Appeal court partially allowed costs waiver for civil party due to unforeseen expert witness expenses and changed income.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court modified the lower court's decision to partially grant the plaintiff a waiver of court costs. The plaintiff argued that his financial situation had deteriorated due to his wife's job loss and that he could not afford the expert witness fees, which were significantly higher than the initial advance payment. The court ruled that the lower court failed to consider the unpredictability of the final expert costs and the plaintiff's reduced income, thereby ordering a partial waiver of expenses.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 ust. 1 k.k.s.; Art. 107 ust. 1 k.k.s.: The court must assess the applicant's financial situation comprehensively, including unforeseen costs that were not predictable at the time of the initial ruling, and ensure the waiver decision covers the entire anticipated scope of proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 52/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2013 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Jan Kremer po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. K. przeciwko (...) Portowi Lotniczemu im. (...)spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o zapłatę na skutek zażalenia powódki A. K. na punkt II postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 31 października 2012 roku, sygn. akt I C 1257/11 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zwolnić powoda od ponoszenia kosztów sądowych w 4/5 częściach, a w pozostałej części wniosek oddalić. Sygn. akt I ACz 52/13
UZASADNIENIE
W piśmie z dnia 7 sierpnia 2012 r. powód A. K. wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych w całości, z tym że ponad dotychczasowe zwolnienie od opłaty sądowej od pozwu przyznanie mu przez Sąd Okręgowy w postanowieniu z dnia 2 marca 2012 r. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 października 2012 r. Sąd Okręgowy w Krakowie w punkcie I zwolnił powoda od kosztów sądowych w dalszej części tj. w zakresie wydatków w ½ części, w punkcie II oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu swego stanowiska Sąd Okręgowy wskazał, że w świetle art. 102 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych o istnieniu przesłanek do zwolnienia strony od ponoszenia kosztów procesu decyduje wysokość osiąganych dochodów, ponoszone wydatki, jak również całokształt sytuacji majątkowej i osobistej wnioskującego.
Sąd Okręgowy wyjaśnił, że powód mógł się spodziewać obowiązku pokrycia w całości kosztów sądowych w postaci wydatków na opinię biegłego, gdyż koszty te były dla powoda przewidywalne już na etapie wnoszenia pozwu, a to wobec zawarcia przez niego w pozwie wniosków dowodowych z opinii biegłego. W zakresie sytuacji majątkowej powoda, Sąd Okręgowy uznał, że w porównaniu ze złożonym przez powoda pierwszym oświadczeniem, zmieniła się ona istotnie jedynie, w co do wysokości dochodów gospodarstwa domowego, gdyż w listopadzie 2011 r.
żona powoda utraciła pracę, z której uzyskiwała dochód w wysokości 1.896 zł. Zdaniem Sądu Okręgowego okoliczność ta nie uzasadniała zwolnienia powoda od kosztów sądowych w całości, gdyż uprzednio wydane postanowienie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sadowych zapadło w dniu 2 marca 2012 r., tj. już po utracie przez żonę powoda zatrudnienia. Powód nie zaskarżył mimo to tego postanowienia w części oddalającej jego wniosek o zwolnienie od kosztów, przy świadomości potrzeby poniesienia kosztów opinii biegłego w toku procesu.
W ocenie Sądu Okręgowego również studiujący syn powoda, mający już 27 lat winien partycypować już w kosztach utrzymania gospodarstwa domowego. Dalej Sąd Okręgowy wskazał, że powód nie wykorzystuje w pełni potencjału posiadanej nieruchomości rolnej. Również z przedłożonego przez powoda wyciągu z rachunku bankowego wynika, iż jest w stanie wygospodarować środki na część kosztów związanych z procesem. Zażalenie na punkt II powyższego postanowienia wniósł powód A. K., zarzucając mu naruszenie przepisu art. 103 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez błędne uznanie, iż ma możliwość poniesienie kosztów sądowych w części Na tej podstawie powód o zmianę postanowienia w zaskarżonej części poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych w całości.
W uzasadnieniu powód wskazał, że fakt utraty przez jego żonę zarobków z powodu zwolnienia z pracy w listopadzie 2011 r. nie mógł być przez niego ujawniony w uprzednio złożonym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż załączone do tegoż wniosku oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania jest datowane na dzień 4 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy oparł się na niesłusznym założeniu, że okoliczność utraty pracy przez żonę powoda była rozpatrywania już przy wydawaniu postanowienia z dnia 2 marca 2012 r.
Zdaniem powoda nie mógł on spodziewać się, że koszty opinii biegłego wyniosą 3.662,03 zł, gdyż został on wezwany do uiszczenia zaliczki w wysokości jedynie 100 zł. Podniósł, że ze względu na swoje kłopoty zdrowotne nie jest w stanie uprawiać gruntów rolnych, zatem ustalenie Sądu Okręgowego o braku wykorzystywania przez powoda potencjału posiadanej nieruchomości jest niezasadny. Dalej zarzucił pominięcie przez Sąd Okręgowy okoliczności, że obecne wydatki powoda w kwocie 2.942 zł przekraczają znacznie jego dochody, które kształtują się w wysokości 1.686,58 zł, a w związku z tym zgromadzone na rachunku bankowym środki pieniężne są przeznaczane na utrzymanie rodziny.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie powoda jest częściowo uzasadnione. Jak wynika z art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r., Nr 167, poz. 1398 ze zm.), zwolnienie od kosztów sądowych osoby fizycznej uzależnione jest od ustalenia przez Sąd, w oparciu o okoliczności dotyczące stanu rodzinnego, majątkowego, dochodów i źródeł utrzymania osoby ubiegającej się o zwolnienie, iż osoba wnioskująca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla utrzymania siebie i swojej rodziny. Natomiast stosownie do treści art. 101 ust. 1 u.k.s.c. sąd może zwolnić stronę od kosztów sądowych w części, jeżeli jest ona w stanie ponieść tylko część tych kosztów.
