Legislator Case Law & Legislation
VI Gz 136/15 AI generated

Appeal dismissed against a business entity for failing to prove insufficient funds despite submitting bank records.

Case Number VI Gz 136/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the first-instance decision denying a waiver of court costs. The appellant, a business entity, argued that submitted bank statements and asset records proved insufficient financial means, while the lower court required concrete proof of economic hardship. The appellate court upheld the lower court's finding that the evidence was inadequate to demonstrate the inability to pay, citing the requirement for specific proof under civil procedure law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 103 ust. 1 k.k.s.; Art. 397 § 1, 2 k.p.c.; A legal entity must provide concrete evidence of insufficient funds to qualify for a waiver of court costs, as mere assertions of economic loss are insufficient.

Keywords

AI generated
business entity court costs waiver insufficient funds civil procedure law financial hardship proof appeal dismissal economic condition

Cited Legislation

AI generated
Art. 103 ust. 1 k.k.s.
Zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.
Art. 397 § 1 k.p.c.
Ponieważ brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 397 § 1 i 2 kpc oraz art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
Ponieważ brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 397 § 1 i 2 kpc oraz art.
Art. 385 k.p.c.
397 § 1 i 2 kpc oraz art. 385 kpc.

Cited Case Law

AI generated
V GC 277/14
akt V GC 277/14 postanawia: oddalić zażalenie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Gz 136/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2015 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Michalina Sanecka Protokolant: st. sekr. sądowy Halina Ramska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Zakładów (...) S.A. w M. przeciwko (...) Sp. z o.o. w S. o zapłatę po rozpoznaniu zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu V Wydziału Gospodarczego z dnia 30 marca 2015 r., sygn. akt V GC 277/14 postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie go od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Sąd I instancji naprowadził, że nie wystarczy wskazać we wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, że pozwany notuje poważne straty odbijające się na jego kondycji ekonomicznej, ale trzeba to jeszcze wykazać. Zdaniem Sądu, pozwany tego nie uczynił. Na postanowienie to zażalenie złożył pozwany który zarzucił, że przedłożony przez niego wydruk z rachunku bankowego oraz wyciąg z ewidencji środków trwałych, jak również kopię umów stanowią wystarczający materiał dowodowy na okoliczność jego stanu majątkowego.

Sąd zważył co następuje:

Zażalenie pozwanego nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że pozwana jest podmiotem gospodarczym, prowadzącym działalność gospodarczą. Prowadzenie procesów jest formą prowadzenia działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tj. Dz. U. z 210 r, nr 90, poz. 594 z późn. zm.) Sąd może przyznać zwolnienie od kosztów sądowych osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, jeżeli wykazała, że nie ma dostatecznych środków na ich uiszczenie. Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że przedłożony przez pozwanego materiał dowodowy nie pozwala stwierdzić, że pozwany nie ma dostatecznych środków na uiszczenie opłaty sądowej. Ponieważ brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 397 § 1 i 2 kpc oraz art. 385 kpc. ZARZĄDZENIE 1) (...) 2) (...)