Legislator Case Law & Legislation
III Ca 1032/14 AI generated

Court dismissed appeal against hospital's rejection of guarantor's claim due to invalid assignment under medical activity law.

Case Number III Ca 1032/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the guarantor's appeal, upholding the lower court's decision to reject the claim for payment. The hospital argued the assignment agreement was void because it violated mandatory provisions of the Medical Activity Act requiring consent from the entity creating the debt. The court agreed, ruling that without such consent, the assignment was ineffective and the guarantor lacked standing to sue.

Legislator headnote

AI generated

Art. 54 ust. 5, 6 ustawy o działalności leczniczej; Art. 58 § 1 k.c.: An assignment of claims resulting from a medical activity contract is void if the consent of the entity creating the debt is not obtained, thereby preventing the third party from acquiring the right to claim payment.

Keywords

AI generated
assignment of claims medical activity law void contract third party rights standing to sue guarantor liability consent requirement

Cited Legislation

AI generated
Art. 54 ust. 5, 6 ustawy o działalności leczniczej
oraz z regulacją art. 54 ust.
Art. 58 § 1 k.c.
Ocenił, iż w tej sytuacji czynność ta miała na celu obejście ustawy w rozumieniu art. 58 § 1 k.c. i z mocy tej regulacji jest nieważna.
Art. 405 k.c.
W świetle wskazanej powyżej podstawy faktycznej powództwa nieuzasadniony jest również zarzut apelacji naruszenia przy ferowaniu zaskarżonego orzeczenia regulacji art. 405 i nast.
Art. 383 zd. 1 k.p.c.
Oparcie powództwa w apelacji na tym reżimie prawnym w istocie prowadzi bowiem do rozbudowy podstawy faktycznej powództwa i co za tym idzie zmiany powództwa przez wystąpienie przez skarżąca z nowymi roszczeniami w rozumieniu art. 383 zd.
Art. 385 k.p.c.
Reasumując z podanych względów zaskarżony wyrok odpowiada prawu i dlatego apelację powódki jako bezzasadną oddalono na mocy art. 385 k.p.c. SSR (del.) Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk
art. 58 § 1 k.c
Ocenił, iż w tej sytuacji czynność ta miała na celu obejście ustawy w rozumieniu art. 58 § 1 k.c.
art. 98 k.p.c
O kosztach postępowania orzekał w oparciu o art. 98 k.p.c.
art. 321 k.p.c
oraz że powódka nabyła przysługujące tej Spółce względem pozwanego wierzytelności w wykonaniu umowy zawartej przez nią z tą Spółka w dniu 14 09 2012r., co stosownie do regulacji art. 321 k.p.c.
art. 518 k.c
W sprawie nie zachodzi również żaden z enumeratywnie wyliczonych w art. 518 k.c.
art. 405 k.c
Dlatego ich spełnienie przez powódkę nie doprowadziło do zmniejszenia pasywów pozwanego i co za tym idzie do uzyskania przez niego korzyści majątkowej kosztem powódki w rozumieniu art. 405 k.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 1032/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek (spr.) Sędzia SO Gabriela Sobczyk Sędzia SR (del.) Marcin Rak Protokolant Aneta Puślecka po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2015 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej w Ł. przeciwko Wojewódzkiemu Szpitalowi (...) w J. o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt I C 1293/13 1. oddala apelację;

2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 1.200 zł (tysiąc dwieście złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym. SSR (del.) Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk Sygn. akt III Ca 1032/14

UZASADNIENIE

Powódka (...) Spółka Akcyjna w Ł. żądała zasądzenie na jej rzecz od pozwanego Wojewódzkiego Szpitala (...) w J. kwoty 34.723,99zł, z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa oraz zwrotu kosztów procesu. Uzasadniając żądanie twierdziła, iż w wykonaniu umowy gwarancyjnej zawartej w dniu 14 09 2012r. z (...) Sp. z o. o. nabyła przysługujące jej kontrahentowi wobec pozwanego niezrealizowane wierzytelności wynikające z umowy zawartej przez te podmioty w dniu 9 12 2011r. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi sporządził w dniu 4 07 2013r. nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym nakazał pozwanemu zapłacić powódce dochodzone należności.

