Legislator Case Law & Legislation
VIII U 831/14 AI generated

Social Security Court grants early retirement to insured woman who proved 15 years of special conditions work despite missing employment certificates.

Case Number VIII U 831/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court granted the insured woman's appeal, awarding her early retirement rights effective February 1, 2014. Although the Social Security Institution initially denied the claim due to insufficient proof of a 15-year special conditions work period, the court found the applicant had worked as an introlator from 1976 to 1993. The court ruled that in social security proceedings, the strict evidentiary limitations of administrative bodies do not apply, allowing the use of all civil procedure means to verify the work history.

Legislator headnote

AI generated

Art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.; In social security proceedings, the court is not bound by the evidentiary restrictions applicable to administrative bodies and may utilize all means of proof under the Civil Procedure Code to ascertain facts affecting entitlement to benefits.

Keywords

AI generated
early retirement rights special working conditions social security proceedings evidentiary restrictions employment period verification administrative appeal civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.
Wobec faktu, że ubezpieczona spełniła wszystkie przesłanki uprawniające ją do wcześniejszej emerytury, Sąd z mocy art. 477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonej prawo do emerytury poczynając od 1 lutego 2014r.

Cited Case Law

AI generated
III UZP 6/84
III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r.
III UZP 48/84
III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283).
I UK 179/06
Supreme Court dismisses social security appeal, ruling court proceedings allow witness testimony unlike administrative limits.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 831/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Protokolant: Agata Kędzierawska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 r. w Gliwicach sprawy A. L. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania A. L. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 4 marca 2014 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonej A. L. (1) prawo do emerytury począwszy od 1 lutego 2014 roku. (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Sygn. akt. VIII U 831/14

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 4 marca 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonej A. L. (1) prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym 55 lat, z powodu braku wymaganego 15–letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach. W uzasadnieniu wskazano, iż udowodniła jedynie 4 lata, 2 miesiące i 25 dni pracy wykonywanej w warunkach szczególnych. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczona domagała się jej zmiany i przyznania jej prawa do spornego świadczenia. Podniosła, że posiada ponad 15 lat pracy w warunkach szczególnych, albowiem organ rentowy niesłusznie do takiej pracy nie zaliczył jej zatrudnienia w (...) Biurze (...) w T. w okresie od dnia 1 stycznia 1976r. do dnia 30 listopada 1993r. na stanowisku introligatora, wymienionym w wykazie A Dział XI poz. 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r.

Nadto ubezpieczona wniosła o dopuszczenie dowodu z przesłuchania świadków: A. L. (2) i A. K. na okoliczność charakteru wykonywanej przez nią pracy. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał podstawę prawną wydanej decyzji, wyliczył okresy zaliczone do stażu pracy w warunkach szczególnych oraz te, których do takiego zatrudnienia nie uwzględnił, z uwagi na brak świadectwa pracy w warunkach szczególnych. Sąd ustalił, co następuje:

Ubezpieczona A. L. (1) urodziła się (...) W dniu 13 lutego 2014r. złożyła wniosek o emeryturę w obniżonym wieku emerytalnym 55 lat, z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach. W dniu 4 marca 2014r. ZUS wydał zaskarżoną decyzję odmowną. Ustalono, że na dzień 1 stycznia 1999r. skarżąca legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze 27 lat, 3 miesiące i 23 dni, złożyła wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa oraz osiągnęła obniżony wiek emerytalny - 55 lat.

Ubezpieczona – zdaniem organu rentowego - udowodniła jedynie 4 lata 2 miesiące i 25 dni pracy w warunkach szczególnych. Do pracy w warunkach szczególnych ZUS uznał ubezpieczonej okresy zatrudnienia: - od 1 października 1994r. do 31 stycznia 1995r. w Drukarni (...) w B. na stanowisku introligatora przy bezpośredniej obsłudze maszyn i urządzeń do składania papieru, krojenia papieru i wyrobów poligraficznych oraz oprawy wyrobów poligraficznych w drukarni - od 1 lutego 1995r. do 31 grudnia 1998r. w (...) Wytwórni (...) w B. – na stanowisku introligatora przy bezpośredniej obsłudze maszyn i urządzeń do składania łamania arkuszy papieru, krajania papieru i wyrobów poligraficznych oraz oprawy wyrobów poligraficznych w drukarniach Nie uznał natomiast okresu zatrudnienia w (...) Biurze (...) w T. od 1 stycznia 1976r. do 30 listopada 1993r. w na stanowisku introligatora, z powodu braku świadectwa pracy w warunkach szczególnych.

