Court allows prosecutor's appeal to overturn dismissal of burglary charge due to insufficient analysis of card misuse.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal overturned the lower court's decision to dismiss the prosecution, ruling the dismissal was legally unsound. The dispute centered on whether using a victim's proximity card to commit a theft of 48.83 zł constituted burglary or simple theft. The lower court incorrectly assumed the card use did not involve overcoming a material security barrier, failing to consider if the card functioned as a key or if the bank was misled.
Legislator headnote
AI generatedArt. 279 § 1 k.k.; Art. 437 § 1 k.p.k.: The use of a proximity card to access a bank account may constitute burglary if it involves overcoming a material security barrier or deceiving the bank, and a dismissal of charges is improper if the court fails to analyze these specific circumstances comprehensively.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: VI Kz 184/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Słupsku w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSO Andrzej Cyganek Sędziowie: SO Witold Żyluk SO Dariusz Dumanowski Protokolant sekr.sądowy Izabela Kowalik przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej Dariusza Iwanowicza po rozpoznaniu w sprawie B. R. oskarżonego o przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt II K 268/15 w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Zażalenie jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Decyzja Sądu I instancji w przedmiocie umorzenia postępowania o czyn zarzucany oskarżonemu z art. 279 § 1 k.k. z uwagi na to, iż czyn ten nie zawiera znamion czynu zabronionego, jest niesłuszna. Istotą sporu w przedmiotowej sprawie jest to, czy użycie należącej do pokrzywdzonego przez oskarżonego karty zbliżeniowej, w następstwie czego dokonano z konta bankowego należącego do pokrzywdzonego kradzieży pieniędzy w kwocie 48,83 zł, stanowiących płatność za zakupiony towar wyczerpuje znamiona przestępstwa kradzieży z włamaniem czy kradzieży, o ile wartość skradzionego mienia nie przekracza ¼ wartości minimalnego wynagrodzenia.
Sąd Rejonowy w ocenie Sądu Okręgowego zbyt pochopnie postąpił wydając w niniejszej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie. Sąd Rejonowy przyjmując, iż posłużenie się przez oskarżonego kartą zbliżeniową w sklepie, nie wymaga wpisania kodu zabezpieczającego numeru (...), a tym samym nie stanowi pokonania przeszkody materialnej zabezpieczającej dostęp do chronionego mienia, nie rozważał, czy posłużenie się taką kartą nie stanowi w takim wypadku swoistego użycia „klucza pozwalającego na dostęp do rachunku bankowego, analogicznie jak karta elektroniczna do zamka zabezpieczającego pokój hotelowy (...) [a także czy] karta płatnicza miała za zadanie identyfikację w banku jej prawowitego posiadacza, a nie oskarżonego (...) [i wreszcie] brak jest (…) odpowiedzi na pytanie czy działanie takie nie stanowiło wprowadzenia banku w błąd celem niekorzystnego rozporządzenia przez niego mieniem własnym bądź pokrzywdzonego” (patrz wyrok Sądu Okręgowego w Słupsku wydany w dniu 03.06.2014r. w sprawie VI Ka 124/14).
Kierując się powyższym oraz zważając na niewyczerpujące i nie wszechstronne rozważanie okoliczności niniejszej sprawy, Sąd Okręgowy orzekł, jak wyżej.