Powyższy stan winien wynikać z rzetelnego i wiarygodnego oświadczenia majątkowego zawierającego dane dotyczące wysokości uzyskiwanego dochodu, posiadanego majątku oraz stanu rodzinnego. Wbrew ocenie prawnej sformułowanej przez Sąd Okręgowy na tle ustalonego stanu faktycznego nie można uznać, że w swojej aktualnej sytuacji majątkowej i dochodowej powód może podołać obowiązkowi fiskalnemu pokrycia wydatków w ½ części, sprowadzającego się na obecnym etapie sprawy do pokrycia w tej części wydatku na zleconą przez Sąd opinię biegłego.
Ze złożonego przez powoda oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania, wynika, że obecnie jedynym źródłem stałego dochodu jego gospodarstwa domowego jest świadczenie rentowe w kwocie 1.686,58 zł, gdyż jego żona w listopadzie 2011 r. utraciła pracę a w konsekwencji wynagrodzenie w kwocie 1.896 zł. Sąd I instancji nie zakwestionował wiarygodności ani złożonego przez powoda oświadczenia majątkowego z dnia 4 lipca 2011 r. w którym zawarte były dochody pracującej wówczas małżonki powoda ani oświadczenia z dnia 6 sierpnia 2012 r., w którym nie uwzględniono zarobków żony powoda, wobec ustania stosunku pracy z końcem listopada 2011 r.
W obecnej sytuacji należy się zgodzić ze skarżącym, że nie jest on w stanie uiścić nawet połowy z kwoty 3.663 zł tytułem wydatku na przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy aktualnych dochodach w kwocie 1.686,58 zł i skali wydatków rodziny powoda, nie można przyjąć, że powód jest w stanie ponieść koszty sądowe w orzeczonym przez Sąd Okręgowy zakresie. Na uwagę zasługuje fakt, iż powód w dniu 2 marca 2012 r. został wezwany o uiszczenie zaliczki na poczet opinii biegłego w kwocie jedynie 100 zł pod rygorem pominięcia tego dowodu, natomiast następnie, w dniu 12 lipca 2012 r. został wezwany, pod rygorem egzekucji, do pokrycia wydatku w pozostałej części, będącej przeszło 36 – krotnością uiszczonej uprzednio zaliczki na poczet opinii biegłego.
Wysokość zaliczki, o której uiszczenie jest strona wzywana przez sąd pod rygorem pominięcia dowodu, winna uwzględniać przewidywaną skalę wydatku. W takiej bowiem sytuacji, strona oceniając okoliczności sprawy, w szczególności swoje możliwości może zdecydować o celowości przeprowadzenia wnioskowanego dowodu, bez konieczności ponoszenia jakichkolwiek wydatków na taką czynność. Natomiast w niniejszej sprawie powód został zaskoczony przez Sąd wobec wezwania go pod rygorem egzekucji do uiszczenia kwoty stanowiącej ponad 36 - krotność uiszczonej uprzednio zaliczki.
Zgodzić się należało z powodem, że nie mógł on w związku z tym przewidzieć skali wydatków i przygotować się finansowo na poniesienie tak znacznego wydatku w całości, zwłaszcza, że jego sytuacja finansowa, majątkowa, w ocenie Sądu Okręgowego uzasadniała wydanie w dniu 2 marca 2012 r. postanowienia o zwolnieniu go w całości od opłaty od pozwu. W związku z powyższym należało uwzględnić zażalenie w części i zmienić zaskarżone postanowienie poprzez zwolnienie powoda od kosztów sądowych w 4/5 zawartej art. 107 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i § 2 tego przepisu, który nakazuje odrzucić wniosek oparty na tych samych okolicznościach faktycznych.
W realiach przedmiotowej sprawy Sąd Okręgowy rozpoznając wniosek powoda o zwolnienie od kosztów sądowych w całości winien był zwrócić uwagę również na jego cel. Z przepisu tego można bowiem wyprowadzić wniosek, że intencją ustawodawcy było, by w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych w całości orzekano jednokrotnie. Dlatego też rozstrzygając wniosek zgłoszony już w pozwie, mając na uwadze brzmienie i cel cytowanego przepisu, Sąd Okręgowy winien był uwzględnić dalszy bieg postępowania i określić zakres zwolnienia od kosztów sądowych również na przyszłość, co do innych kosztów sądowych mogących obciążyć powoda na dalszym etapie postępowania, zwłaszcza że wobec zgłoszenia przez powoda w pozwie wniosku dowodowego o opinię biegłego, możliwość poniesienia tego wydatku przez niego była przewidywalna już na etapie inicjującym postępowanie.
Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.