Legislator Case Law & Legislation
VI U 3347/14 AI generated

Court grants pension to insured person who proved 15 years of special conditions work despite administrative errors.

Case Number VI U 3347/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The District Court in Bydgoszcz granted the insured person A. O. the right to a special conditions pension, overturning the Social Insurance Institution's refusal. Although the administrative body initially rejected the claim due to insufficient proof of a 15-year work period in special conditions, the court found the insured had successfully demonstrated this requirement through witness testimony and document supplementation. The court ruled that the administrative agency's failure to establish the final circumstance did not constitute liability because the necessary evidence could not have been gathered during the administrative proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 184 ust. 1 Ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 pkt 2 k.p.c.: The court may grant a pension when the insured proves the required work period in special conditions, even if the administrative body failed to determine the final circumstance due to evidentiary limitations inherent in the administrative procedure.

Keywords

AI generated
special conditions pension 15 year work period administrative procedure limitations civil court review Social Insurance Institution liability

Cited Legislation

AI generated
Art. 184 ust. 1 Ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Art. 477 § 14 pkt 2 Kodeksu postępowania cywilnego
Art. 129 ust. 1 Ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Art. 118 ust. 1a Ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI U 3347/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Janusz Madej Protokolant – sekretarka Katarzyna Słaba po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania: A. O. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 6 listopada 2014 r., znak: (...) z dnia 8 grudnia 2014r., znak:(...) w sprawie: A. O. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o emeryturę I zmienia zaskarżone decyzje w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu A. O. prawo do emerytury od dnia (...) II nie stwierdza odpowiedzialności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Na oryginale właściwy podpis. Sygn. akt VIU 3347/14

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 6 listopada 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. po rozpoznaniu wniosku A. O. z dnia 11 września 2014 roku, odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Organ rentowy powołując się na artykuł 184 Ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Dziennik, tekst jednolity, Dziennik Ustaw z 2013 roku pozycja 1440 ze zmianami oraz paragraf 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, Dziennik Ustaw z 1983 roku numer 8 pozycja 43 ze zmianami, ustalił, iż ubezpieczony nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Jeśli chodzi o ogólny staż emerytalny, to organ rentowy ustalił legitymowanie się przez ubezpieczonego tym stażem w wymiarze 27 lat, 9 miesięcy i 4 dni. Do stażu w warunkach szczególnych organ rentowy w tej decyzji zaliczył ubezpieczonemu okres 6 miesięcy i 21 dni wskazując, których okresów do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczył. W kolejnej decyzji z dnia 8 grudnia 2014 roku, także odmawiającej ubezpieczonemu prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach, organ rentowy ustalił wyższy staż ubezpieczonego w szczególnych warunkach w wymiarze 9 lat, 10 miesięcy i 18 dni.

Odwołanie od 1-szej z tych decyzji, a także później od drugiej złożył ubezpieczony, domagając się zmiany decyzji i przyznanie mu prawa do emerytury, wyjaśniając na rozprawie, iż domaga się przyznania tej emerytury od 1-szego dnia miesiąca, w którym złożył wniosek czy..., o to świadczenie, czyli od 1 września 2014 roku. Ubezpieczony powoływał swoje okresy zatrudnienia w pań..., w Przedsiębiorstwie (...) w G., w (...) Przedsiębiorstwie (...) w T., Zakładzie (...) w W., w Państwowej, w Przedsiębiorstwie (...), w Państwowej (...) w G., później (...) w G. i w (...), (...) Spółce Cywilnej w N..

Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wnosił o oddalenie odwołania, wskazując, że uznał ubezpieczonemu za okres pracy w szczególnych warunkach okres od 1 września 1971 roku do 21 marca 1972 roku w wymiarze 6 miesięcy i 21 dni oraz okres od 4 kwietnia 1980 roku do 31 lipca 1989 roku, co dało łącznie staż pracy ubezpieczonego w szczególnych warunkach - 9 lat, 10 miesięcy i 18 dni.

Sąd Okręgowy ustalił i rozważył, co następuje:

Ubezpieczony A. O. urodzony (...), w dniu 11 września 2014 roku złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddziale w B. wniosek o emeryturę z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Okolicznością niesporną między stronami było to, iż ubezpieczony nie jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego oraz, że 60 lat skończył on (...)roku. Ubezpieczony w okresie od 14-go, ubezpieczony w okresie od 1 września 1971 roku do 21 marca 1972 roku pracował w Przedsiębiorstwie(...)w N. stale, wykonując, w pełnym wymiarze czasu pracy, wykonując pracę kierowcy ciągnika.