Pozwany Wojewódzki Szpitala (...) w J. wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym żądał oddalenia powództwa i zasądzenia na jego rzecz od powódki zwrotu kosztów procesu. Zarzuciła, że powódka nie jest legitymowana do dochodzenia wierzytelności wynikających z umowy zawartej w dniu 9 12 2011r. przez pozwaną z (...), gdyż umowa zawarta przez nią z tą Spółką w dniu 14 09 2012r. jest nieważna (jest sprzeczna z postanowieniami umowy z dnia 9 12 2011r. oraz z regulacją art. 54 ust. 6 ustawy o działalności leczniczej). Ponadto podnosiła, że powódka zawyżyła wysokość dochodzonych należności.

Sąd Rejonowy w Jastrzębiu Zdroju w wyroku z dnia 24 04 2014r oddalił powództwo i orzekł o kosztach procesu. W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia między innymi wskazał, że zasadniczym celem działania stron umowy gwarancyjnej zawartej przez powódkę z (...) Spółki z o. o. było przejęcie przynależnej jej względem pozwanego wierzytelności, przez co zmierzała ona do obejścia regulacji art. 54 ust. 6 ustawy o działalności leczniczej. Ocenił, iż w tej sytuacji czynność ta miała na celu obejście ustawy w rozumieniu art. 58 § 1 k.c. i z mocy tej regulacji jest nieważna.

W konsekwencji czego nie doszło do skutecznego przejęcia przez powódkę wierzytelności przysługujących (...) wobec pozwanego i uznała powództwo za bezzasadne. O kosztach postępowania orzekał w oparciu o art. 98 k.p.c. (...) Spółka Akcyjna w Ł. , która wnosiła o jego zmianę przez uwzględnienie powództwa i zasądzenia na jej rzecz od pozwanego zwrotu kosztów procesu za obie instancje, bądź uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Zarzucał, iż przy ferowaniu wyroku naruszono wskazane w apelacji regulacje prawa procesowego i prawa materialnego.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:

Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszczenia powódki, a następnie prawidłowo rozpoznał sprawę i skonstruował prawidłową podstawę faktyczną orzeczenia. Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia w znacznej części dotyczą faktów bezspornych pomiędzy stronami, a w pozostałym zakresie mają podstawę w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Dokonana przez Sąd Rejonowy jego ocena - jakkolwiek lakoniczna - jest logiczna i z uwagi na charakter źródeł dowodowych (ustalenia faktyczne poczyniono na podstawie informacji zawartych w dokumentach, których wiarygodność nie była podważana przez strony), mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów i Sąd odwoławczy ją podziela.

Powódka w ramach podniesionych w apelacji zarzutów w istocie nie kwestionuje poczynionych ustaleń faktycznych, lecz dokonaną przez Sąd Rejonowy ich ocenę prawną. Dlatego zarzuty te nie mają wpływu na powyższą ocenę i są oczywiście bezzasadne. Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego w swym zasadniczym zarysie jest także prawidłowa i Sąd odwoławczy z nielicznymi wyjątkami (poniżej) ocenę prawną Sądu pierwszej instancji podziela i przyjmuje za własną (orzecz.

SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496). Powództwo zostało oparte na twierdzeniu, iż pozwany nie wywiązał się z umowy zawartej w dniu 9 12 2011r. pomiędzy nim a (...) Sp. z o.o. oraz że powódka nabyła przysługujące tej Spółce względem pozwanego wierzytelności w wykonaniu umowy zawartej przez nią z tą Spółka w dniu 14 09 2012r., co stosownie do regulacji art. 321 k.p.c. wyznacza zakres kognicji Sądu w niniejszej sprawie. Z poczynionych i nie kwestionowanych przez powódkę ustaleń wynika, że w ramach umowy z dnia 9 12 2011r. (...) Sp. z o.o. zobowiązała się dostarczyć pozwanemu specjalistyczny sprzęt jednorazowego użytku oraz klipsy medyczne a pozwany zobowiązał się zapłacić jej za dostarczony sprzęt uzgodnioną w umowie cenę.

W sprawie bezspornym jest, że pozwany posiada status samodzielnego zakładu opieki zdrowotnej w związku z czym – zgodnie z regulacją art. 54 ust. 5 ustawy z dnia 15 04 2011r. o działalności leczniczej Dz.U. nr 112, poz. 654) – czynność prawna mająca na celu zmianę jego wierzyciela „mogła nastąpić po wyrażeniu zgody przez podmiot tworzący”, pod sankcją nieważności tej czynności (art. 54 ust. 6 ustawy). Powódka legitymacje czynną do dochodzenia od pozwanego przedmiotowych należności wywodzi z faktu wykonania przez nią zawartej z w dniu 9 12 2011r. z (...) Sp. z o.o. umowy gwarancyjnej.

