Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 209/15 AI generated

Appeal partially allowed; suspended sentence rejected due to recidivism despite mitigating circumstances.

Case Number IV Ka 209/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal partially granted the defendant's appeal, reducing the prison sentence from six to three months due to significant personal hardship and health issues. The prosecution and defendant argued that the original six-month term was disproportionate given the defendant's need to work as a driver to support his family and his disability status. The court upheld the reduction as necessary for proportionality but rejected the request for a suspended sentence because the defendant had three prior convictions for similar traffic violations, indicating a lack of criminal reform.

Legislator headnote

AI generated

Art. 244 kk; Art. 244 § 1 pkt 1 k.k.: An appeal based on excessive punishment is admissible when new facts reveal a significant disparity between the penalty and the offender's personal circumstances, but a suspended sentence remains inapplicable if the offender demonstrates a pattern of repeated violations indicating a lack of criminal reformation.

Keywords

AI generated
excessive punishment proportionality principle suspended sentence recidivism mitigating circumstances criminal reformation disability status

Cited Legislation

AI generated
Art. 244 kk
za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 244 kk.
Art. 244 § 1 pkt 1 k.k.
za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 244 kk.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 209/15

UZASADNIENIE

R. G. został oskarżony o to, że : w dniu 18 września 2014 roku około godziny 17:20 na ulicy (...) w P., kierował samochodem osobowym marki C. (...) nr rej. (...) pomimo orzeczonego wyrokiem Sądu rejonowego w Katowicach-Wschód K. sygn. akt III K 563/12 z dnia 23 listopada 2012 roku zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 2 (dwóch) lat; tj. o czyn z art.244 kk. Wyrokiem zaocznym z dnia 23 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim w sprawie sygn. akt II K 799/14 uznał oskarżonego R. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 244 kk. wymierzył mu karę 6 m-cy pozbawienia wolności oraz zwolnił oskarżonego od kosztów procesu przejmuje je na rachunek Skarbu Państwa.

Powyższy wyrok zaoczny został zaskarżony apelacją przez samego oskarżonego na swoją korzyść w części dotyczącej orzeczenia o karze, stawiając zarzut surowości kary. Na rozprawie apelacyjnej oskarżony precyzując treść apelacji podniósł, iż kara wg. niego jest za surowa. Wniósł o wymierzenie mu kary o charakterze wolnościowym tak, aby nie musiał iść do zakładu karnego. Wskazał, iż nie jeździł dla przyjemności tylko dla pracy. Natomiast Prokurator Okręgowy wniósł o nie uwzględnienie skargi apelacyjnej oskarżonego i utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :

Apelacja oskarżonego jest zasadna w takim stopniu, że w wyniku jej częściowego uwzględnienia należało zmienić zaskarżony wyrok w części dotyczącym rozstrzygnięcia o karze. Z uwagi na nowe okoliczności zaistniałe juz po wydaniu zaskarżonego wyroku zaocznego, podlegał uwzględnieniu zarzut apelacyjny rażącej niewspółmierności kary. Bowiem jak wynikało z oświadczenia złożonego przez oskarżonego jak i złożonych przez niego do akt dokumentów sytuacja osobista, rodzinna i zdrowotna oskarżonego zmusiła go do dodatkowego zarobkowania jako wynajętego kierowcy.

Bowiem niewątpliwym jest to, iż oskarżony ma orzeczony stopień niepełnosprawności i pobiera stąd rentę socjalna w kwocie 529 złotych, a jego żona jako salowa zarabia około1.200 złotych. Oskarżony ma na utrzymaniu dwoje dzieci, jedno studenta i w wieku 9 lat. Dlatego w dniu zdarzenia pracował dorywczo jadąc cudzym autem, przewożąc towar z Ł. do K.. Sąd Odwoławczy mając na uwadze przytoczone okoliczności uznał, iż należy zmienić zaskarżony wyrok poprzez obniżenie wymiaru kary pozbawienia wolności z 6 m-cy do 3 m-cy. Tak wymierzona oskarżonemu w przedmiotowej sprawie kara pozbawienia wolności, będzie trafną reakcją karną na jego czyn, współmierną zarówno do stopnia winy oskarżonego, jak i do stopnia społecznej szkodliwości czynu, którego się dopuścił.

Bowiem kara w orzeczonym wymiarze winna spełniać w sposób właściwy cel zapobiegawczy oraz wychowawczy, jak również cele kary w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Natomiast nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek oskarżonego o warunkowe zawieszenie wymierzonej mu kary pozbawienia wolności, albowiem jak wynika z akt sprawy oraz oświadczenia samego oskarżonego już trzykrotnie oskarżony został złapany na prowadzeniu pojazdów mechanicznych wbrew orzeczonemu sądowemu zakazowi prowadzenia pojazdów. To wskazuje, iż oskarżony jest niepoprawny i nie można wobec jego osoby postawić pozytywnej prognozy kryminologicznej, a w konsekwencjo zastosować instytucji warunkowego zawieszenia kary.

Dlatego Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok co do kary pozbawienia wolności, zaś w pozostałej części wyrok utrzymał w mocy. O kosztach sądowych w postępowaniu odwoławczym Sąd Okręgowy orzekł na podstawie przepisów wskazanych w części dyspozytywnej wyroku.