinionym przez Komornika zaniechaniem rozpoznanie wniosku skarżącego o zmianę dotychczasowego dozorcy i jej wniesienie nie było w żaden sposób spowodowane postępowaniem wierzyciela Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. .

W tej sytuacji brak było podstaw do obciążania wierzyciela kosztami postępowania skargowego, przez co zaskarżone rozstrzygnięcie jest wadliwe a zażalenie uzasadnione. Reasumując zaskarżone rozstrzygnięcie jest wadliwe, co czyni zażalenie uzasadnionym i dlatego orzeczono jak w sentencji przy zastosowaniu regulacji art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.