Court dismisses appeal against prosecutor's decision to drop investigation due to insufficient evidence of misconduct.

Sygn. akt II Kp 185/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Anita Kowalczyk Makuła Protokolant: sekr. sąd. Beata Krzyzińska Prokurator --- po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 25 czerwca 2015 r. w S. w sprawie zażalenia R. M. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. (...)z dnia 22 kwietnia 2015 r., o umorzeniu śledztwa w sprawie sygn. akt 1 Ds 1799/14/Sw. postanawia 1. na podstawie art. 437 § 1 kpk zażalenia nie uwzględnić i postanowienie w utrzymać w mocy;

2. na podstawie art. 98 § 2 kpk odroczyć ogłoszenie uzasadnienia postanowienia na czas do 7 dni, tj. do dnia 29 czerwca 2015 r. godz. 14.40.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie 1 Ds. 1799/14/Sw prokurator Prokuratury Rejonowej w G. (...) 1. umorzył śledztwo własne w sprawie zaistniałego w krótkich odstępach czasu , w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w okresie od 3 grudnia 2010 r. do 10 lutego 2011 r. w S. w woj. (...) , przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w S. poprzez sporządzenie i przedstawienie P. C. gotowych protokołów przesłuchania w charakterze podejrzanego, zawierających stwierdzenia, iż przyznaje się on do dokonania zarzucanych mu czynów i jednocześnie wyjaśnia, że części tych przestępstw dopuścił się wspólnie i w porozumieniu z R.

M.: usunięcia z akt sprawy protokołów przeszukań przeprowadzonych w miejscach zamieszkania R. M. oraz jego siostry M. Ś., jak również prowadzenia przedmiotowego postępowania w sposób niewłaściwy, tendencyjny, tak aby doprowadzić do skazania R. M. za przestępstwa, których miał on nie popełnić, czym działał na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego R. M. i P. C., tj. o czyn z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 276 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk, wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu – na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 kpk;

2. umorzył śledztwo własne w sprawie zaistniałego w dniu 15 listopada 2010 r. w S. w woj. (...) przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza Komendy Miejskiej Policji w S. poprzez podrobienie podpisu R. M. pod protokołem pobrania materiału porównawczego do badań biologicznych w zakresie DNA, czym działano na szkodę interesu publicznego i interesu prywatnego R. M., tj. o czyn z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 12 kk, wobec braku znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 kpk). Zażalenie na to postanowienie wniósł z zachowaniem ustawowego terminu skarżący R.

M.. Zaskarżając je w całości, wniósł o uchylenie postanowienia i przekazanie postępowania do uzupełnienia Prokuratorowi Rejonowemu w G. (...) W zażaleniu oraz złożonych następnie pismach procesowych , wnosił o przeprowadzenie szeregu dowodów , w tym przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków oraz oskarżonych ze sprawy II K 110/13 toczącej się przed Sądem Rejonowym w (...). Z kolejnych pism skarżącego oraz stanowiska przedstawionego przez niego na posiedzeniu w dniu 25 czerwca 2015r. wynika , iż domaga się on przesłuchania paserów oraz P. C. na okoliczność , że ,,nie mieli oni nic wspólnego z jego osobą a zostali mu przypisani jako paserzy do jego sprawy” .

Wniósł również o spowodowanie przez sąd zmiany prokuratora prowadzącego śledztwo w niniejszej sprawie. Prokurator Rejonowy w G. (...) nie przychylił się do złożonego zażalenia i w dniu 27 maja 2015 roku sprawę przekazał do Sądu Rejonowego w (...) celem rozpoznania zażalenia. Powołał się na motywy wydanego postanowienia , które szczegółowo uzasadniają wydaną decyzję , podnosząc iż składane przez skarżącego w kolejnych pismach wnioski dowodowe nie mają znaczenia dla rozpoznawanej sprawy oraz zmierzają w sposób bezpośredni do przedłużenia nie tylko przedmiotowego śledztwa ale także postępowania w sprawie II K 110/13 SR w S. (...)