W ramach tej umowy powódka w postanowieniach § 6, 7 i 8 zobowiązała się przeprowadzić wszelkie czynności faktyczne i prawne mające na celu odzyskanie wierzytelności przysługujących (...) Sp. z o.o. od pozwanego i przyjęła na siebie odpowiedzialność za nie doprowadzenia w ich wyniku do spłaty w całości lub części przez pozwanego zobowiązania i w jej ramach zobowiązała się zapłacić (...) Sp. z o.o. „równowartość zobowiązań” pozwanego „na dzień płatności”, a po dokonaniu zapłaty miała nabyć roszczenia przynależne tej spółce wobec pozwanego.

Postanowienia te zawierały zatem elementy umowy cesji wierzytelności uregulowanej w art. 509 i nast. k.c. (odpłatnej), zawartej pod warunkami zawieszającymi: bezskuteczności podjętych przez pozwaną czynności „doprowadzenia do spłaty w całości lub części przez pozwanego” na rzecz (...) Sp. z o.o. wierzytelności wynikających z umowy z dnia 9 12 2011r. oraz zapłaty przez powódkę tej Spółce ich równowartości. Stosownie do przywołanej powyżej regulacji art. 54 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 15 04 2011r. o działalności leczniczej Dz.U. nr 112, poz. 654) ich skuteczności była uzależniona od uzyskania na nie zgody „podmiotu tworzącego” pozwanego (pod sankcją nieważności), której strony umowy nie uzyskały.

Z tej przyczyny są one bezskuteczne i dlatego – wbrew temu co zarzuca apelacja – powódka z mocy tej umowy nie nabyła względem pozwanego roszczeń o zapłatę dochodzonych należności i tym samym nie przysługuje jej wynikająca z tej umowy legitymacja do ich dochodzenia (nie doszło bowiem do skutecznego przelewu tych wierzytelności na rzecz powódki). W sprawie nie zachodzi również żaden z enumeratywnie wyliczonych w art. 518 k.c. przypadków od których zaistnienia prawodawca uzależnił nabycia przez osobę trzecią spłaconych wierzytelności.

Z tej przyczyny regulacja ta nie ma w sprawie zastosowania, co w sposób prawidłowy uwzględnił Sąd Rejonowy ferując zaskarżony wyrok. W świetle wskazanej powyżej podstawy faktycznej powództwa nieuzasadniony jest również zarzut apelacji naruszenia przy ferowaniu zaskarżonego orzeczenia regulacji art. 405 i nast. k.c. Oparcie powództwa w apelacji na tym reżimie prawnym w istocie prowadzi bowiem do rozbudowy podstawy faktycznej powództwa i co za tym idzie zmiany powództwa przez wystąpienie przez skarżąca z nowymi roszczeniami w rozumieniu art. 383 zd. 1 k.p.c., co zgodnie z tą regulacją jest niedopuszczalne (roszczenie to nie tylko żądanie i jego podstawa fatyczna ale również reżim prawny do którego odwołuje się podmiot poszukujący u Państwa ochrony prawnej).

Niezależnie od tego, gdyby nawet przyjąć, iż Sąd odwoławczy rozpoznający sprawę jest uprawniony do uwzględnienia tego reżimu prawnego przy ocenie zasadności powództwa i co za tym idzie prawidłowości zaskarżonego orzeczenia, to również w świetle tego reżimu odpowiedzialności powództwo jest nieuzasadnione. Spełnienie przez powódkę świadczeń obciążających pozwanego z mocy wskazanej powyżej umowy z dnia 9 12 2011r. formalnie nie prowadzi bowiem do wygaśnięcia obowiązku pozwanego do ich świadczenia (...) Sp. z o. o. Dlatego ich spełnienie przez powódkę nie doprowadziło do zmniejszenia pasywów pozwanego i co za tym idzie do uzyskania przez niego korzyści majątkowej kosztem powódki w rozumieniu art. 405 k.c. W połączeniu z powyższym czyni to powództwo nieuzasadnionym, co ostatecznie znalazło prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu i apelacja jest bezzasadna.

Reasumując z podanych względów zaskarżony wyrok odpowiada prawu i dlatego apelację powódki jako bezzasadną oddalono na mocy art. 385 k.p.c. SSR (del.) Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk