Court allows partial loan claim against consumer, correcting clerical errors and applying simplified appeal procedure rules.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially allowed the bank's appeal against a lower court's dismissal of a loan dispute, correcting clerical errors in the original judgment. The court found the bank's claim for the principal amount and specific interest rates valid based on the loan contract, while rejecting the plaintiff's unsupported claims for additional fees. Relying on the simplified procedure where no new evidence was presented, the court was obligated to accept the bank's factual assertions and adjust the verdict accordingly.
Legislator headnote
AI generatedArt. 339 § 2 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c.; Art. 505 § 13 k.p.c.: In a simplified appeal procedure without new evidence, the court must accept the appellant's factual assertions as true and may grant the claim if the legal basis is sound, even if the lower court dismissed it.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 1797/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Andrzej Dyrda Protokolant Paulina Kozioł po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2015 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej we W. przeciwko M. B. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 23 maja 2014 r., sygn. akt II C 2324/13 1. prostuje oczywistą omyłkę pisarską w sentencji zaskarżonego wyroku zaocznego poprzez prawidłowe oznaczenie punktów rozstrzygnięcia w ten sposób, iż w miejsce cyfr „5.,6.,7. i 8” wpisać odpowiednio cyfry „1.,2.,3. i 4”;
2. zmienia zaskarżony wyrok:
a) w punkcie 2 w ten sposób, że zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.034,33 (dwa tysiące trzydzieści cztery 33/100) złotych;
b) w punkcie 3 o tyle, że w miejsce zasądzonej kwoty 25,89 złotych zasądza kwotę 83,53 (osiemdziesiąt trzy 53/100) złotych;
3. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 102 (sto dwa) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. SSO Andrzej Dyrda Sygn. akt III Ca 1797/14
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Zabrzu wyrokiem zaonczym z dnia 23 maja 2014 roku zasądził od pozwanego M. B. na rzecz powoda (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej we W. kwotę 916,82 zł z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy procentowej kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego w skali roku od dnia 1 maja 2013 r. do dnia zapłaty, a w pozostałym zakresie powództwo oddalił. Nadto zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 25,89 zł tytułem zwrotu kosztów procesu oraz nadał wyrokowi w punkcie 1 rygor natychmiastowej wykonalności.
Orzeczenie to poprzedził ustaleniem, że w dniu 13 sierpnia 2004 r. strony postępowania zawarły umowę kredytu nr (...). Na podstawie przedmiotowej umowy powód udzielił pozwanemu kredytu w wysokości 916,82 zł. W dniu 30 sierpnia 2013 r. powód wystawił wyciąg z ksiąg banku, w którym wskazał, że na dzień jego wystawienia należności pozwanego, z tytułu zawartej umowy wyniosły 2.951,15 zł, na które składała się: kwota 916,82 zł tytułem należności głównej, odsetki za okres od dnia 13 sierpnia 2004 r. do dnia wystawiania wyciągu w kwocie 1.855,49 zł oraz kwota 178,84 zł z tytułu opłat i prowizji.
Uwzględniając wskazane powyżej ustalenia, Sąd uznał roszczenie powoda za uzasadnione w części dotyczącej należności głównej w wysokości 916,82 zł oraz umownych odsetek od tej kwoty w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od dnia 1 maja 2013 r. do dnia zapłaty. W pozostałym zakresie powództwo oddalił jako nie udowodnione, gdyż powód nie wyjaśnił sposobu obliczenia kwoty 1.855,49 zł, w szczególności nie wskazał, czy są to odsetki umowne, czy ustawowe, przez to roszczenie pozwu w tym zakresie nie poddaje się kontroli Sądu.
Identycznie zastrzeżenia Sąd miał do wskazanych opłat i prowizji, których łączna dochodzona pozwem wartość wynosi 178,84 zł. Apelację od tego orzeczenia, zaskarżając je w części co do kwoty 2.034,33 zł; wniosła powódka zarzucając uniemożliwienie dochodzenie przez powoda od pozwanego całości dochodzonego powództwem roszczenia oraz naruszenie norm prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie. Na tych podstawach wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych.
Sąd Odwoławczy zważył, co następuje:
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, a Sąd Odwoławczy nie przeprowadził postępowania dowodowego. Artykuł 505 13 § 1 k.p.c. jest przepisem szczególnym do art. 387 § 1 k.p.c. Jeżeli Sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku winno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa. Mając na względzie powyższe unormowania, Sąd Odwoławczy dokonując oceny całości ustaleń i oceny prawnej uznał, że apelacja jest uzasadniona. Zgodnie z art. 339 § 2 k.p.c., sąd - jeżeli nie ma uzasadnionych wątpliwości - zobligowany jest do uznania podanej przez powoda podstawy faktycznej (tj. twierdzeń powoda o okolicznościach faktycznych) za zgodną z prawdą bez przeprowadzania postępowania dowodowego.
Sąd jest jednak zawsze zobowiązany rozważyć, czy w świetle przepisów prawa materialnego, twierdzenie powoda uzasadniają uwzględnienie żądań pozwu. Nadto, zgodnie z art. 230 k.p.c., gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony Sygn. akt III Ca 1797/14 przeciwnej o faktach, sąd, mając na uwadze wyniki całej rozprawy, może fakty te uznać za przyznane. W ocenie Sądu Okręgowego, przedstawione przez powódkę dowody nie dawały uzasadnionych wątpliwości do co podstawy prawnej powództwa jak również wysokości jego roszczenia, a zatem, zgodnie z art. 339 § 2 k.p.c., sąd był zobligowany do uznania podanej przez powoda podstawy faktycznej za zgodną z prawdą.
Strony łączył stosunek prawny umowy pożyczki gotówkowej zawartej w dniu 13 sierpnia 2004 roku o numerze (...) w kwocie 916,82 zł. Z uwagi na status stron (pozwanego), podlegał on regulacji z ustawy z dnia 20 lipca 2001r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2001r. Nr 100, poz. 1081). Z przedłożonej umowy kredytu nr (...) jednoznacznie wynika, że strony określiły, że za okres opóźnienia w spłacie raty lub jej części bank nalicza odsetki od zadłużenia przeterminowanego według stopy równej czterokrotności stopy kredytu lombardowego nie niższej jednak od stopy oprocentowania nominalnego w wysokości 18,50 % w stosunku rocznym.
Z treści tego postanowienia umownego jednoznacznie wynika, że strony ustaliły odsetki umowne. Również w zakresie opłat dodatkowych powód wykazał swoje roszczenie. Na opłaty te składały się zarówno opłaty za rachunek bankowy, jak również opłaty za korespondencję kierowaną do pozwanego w związku z nieterminową spłatą kredytu jak również opłata za wystawienie bankowego tytułu egzekucyjnego. Ich wysokość została wykazana w tabeli opłat i prowizji (k. 20), natomiast wysokość opłaty za prowadzenie rachunku bankowego wynikała z umowy kredytu nr (...).
Z tych względów apelacja podlegała uwzględnieniu w oparciu o art. 386 § 1 k.p.c. Konsekwencją zmiany rozstrzygnięcia stała się również konieczność zmiany rozstrzygnięciach o kosztach procesu w oparciu o art. 100 k.p.c. Na tej samej podstawie orzeczono o kosztach postępowania odwoławczego. Wyrok sprostowano na podstawie art. 350 § 1 i 3 k.p.c. SSO Andrzej Dyrda