Jego praca polegała na wożeniu pojemnika z nieczystościami i opróżnieniu, opróżnianiu szamb na terenie miasta i okolicy. W okresie od 14 maja 1973 roku do 26 lutego 1974 roku, czyli przez okres 9 miesięcy i 14 dni, ubezpieczony pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako kierowca ciągnika w Przedsiębiorstwie (...) w G., wykonując tę samą prace, którą wcześniej wykonywał na terenie miasta N. w Przedsiębiorstwie (...) Następnie w okresie od 1 lipca 1978 roku do 31 sierpnia 1979 roku, czyli przez okres 1 roku i 2 miesięcy, ubezpieczony był zatrudniony w (...) Przedsiębiorstwie (...) w T., Zakładzie (...) w W., gdzie pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3 i pół tony.

Tego rodzaju pracę wykonywał on również w Krajowej Państwowej (...) w G., następnie w Przedsiębiorstwie (...) w G. w okresie od 2 sierpnia 1989 roku do 31 sierpnia 1992 roku - przez 3 lata i 1 miesiąc, jak również w Przedsiębiorstwie (...) w P. Zakładzie (...) w B. od 4 sierpnia 1980 roku do 31 lipca 1989 roku, czyli przez okres 9 lat, 3 miesięcy i 27 dni. Zarówno w (...), jak i w (...), w fi..., w Przedsiębiorstwie (...) ubezpieczony rozwoził po całym kraju samochodami, czy to kontenery z portu, czy to meble umieszczane na samochodach.

W okresie od 1 maja 1995 roku do 31 marca 1996 roku przez okres 11 miesięcy, ubezpieczony zatrudniony był na podstawie stosunku pracy w Firmie (...) Spółka Cywilna w N.. Wykonywał on wtedy stale i w pełnym wymiarze czasu pracy również pracę kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3, o ciężarze całkowitym powyżej 3 i pół tony. W sumie powyższe okresy dają okres 15 lat i 10 miesięcy zatrudnienia ubezpieczonego na tych stanowiskach. Powyższych ustaleń Sąd Okręgowy dokonał na podstawie dowodów przeprowadzonych na rozprawie, dowodów z dokumentów zebranych w aktach osobowych ubezpieczonego nadesłanych. [ koniec części 01:12:34.143] (...)_02 [ Przewodniczący 01:12:34.009]Przez podmioty wskazane w protokole rozprawy oraz na podstawie dowodów z osobowych środków dowodowych, czyli z zeznań świadków:

J., J. G., M. K., I. P., którzy potwierdzili wykonywanie przez ubezpieczonego pracy, jako kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3 i pół tony, a także na podstawie dowodu z przesłuchania ubezpieczonego. Podkreślić należy, przy ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, że materiał ten był spójny i w pełni wiarygodny. Zeznania świadków znajdowały bowiem i... Przesłuchanie ubezpieczonego znajdowało bowiem potwierdzenie w dokumentach znajdujących się w aktach osobowych ubezpieczonego. Ponadto w, w aktach osobowych ubezpieczonego znajdowały się dokumenty potwierdzające zatrudnienie, czy to jako kierowcę ciągnika, czy to jako kierowcę samochodu ciężarowego marki S..., S., czy powyżej..., o ładowności, o tonażu 21 ton.

Przykładowo można wskazać, że w aktach osobowych ubezpieczonego, dotyczących okresu jego zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w G. znajduje się pismo angażujące ubezpieczonego z dnia 14 maja 1973 roku na stanowisku kierowcy ciągnika, znajduje się odpis uprawnień - prawa jazdy do kierowywania cięgnikami do 10 ton, czy też w lesie do 14 ton, świadectwo pracy potwierdzające pracę na stanowisku kierowcy ciągnika, a nawet świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 9 lipca dwa tysiące pie..., pierwszego roku wystawione przez Zakład (...)Spółka z o.o. w T..