Sąd ustalił, iż ubezpieczona korzystała z urlopu wychowawczego od 15 grudnia 1978r. do 10 grudnia 1979r. oraz od dnia 1 sierpnia 1981r. do 31 sierpnia 1983r. , a także korzystała z zasiłków chorobowych w okresach od 20 lutego do 13 marca 1992r. od 14 do 23 maja 1992r., od 25 maja do 5 czerwca 1992r., od 16 do 24 czerwca 1992r., od 26 października do 14 listopada 1992r., od 15 do 19 lutego 1993r., od 5 do 23 lipca 1993r. od 11 do 14 sierpnia 1993r., od 24 do 30 listopada 1993r. Sąd ustalił, iż w spornym okresie ubezpieczona w (...) Biurze (...) w T. wykonywała prace introligatora w D.

P. i Archiwum. Praca ta polegała na przygotowaniu kilku ton papieru ozalidowego (używanego przy wykonywaniu dokumentacji technicznej) do produkcji, począwszy od rozwinięcia go z rolek na płaszczyzny, a następnie cięcia w różnych formatach A1 - A4, za pomocą maszyn do łamania papieru. Nadto zajmowała się cięciem gotowych wyrobów poligraficznych na żądane formaty oraz zajmowała się oprawą książek z biblioteki technicznej i beletrystycznej. Obsługiwała takie maszyny jak krajarkę, przewijarkę, zszywarkę drutem, oraz nożyce introligatorskie.

Ubezpieczona prace tę wykonywała stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, tj. przez 7 godzin dziennie. Obowiązujący ubezpieczoną skrócony czas pracy wynikał z panujących przy pracy warunkach szczególnych. Pomieszczenie, w którym pracowała znajdowało się bowiem w piwnicach i było słabo wentylowane, bez okien czy instalacji odprowadzającej zanieczyszczenia - opary z farb, zmywaczy czy innych chemikalii. Nadto w miejscu pracy panował duży hałas wytwarzany przez pracujące maszyny. Z powyższych względów pracownicy introligatorni kierowani byli na badania specjalistyczne pod kątem obecności ołowiu we krwi oraz otrzymywali z tego tytułu dodatek do wynagrodzenia i mleko.

Zakład pracy nie wydawał pracownikom świadectw pracy w warunkach szczególnych. Ubezpieczona nie wnioskowała o wydanie takiego świadectwa w okresie istnienia zakładu pracy, z powodu braku rozeznania o charakterze dowodowym takiego świadectwa przy ustalaniu uprawnień emerytalnych przez ZUS. Powyższe okoliczności Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, zeznań świadków: A. L. (2) i A. K. oraz przesłuchania stron (nagranie rozprawy z dnia 25 czerwca 2014r. k. 28). Sąd uznał zeznania świadków i odwołującej za wiarygodne. W ocenie Sądu były logiczne, wzajemnie się uzupełniały i znalazły odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym.

Świadkowie pracowali w spornym okresie w tym zakładzie pracy co ubezpieczona, stąd też posiadali rozeznanie i wiedzę co do charakteru pracy ubezpieczonej. W szczególności świadek A. L. (2) w sposób wyczerpujący i wnikliwy opisał zakres czynności wykonywanych przez odwołującą w ramach stosunku pracy, z uwagi iż sam wykonywał w początkowym okresie zatrudniania pracę introligatora a następnie prace maszynisty offsetowego. Ponadto z powodu niewystawienia przez (...) S.A. świadectwa pracy w warunkach szczególnych, ZUS także odmówił mu prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym, co ostatecznie na korzyść A.