Sąd zważył, co następuje:

Zebrany w sprawie materiał wskazuje, iż postępowanie przygotowawcze zostało przeprowadzone prawidłowo , w odpowiednim zakresie a wydana decyzja jest słuszna , zgodna z obowiązującymi przepisami a przy tym zrozumiale i odpowiednio umotywowana . Analiza zgromadzonego materiału dowodowego w postaci : materiałów z akt sprawy II K 110/13 Sądu Rejonowego w (...) , zeznań przesłuchanych w sprawie świadków , w tym funkcjonariuszy K. w S. , którzy przeprowadzali czynności z P. C. czy też zeznania M. Ś. , w ocenie sądu , nie pozwala na uzasadnione przypuszczenie, że któryś z funkcjonariuszy policji , przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków , dopuścił się na szkodę skarżącego popełnienia przestępstwa kwalifikowanego z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 276 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.

Prokurator swoją decyzję w tej części logicznie i precyzyjnie uzasadnił , a sąd w pełni podzielił jego ocenę przeprowadzonych w tym zakresie dowodów w postaci zeznań policjantów , M. Ś. czy R. M. . P. C. w toku rozprawy przed SR w (...)w sprawie II K 110/13 ( k. 1750-1753) przedstawił swoje stanowisko i dodatkowe słuchanie go jako świadka do niniejszego postępowania jest w ocenie sądu zbędne . Należy zauważyć iż treść wyjaśnień P. C. , które jak twierdzi skarżący miały być sporządzane bez udziału tej osoby i jedynie dane mu do podpisania przez policjantów , co do wielu zawartych w nich informacji , korelują z tym co wyjaśniał sam R.

M. w czasie postępowania przygotowawczego. Złożone przez skarżącego w dniu 26 listopada 2014r. ( k. 137-139) zawiadomienie , które jak słusznie zauważył prokurator w swojej odpowiedzi na zażalenie zakreśliło ramy prowadzonego postępowania w sprawie Ds. 1799/14 , nie zawiera żadnych informacji wskazujących by do złożenia tych wyjaśnień skarżącego w jakkolwiek sposób zmuszono czy też wywierano na niego wpływ. Wnioski skarżącego o przesłuchanie świadków , których określił jako paserów, powielane w kolejnych pismach oraz zgłoszone podczas skarżącego podczas posiedzenia w dniu 25 czerwca 2015r. , zostały przez prokuratora oddalone .

Oddalono także wniosek o przeprowadzenie badania grafologicznego wszystkich podpisów zawartych w aktach II K 110/13 . Sąd w pełni podziela ocenę iż nie mają one jakiegokolwiek znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie oraz zmierzają do przedłużenia postępowania . Kwestia ewentualnego sprawstwa skarżącego w zakresie zarzucanych mu a/o czynów jest przedmiotem badania w sprawie II K 110/13 i tam winna być analizowana podobnie jak prawidłowość przeprowadzanych z nim czynności procesowych. Dlatego stwierdzając brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu z pkt 1 , kierując się zasadami wyrażonymi w art. 5 § 2 kpk i art. 7 kpk , na mocy art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 17 § 1 pkt 1 kpk postanowiono jak na wstępie .

Wywołana w sprawie II K 110/13 a dołączona do akt niniejszego śledztwa , opinia biegłego z zakresu pisma ręcznego , wykluczyła by doszło do sfałszowania podpisu skarżącego pod protokołem z dnia 15.11.2011r. dotyczącym pobrania materiału porównawczego do badań biologicznych. Prokurator w zakresie czynu z pkt 2 zasadnie przyjął więc jako podstawę umorzenia art. 17 § 1 pkt 2 kpk. Na marginesie należy stwierdzić iż organem właściwym do rozpoznania wniosku o wyłączenie prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. prowadzącego śledztwo w niniejszej sprawie był Prokurator Rejonowy w G.

Analiza akt sprawy ( k. 1912) pozwala stwierdzić iż wniosek skarżącego o wyłączenie od prowadzenia sprawy prokuratora Pawła Denickiego został nie uwzględniony . Wobec powyższego, na podstawie powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.