Podobnie, jeśli chodzi o akta osobowe dotyczące zatrudnienia ubezpieczonego w (...) Przedsiębiorstwie (...) w T. od 1 lipca do trzydziestego..., 1978 roku do 31 sierpnia 1979 roku w Zakładzie (...) w W. znajduje się pismo z 18 stycznia 1979 roku, gdzie wspomina się o kierowaniu przez ubezpieczonego samochodem marki S.. W aktach osobowych dotyczących zatrudnienia ubezpieczonego w (...) w G. znajduje się pismo z 2 sierpnia 1982 roku, gdzie mówi się o zdanym egzaminie na pojeździe marki J. z na..., naczepą. Jest raport numer 1/1/91 z 11 stycznia 1991 roku, gdzie mówi się o samochodzie marki J. z naczepą z kontenerem, pismo ubezpieczonego z 11 stycznia 1990 roku o zakładowym..., o załadowanym tonażu 21 ton prętów mosiężnych.

Zatem zebrany materiał dowodowy był wiarygodny i miał taką moc dowodową, która pozwalała na wydanie w sprawie merytorycznego rozstrzygnięcia. Zgodnie z artykułem 184 ustępem 1 Ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w artykule 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie Ustawy osiągnęli: po pierwsze - okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w artykule 27.

Zgodnie z artykułem 184 ustępem 2 tej Ustawy emerytura, o której mowa w ustępie pie..., ustę..., w ustępie pierwszym przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do Otwartego Funduszu Emerytalnego, albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w Otwartym Funduszu Emerytalnym za pośrednictwem zakładu na dochody budżetu państwa. Artykuł 184 ustęp 1, mówiąc o dotychczasowych przepisach dotyczących pracy w szczególnych warunkach, ma na względzie przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Zgodnie z paragrafem 3 i 4 tego Rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej wymaganym okresem zatrudnienia uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia. Pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A stanowiącym załącznik do Rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący w przypadku mężczyzn 60 lat, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Zgodnie z paragrafem 2 ustępem 1 i ustępem 2 Rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w Rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa w ustępie 1 stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach wystawionym według wzoru, stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie paragrafu 1 ustępu 2 Rozporządzenia lub w świadectwie pracy.

Gdyby pracownik jednak nie dysponował tymi dokumentami lub dokumenty te posiadały mankamenty formalne w postępowaniu sądowym, pracownik może wykazywać okresy pracy w szczególnych warunkach wszelkimi dowodami. W ocenie Sądu Okręgowego ubezpieczonemu udało się przed Sądem wykazać, iż wykonywał pracę w szczególnych warunkach w okresie przekraczającym 15 lat. Była to w szczególności praca wskazana w wykazie A w dziale VIII w transporcie pracy kierowców ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsienicowych - dział VIII wykazu A pozycja 3 oraz pracy kierowców samochodyw ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3 i pół tony - dział VIII wykazu A pozycja 2.

W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy na podstawie artykułu 477 ze znaczkiem 14 paragraf 2 Kodeksu postępowania cywilnego w związku z powołanymi przed chwilą przepisami prawa materialnego zmienił zaskarżoną, zaskarżone decyzje w ten sposób, iż przyznał ubezpieczonemu A. O. prawo do emerytury od dnia(...), a zatem od pierwszego dnia miesiąca, w którym ubezpieczony zło..., złożył wniosek o to świadczenie, bo wcześniej spełnił on już pozostałe warunki nabycia prawa do tego rodzaju emerytury. Z... Z... Zgodnie zresztą z artykułem 129 ustępem 1 Ustawy emerytalnej Sąd przyznał tę emeryturę od wskazanej w punkcie pierwszym daty.

W punkcie 2 wyroku Sąd nie stwierdził odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, o której mowa..., odpowiedzialności, o której mowa w artykule 118 ustęp 1a Ustawy emerytalnej, albowiem świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach, które składał ubezpieczony posiadały pewne mankamenty formalne, które dopiero w toku procesu - po wniesieniu odwołania - ubezpieczony starał się uzupełnić, a poza tym istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności ustalane były także na podstawie dowodów z zeznań świadków i przesłuchania ubezpieczonego, które to dowody nie mogły być przeprowadzone w postępowaniu administracyjnym przed organem rentowym.

Na tym wygłoszenie uzasadnienia zakończono. Proszę Pana wyrok w niniejszej sprawie jest...