Criminal appeal court corrects conditional dismissal order by directing fine payment to Victim Assistance Fund instead of private foundation.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially revoked a lower court's conditional dismissal order, correcting the beneficiary of a mandatory fine from a private foundation to the Victim Assistance Fund. The prosecutor appealed, arguing that Article 49 of the Criminal Code strictly designates the Victim Assistance Fund as the sole recipient for fines under Article 39, Paragraph 7. The court agreed, ruling that the general provision in Article 49 applies to the specific circumstance of conditional dismissal when no special law designates another entity.
Legislator headnote
AI generatedArt. 39 ust. 7 k.k.; Art. 49 ust. 1 k.k.; Art. 67 ust. 3 k.k.: When a fine is imposed as a means of punishment under Article 39, Paragraph 7 of the Criminal Code during a conditional dismissal of proceedings, the recipient is the Victim Assistance Fund and Post-penitentiary Assistance Fund unless a specific statute designates another entity.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt. IV Ka 351/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Menzel (spr.) Sędziowie SSO Dorota Nowińska SSO Aleksander Ostrowski Protokolant Artur Łukiańczyk przy udziale Marka Janczyńskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2015 r. sprawy R. D. oskarżonego o przestępstwo z art. 222 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 10 lutego 2015 r. sygn. akt V K 1353/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie II części dyspozytywnej w ten sposób, że świadczenie pieniężne w kwocie 500 (pięćset) złotych orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. IV Ka 351/15
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 10.02.2015 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia warunkowo umorzył postępowanie karne na okres 1 roku wobec R. D. oskarżonego o to, że w dniu 27 września 2014 roku we W. naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza Policji post. R. M. poprzez popchnięcie go ręką w klatkę piersiową, w związku z wykonywanymi przez niego czynnościami służbowymi tj. o czyn z art. 222 § 1 kk. Na podstawie art. 67 § 3 kk i art. 39 pkt. 7 kk Sąd Rejonowy zasądził od oskarżonego na rzecz Fundacji Pomocy (...) w Wypadkach (...) z siedzibą we W.
świadczenie pieniężne w wysokości 500 złotych. Na podstawie art. 624 kpk Sąd Rejonowy zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych. Apelację od wyroku złożył prokurator, który zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. art. 49 § 1 kk przez błędne jego zastosowanie i niesłuszne przyjęcie prawnej dopuszczalności orzeczenia środka karnego wymienionego w wart. 39 pkt. 7 kk w warunkach określonych w art. 67 § 3 kk także na rzecz innego podmiotu niż Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz pomocy Postpenitencjarnej wniósł o zmianę wyroku poprzez orzeczenie świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Sąd zważył: Apelacja jest w całości zasadna. Środek zaskarżenia został wniesiony wyłącznie przez oskarżyciela publicznego, który zaskarżył wyrok tylko w zakresie orzeczenia o środku karnym. Orzeczenie w przedmiocie rozstrzygnięcia o warunkowym umorzeniu postepowania nie zostało zakwestionowane przez żadną ze stron. Sąd Odwoławczy w pełni aprobuje ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego wraz z przeprowadzoną oceną dowodów. Trafnie ocenił Sąd Rejonowy stopień społecznej szkodliwości zarzuconego oskarżonemu czynu i słusznie uznał, że warunkowe umorzenie postępowania karnego odniesie wobec oskarżonego właściwy skutek.
Także zobowiązanie oskarżonego do zapłaty świadczenia pieniężnego w wysokości 500 złotych zasługuje na pełną aprobatę. Zgodzić się natomiast należy z prokuratorem, że Sąd Rejonowy orzekając o świadczeniu pieniężnym niewłaściwie określił jego beneficjenta. Sąd a quo jako podmiot uprawniony do świadczenia pieniężnego wskazał Fundację Pomocy (...) w Wypadkach (...) z siedzibą we W.. Kształtując zasady i przesłanki warunkowego umorzenia postępowania karnego ustawodawca w art. 67 § 3 kk przewidział możliwość zasądzenia świadczenia pieniężnego o jakim mowa w art. 39 pkt. 7 kk.
Wskazując na taką możliwość nie określił jednak ani wysokości tego świadczenia, ani celu na jaki ma zostać spełnione. Zdaniem prokuratora jedynym uprawnionym do otrzymania świadczenia o jakim mowa w art. 39 pkt. 7 kk jest podmiot wymieniony w art. 49 kk, tj. Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Sąd Odwoławczy w pełni podziela argumentację oskarżyciela. Ustawodawca w art. 39 pkt. 7 kk zaliczył do środków karnych świadczenie pieniężne. W przepisie art. 49 § 1 kk wskazał natomiast, że wymieniony w art. 39 pkt. 7 kk środek karny sąd może orzec w dwóch przypadkach.
Po pierwsze gdy odstępuje od wymiaru kary, a po drugie jeśli ustawa wskazuje w szczególnym przepisie na taką możliwość. Jednocześnie w art. 49 § 1 kk ustawodawca określił górną granicę do jakiej świadczenie pieniężne może zostać orzeczone, a także wskazał podmiot, który jest uprawniony do otrzymania świadczenia. Tym podmiotem jest Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. Skoro w art. 67 § 3 kk ustawodawca nie określił w sposób szczególny uprawnionego podmiotu na rzecz , którego świadczenie pieniężne ma zostać spełnione, uznać należy, że także w przypadku warunkowego umorzenia postępowania karnego stosuje się przepis art. 49 § 1 kk.
Z tych przyczyn Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok poprzez wskazanie, ze świadczenie pieniężne w wysokości 500 złotych oskarżony ma obowiązek zapłacić na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. Sąd z uwagi na sytuację materialną i rodzinną oskarżonego zwolnił go od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.