L. (2) rozstrzygnął Sąd Okręgowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 30 stycznia 2009r. (sygn., akt. VII U 3686/08). Dodać należy także, iż sprawa prawa ubezpieczonej do emerytury z tytułu warunków szczególnych była już przedmiotem postępowania odwoławczego przez Sądem Okręgowym w Gliwicach i została zakończona wyrokiem oddalającym odwołanie z dnia 21 września 2011r. (sygn. akt VIII U 1371/11) z powodu pozostawania ubezpieczonej w zatrudnieniu. Sąd ocenił zgromadzony materiał dowodowy jako kompletny i wiarygodny, a poprzez to mogący stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonej A. L. (1) zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 32 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz. 1227) w powiązaniu z § 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8 poz.43 ze zm.) ubezpieczonym kobietom urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949r. będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przy pracach wymienionych w wykazie A, przysługuje prawo do emerytury w razie łącznego spełnienia następujących warunków:

1. osiągnięcia wieku emerytalnego 55 lat 2. posiadania wymaganego okresu zatrudnienia wynoszącego 20 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Z kolei zgodnie z treścią art. 184 ust. 1 ustawy, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.

27. W myśl art.184 ust. 2 ustawy emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Ubezpieczona ukończyła 55 lat życia, jest członkiem OFE i złożyła wniosek przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz na dzień 1 stycznia 1999r. posiada ponad 27 letni staż pracy, które to okoliczność w sprawie były bezsporne.

Okoliczność sporna w przedmiotowej sprawie dotyczyła posiadania przez ubezpieczoną (na dzień 1 stycznia 1999r.) wymaganego 15-letniego okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, bowiem organ rentowy zaliczył jedynie 4 lata, 2 miesiące i 25 dni takiej pracy. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd przyjął, że ubezpieczony posiada wymagany 15-letni okres pracy wykonywanej w warunkach szczególnych. Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe jednoznacznie wykazało, że ubezpieczona wykonywała stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie zatrudnienia od 1 stycznia 1976r. do 30 listopada 1993r. w (...) Biurze (...) w T. na stanowisku introligatora, prace wymienione w stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.

Nr 8 poz.43 ze zm.) w wykazie A, w dział XI, pod poz. 5, tj. bezpośrednią obsługę maszyn i urządzeń do składania (łamania) arkuszy papieru, krajania papieru i wyrobów poligraficznych oraz do oprawy wyrobów poligraficznych w drukarniach. Niewątpliwie praca ubezpieczonej była wykonywana w warunkach szczególnych, spowodowanych stężeniem oparów chemicznych, brakiem wentylacji miejsca pracy, hałasem wytwarzanym przez pracujące maszyny, co potwierdza również fakt otrzymywanego dodatku do wynagrodzenia z tytułu warunków szkodliwych, mleka oraz wykonywanie pracy w ustalonym skróconym do 7 godzin czasie pracy.

Bez znaczenia pozostaje, że świadectwo pracy nie zostało przez pracodawcę wystawione ubezpieczonej. Fakt wykonywania takiej pracy został wykazany w postępowaniu sądowym za pomocą innych dowodów. W postępowaniu odwoławczym przed Sądem nie obowiązują bowiem ograniczenia dowodowe jakie występują w postępowaniu o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia, w tym wykonywanie pracy w warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych w kodeksie postępowania cywilnego (por. uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984r.

III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283). Reasumując, po doliczeniu do uznanego przez ZUS stażu pracy w warunkach szczególnych, wynoszącego 4 lata, 1 miesiąc i 25 dni, okresu uznanego przez Sąd – od 1 stycznia 1976r. do dnia 30 listopada 1993r. – tj. ok.16 lat, nawet po wyłączeniu okresu urlopu wychowawczego i okresów pobierania zasiłków chorobowych – ok. 3 lat i 3 miesiące, niewątpliwie uznać należy, iż A. L. (1) legitymuje się na dzień 1 stycznia 1999r. ponad 15- letnim okresem zatrudnienia w warunkach szczególnych.

Wobec faktu, że ubezpieczona spełniła wszystkie przesłanki uprawniające ją do wcześniejszej emerytury, Sąd z mocy art. 477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonej prawo do emerytury poczynając od 1 lutego 2014r. tj. od miesiąca złożenia wniosku o emeryturę. SSO Patrycja Bogacińska-Piątek