Legislator Case Law & Legislation
I C 141/15 AI generated

Court orders payment of loan debt with interest to assignee while exempting defendant from process costs due to financial hardship.

Case Number I C 141/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court ordered the defendant to pay the plaintiff a specific loan amount plus statutory interest, finding the debt undisputed and the assignment of rights valid. Although the plaintiff successfully claimed the debt, the defendant argued for exemption from costs due to severe financial difficulties. The court granted the monetary claim but waived the defendant's liability for process costs under Article 102 of the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 69 ust. 1 Prawa bankowego; Art. 509 k.c.; Art. 213 § 2 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: A creditor may assign a claim with attached rights to a third party; the court must recognize a claim if proven unless it violates law, and may exempt a financially distressed losing party from process costs.

Keywords

AI generated
assignment of claim bank loan contract statutory interest process costs exemption financial hardship civil procedure code undisputed debt

Cited Legislation

AI generated
Art. 69 ust. 1 Prawa bankowego
Stosownie do treści art. 69 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
Art. 509 k.c.
Stosownie do treści art. 509 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania(§ 1).
Art. 213 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 213 § 2 k.p.c. sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
Art. 102 k.p.c.
Rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w punkcie 2 wyroku Sąd oparł o treść art. 102 k.p.c., zgodnie z którym:
art. 245 k.p.c
Oceny dokumentów Sąd dokonał mając na względzie przepis art. 245 k.p.c.
art. 232 k.p.c
Ponadto należy podkreślić, iż niniejsze postępowanie Sąd prowadził w granicach inicjatywy dowodowej stron, mając na względzie dyspozycję art. 232 k.p.c.
art. 6 k.c
Sąd nie widział celowości, ani potrzeby prowadzenia postępowania dowodowego z urzędu oczekując, iż strony same będą w procesie należycie dbać o udowodnienie swoich racji i faktów, z których wywodziły skutki prawne (stosownie do treści art. 6 k.c.).
art. 3 k.p.c
Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art.
art. 227 k.p.c
3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne.
art. 509 k.c
Stosownie do treści art. 509 k.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt I C 141/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ P., dnia 28 kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Pile Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: Wiceprezes SR Dariusz Małecki Protokolant: Adriana Gryczka po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. w Pile sprawy z powództwa (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. przeciwko D. K. o zapłatę 14 193,26 zł 1. Zasądza od pozwanego D. K. na rzecz powoda (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. kwotę 14 193, 26 zł (czternaście tysięcy sto dziewięćdziesiąt trzy złote dwadzieścia sześć groszy) z ustawowymi odsetkami od 18.12.2014r. do dnia zapłaty;

2. Nie obciąża pozwanego obowiązkiem zwrotu powodowi kosztów procesu. SSR Dariusz Małecki Sygn. akt I C 141/15

UZASADNIENIE

Pozwem złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym do Sądu Rejonowego w Lublinie dnia 18 grudnia 2014 r. (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. domagał się zasądzenia na jego rzecz od D. K. kwoty 14.193,26 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W dniu 08 stycznia 2015 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie wydał w przedmiotowej sprawie postanowienie, w którym przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Pile.

Pozew w tradycyjnej formie wpłynął do Sądu Rejonowego w Pile w dniu 27 lutego 2015 r. Powód wskazał, że zobowiązanie pozwanego wynika z umowy bankowej zawartej z (...) S.A., której pozwany nie spłacał w związku z czym umowa została wypowiedziana. Na podstawie umowy przelewu wierzytelności powód nabył przedmiotową wierzytelność od pierwotnego wierzyciela. Na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2015 r. pozwany uznał żądanie pozwu i wniósł o nieobciążanie go kosztami procesu. W niniejszej sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 06 października 2010 r. D. K. zawarł z (...) S.A. z siedzibą w W. umowę kredytu restrukturyzacyjnego nr (...) na kwotę 14.666,02 zł. Dowód : okoliczności bezsporne; umowa (k. 20-22) Wobec zaprzestania spłaty kredytu przez pozwanego, (...) wypowiedział umowę. W dniu 06 września 2011 r. Bank wystawił bankowy tytuł egzekucyjny nr (...), w którym określono wysokość łącznego zadłużenia pozwanego na ten dzień na kwotę 16.527,45 zł. Dowód : bankowy tytuł egzekucyjny (k.

24) W dniu 24 października 2014 r. (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. nabył wierzytelność wobec D. K.. Dowód : umowa świadczenia w miejsce wykonania wraz z załącznikami (k. 16-17, 31) Powyższy stan faktyczny nie był sporny pomiędzy stronami – pozwany na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2015 r. przyznał, iż nie kwestionuje istnienia zobowiązania ani co do zasady, ani co do wysokości. Ustaleń faktycznych Sąd dokonał również na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach niniejszej sprawy, z których przeprowadzono dowód.

Oceny dokumentów Sąd dokonał mając na względzie przepis art. 245 k.p.c. Ponadto należy podkreślić, iż niniejsze postępowanie Sąd prowadził w granicach inicjatywy dowodowej stron, mając na względzie dyspozycję art. 232 k.p.c. Sąd nie widział celowości, ani potrzeby prowadzenia postępowania dowodowego z urzędu oczekując, iż strony same będą w procesie należycie dbać o udowodnienie swoich racji i faktów, z których wywodziły skutki prawne (stosownie do treści art. 6 k.c.). W obecnym stanie prawnym nie jest rzeczą sądu zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.

Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Pozwanego D. K. łączyła z (...) S.A. w W. umowa kredytu z dnia 06 października 2010 r. Stosownie do treści art. 69 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz.U.2002.72.665 j.t.) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Umowa kredytu jest umową dwustronnie zobowiązującą, ze względu na fakt, że obie strony umowy zaciągają zobowiązania. Niesporne w niniejszej sprawie było, że (...) S.A. z siedzibą w W. zaciągnięte zobowiązanie wykonał i wydał pozwanemu kwotę określoną w umowie. Poza sporem był także fakt, że pozwany nie wykonał ciążącego na nim obowiązku w zakresie zwrotu przedmiotu kredytu wraz z oprocentowaniem i kosztami jego udzielenia w oznaczonym terminie spłaty. D. K. nie kwestionował również wysokości zadłużenia. Stosownie do treści art. 509 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania(§ 1).

Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (§ 2). Tak więc z chwilą podpisania umowy cesji na powoda przeszła wierzytelność będąca przedmiotem umowy wraz z wszystkimi związanymi z nią prawami, w tym roszczenie o zaległe odsetki. Pozwany nie zakwestionował ważności tej umowy, nie budziła ona także wątpliwości Sądu. Sąd uznał, iż powód należycie wykazał czynną legitymację procesową do występowania w niniejszym procesie i rozpoznał powództwo merytorycznie.

Zgodnie z art. 213 § 2 k.p.c. sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Wobec powyższego zasadnym było uwzględnienie żądania strony powodowej co do zapłaty przez pozwanego kwoty wskazanej w pozwie wraz z odsetkami. Termin naliczania odsetek również określono zgodnie z żądaniem pozwu. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekł jak w pkt 1 wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w punkcie 2 wyroku Sąd oparł o treść art. 102 k.p.c., zgodnie z którym:

„w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami”. Sąd uznał, iż z uwagi na okoliczności niniejszej sprawy, a także fakt, że pozwany znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej oraz posiada inne zobowiązania i zajęcia komornicze to uzasadnione jest przyjęcie, że sytuacja strony przegrywającej niniejszy proces stanowi „szczególnie uzasadniony przypadek” wobec czego postanowiono nie obciążać pozwanego kosztami procesu związanymi z udziałem powoda w niniejszym postępowaniu.

Takie rozstrzygnięcie uczyni bardziej realnym spłatę zobowiązania pozwanego co do należności głównej. /-/ SSR Dariusz Małecki